Last Day Quotes Work Novels & Stories

May mga tao talaga ayaw ang mga ganitong linya ng trabaho. Inisip na rin niyang sabihin dito ang pina personal niyang rason dahil na rin sa pagiging desperada niiya pero napaggisip-isip rin naman niyang hindi niya pwedeng gamitin ang personal niyang dahilan upang mapapayag ito. It was outside work of course at syempre, may kahihiyan pa rin naman siya kahit papaano. Hanggang dito na nga lang yata ang kayayaahan ng kanyang powers. Mukhang kailangan na niyang tanggapin na ito na ang huling araw niya sa trabaho...

Naiiling ang mga kasamahan namin habang papunta na sila sa cubicle nila. “Okay, guys, para naman mabuhayan kayo ng loob. Libre ko na kayo ng kape.” Lahat sila napahinto at napatingin kay Sir Alfred. “Oh diba halos isang linggo linggo na lang ako rito, magpapake na ako hanggang sa last day ko rito. Pero walang kape ang tinatamad na magtrabaho—” “Heto na sir, magtatrabaho na kami.”

seryosong niyang sabi at pinasadahan ng tingin ang COR ko. Nakakunot ang noo niya matapos pasadahan niya ng tingin ang COR ko at tumingin sa akin ng seryoso. "About the schedule your vacant is Tuesday, Thursday and Friday half day, and you have work Saturday and Sunday huh? Resign to your work, ayaw ko ng may kahati sa atensyon mo Ms. Aurelia, kung sa akin ka mag tatrabaho ay ibig sabihin lang no'n ay sa akin ka lang at atensyon mo, understand?"

"Just keep driving... papasok pa ako sa trabaho!" Eh siya? May trabaho ba siya? Feeling ko wala kasi mukhang hindi siya nag-aalala! Sabagay attorney nga naman siya, pirma pirma lang tapos sesweldo na agad... Iniisip ko pa lang ang trabaho ko mamaya ay nawawalan na ako ng gana. "I think you need to leave. Everybody has a hangover from last night," he suggests. "I can't! Bawal! Kaka-day-off ko pa lang! Baka masuspend na ako niyan!"

"I invited you sa bar to celebrate, remember? This will be your last day as my fake girlfriend." Oh shoot! Para tuloy may kumalabit sa alaala ko. Oo nga pala. Sa sobrang dami kong ginagawa ay nakalimutan ko na last day na pala ng contract namin ni Rafael ngayon. Ibig sabihin ay ngayon namin ice-celebrate 'yon. Hindi ko naiwasang matawa at napatango bago muling magsalita.

Kahit na nag-sneak off siya sa gabi, kadalasan bumabalik agad pagkatapos ng kanyang ‘work. Nilagay ko sa quotes ang salitang ‘work’ kasi alam ko ang ginagawa ng lalaking iyon tuwing gabi. Kaya ngayon, nasaan siya? "Miss Sanchez! Where are you?! Miss Sanchez!" "Nandito ako, Jax! Help! I can't take it anymore! JAX!"

“PORTIA!” First day of work ko ulit ngayong araw kaya marami akong ginagawa at kailangang tapusin, lalo na ’yong mga naiwan kong trabao no’ng nakaraan. Dahil sa pagiging abala ko, hindi ko na rin namalayan ang paglipas ng oras. At kung wala pang may umisturbo sa akin, hindi pa ako mapapahinto sa ginagawa ko sa tapat ng mesa ko.

Likas na sa kan’ya ang mag-utos nang mag-utos. “Nothing. Just be with my sister, that’s all for today. Bye.” Improving talaga si bossing! Walang utos! Napakahimala! Kung saan siya bumait noong paalis na ako, nakakaloka! Natigil ako sa pag-iisip ko dahil tumawag ulit si bossing. Ah! Baka may nakalimutang i-utos. “I forgot, your last day will be tomorrow, train the new secretary and you can go. Thank you for your service.” ‘Yon na ‘yon? Walang pakundangan niyang ini-end ang tawag.

balik tanong niya rito. Hugo nodded. "Yes, but with you." Devi blinked her eyes. "I want, but oh. 2 days before? Oh, I think I'm busy on that day." "Saturday? It's the weekend, we have no work, right?" nagtatakang paalala ni Hugo. "I... I need to go overtime. It's the last day of the month, you know." "So, hindi mo ako sasamahan kasi busy ka?" Hugo narrowed his eyes.

Napapa-idip tuloy ako kung tama bang tanggapin ko itong challenging na trabaho bilang nurse and personal assistant ni Doña Beatriz Zubiri. And ang last thought ko before sleep: Kung ganito ang simpleng araw, paano kapag fully involved na ako sa company affairs?