The Last Day の小説・ストーリー

bulong ko. “Gotcha.” Bigla akong napaisip. Ah… I almost forgot. Today is the last day of Dad’s happiness. Pauwi na siya. At sigurado akong tapos na ang “business trip” niya sa bahay ng kabit niya. Nag-ayos ako at umuwi. Pagdating ko… Hindi nga ako nagkamali. Nandito na si Dad. At si Mom… Umiiyak.

Hindi siya makapaniwala last day na ni Mang Bert ngayon. " Talaga po? Naku, mabuti naman pala at nagkita po tayo dito. Last day niyo pala ngayon, kailangan nating magcelebrate", turan niya kay Mang Bert at pasimpleng napakamot iyon sa ulo. " Hehe! wala pong pangcelebrate ma'am, kinakantiyawan nga ako ng mga kasama ko", nakatawang pahayag ng matanda.

he smirked. Last day na nila sa Friday dito sa Pilipinas. Ano bang ipapagawa niya at kinabahan ako bigla? To be continued...

Ito ang last day niya sa trabaho kaya naman ay kumikilos siya ng todo kahit na sinisita siya ng mga kasamahan niya na sila na sa ibang gawain. "Ako na magpupunas dito, sa counter ka lang muna," ani ni Dianne sa kaniya. "Okay lang, kaunti lang naman ang lilinisan," sagot niya rito. "Last day mo na rito kaya chill ka lang," natatawang ani nito. "Isa pa't kaunti lang ang gagawin natin kaya 'wag mong akuin ang lahat dahil kaya mo, dapat hati pa rin sa gawain," dagdag pa nito. Hindi na siya nakapalag sa kaibigan at hinayaan na itong magpunas ng mga table. Sa counter lang siya tumambay at inayos ang mga nakalagay roon. Pinupunasan niya rin ang makitang may kaunting dumi dahil hindi talaga sila bus

I don’t want to call and disturb you if you’re already sleeping. Kuya Raegan: I guess we’ll talk tomorrow then. Kuya Raegan: Goodnight. Hindi ko na namalayan na nakalimutan ko nang huminga. Napasinghap ako, parang kinapos ng hangin nang mabasa iyon. The messages were just from his second day of training. Ilan na agad iyon sa parehong araw pa lang! I quickly scrolled to the next ones. Kuya Raegan: Good morning. It’s our last day now.

"Instead of working, why don't you enjoy this last day of 2021? Hello, 2022 na kaya bukas! Make some memories sa last day ng taon!" "Let's date then." my eyes that were fix on the TV went to him. "What?" gulat na tanong ko. "I don't repeat what I said, Aza. You clearly hear it." inikot niya ang mata. Napasimangut tuloy ako. "But you're an exeption. Let's date sa amusement park. I'm sure we'll have some beautiful memories. Kasama ka, e." Bumanat pa! Pinilit kong umirap kahit na namumula.

Nakagat niya ang kaniyang ibabang labi saka alanganing ngumiti. “Pagod eh. Ganoon talaga. Pagpasensiyahan mo na.” Napailing nalang ako at saka muling napahawak sa magkabilang sintido ko. “Excited na ako para ngayong araw. Last day natin dito sa Ilocos hindi ba? I’m sure maraming magaganap ngayon. At hindi ba, ngayong araw ang simula ng mga manliligaw mo?”

Di na kami nagkita nina Krystal siguro sobrang busy nila kaya ganoon, di kami nagkita. I swear di ko malilimutan ang araw na ito. At sa wakas walang pasok bukas awoootss! Happy Weekend People>_< Mwuah!

Malakas na hiyawan at palakpakan ang narinig niya galing sa mga audience. "Mapapa-sana-all ka na lang talaga! We are happy for you, Miss Bunny. For sure, maraming kalalakihan ang nalungkot sa balitang iyan. So, ito na ba ang magiging last movie mo?" ngiting ngiti tanong ng baklang host sa kaniya.

bilin ko sa kapatid ko na nakita kong gising pa rin sa kwarto niya. "Last email na 'to, Ate! Goodnight!" Isinara ko na ang huling bintana. Ang Sabado namin ay natapos nang may ngiti sa aming mga labi, handa para sa anumang hamon na dala ng bukas.