The Last Day Novels & Stories

Sixty-four Last day na namin ngayon, maagang natapos ang convention dahil magkakaroon ng party mamayang gabi. Ella and I just spend our free time sleeping. Chaster is so persistent, he really never failed to annoys me. Ugh. Nagising ako ng tumunog ang phone ko. Half-sleep, I answered the call. "What?" tamad na tamad na tanong ko. Halos hindi ko pa maibukas ang mata ko dahil sa antok.

“Sol… este Lady Sol pala.” Nakasuot din ito ng pormal ngunit halatang stressed ang mukha. Huminto si Sol. “Yes?” Ngumiti ng malamig si Grace. “Nagsubmit na ako ng resignation.” Bahagyang natigilan si Sol. “Gusto ko lang malaman mo na last day ko ngayon.” Sandaling katahimikan. “Masaya ka na?” Napakurap si Sol. “Oh…” Tumango lang siya.

Di ko naintindihan! "Te seguiré, padre." (Masusunod po, Ama.) Nagmadali akong pumasok sa aming silid nang marinig ko ang paglalakad ni Señor Sebastian palabas ng opisina ng kanyang Ama. Omg! Ibig sabihin, kasinungalingan ang 40 days na pamamalagi nila Ama sa Ilocos? Paano kung hindi rin sila pauwiin?! Tiyak na magugulo ang lahat kapag nangyari 'yon!

Nagkulong lang kami roon habang nagmamasid. Sa pangatlong araw, Mikey pronounced again the word of the day. He reminded us that one letyer lasts only yhree days at ngayon ang huling araw. Sa aming pakikinig, nangilabot kami. There were 14 letters in the word of the day and 13 of them were already dead. This means... G. Letrang G ang huling letra nito. At alam kong hinahanap na kami ng mga killers ngayong araw na ito.

Last Glimpse I was standing alone in front of my dear mom's casket, while everyone is still busy chatting and busy reminiscing the beautiful memories they have shared with her. Iyon na ang huling araw ng paglalamay kaya mas dumagsa ang mga bisitang nakikiramay sa buong araw hanggang sa gabi.

Kaya susulitin ko na ang araw na ito. Natuwa ang lahat nang mag-anunsiyo ang dean namin na bibigyan niya pa kami ng pagkakataon para makapag-party pa sa last day namin. Kaya kuntodo set-up naman ang buong department. Iyon lamang mga gamit na madali lang maliligpit katulad ng speaker na de-gulong ang kanilang inayos para gamitin.

Napayuko na lang ang dalawang kausap ni Kristina at kinabahan na sila na baka pati silang dalawa ang patalsikin na rin sa kumpanyang ito. “Pati kayong dalawa, this will be your last day dahil hindi ko na hihintayin na malaman pa ni Mr. Jennings ang nangyaring ito!” namutla na ang dalawa at sila man ay hindi makapaniwala sa sinabi ng COO nila

POV LJ PAGSAPIT NG SABADO.. Bihis na ako, at naghihintay kay Kuya Zyd. May pasalubong daw siya sa akin sa araw na ito. Tumunog ang aking cellphone pagkalipas ng ilang minuto. "Lj.. nilalagnat ako.." si Jill iyon, halata sa kanayng boses na may sipon siya.. "Naku, magpagaling ka.. hindi ka na makakasama ngayon?" nag aalala kong tanong sa kanya.

Nagpagpasyahan ni Jay na umuwi na dahil gabi na masyado. "Hatid mo ako bukas sa airport?" ginawa kong konting masigla ang pagkakasabi ko. "Hmm, I want to see you for the last time," sabi niya at hinawi ang takas na buhok sa mukha ko. "Kapal babalik naman ako!" biro ko sakanya. "I know, pero aabutin ka ng ilang taon." Nakanguso niyang sabi, kaya natawa ako sa sakanya. Yumakap ako ng mahigpit sakanya at gano'n din siya.

Para bang natatakot siya na baka isang salita niya lang ay bigla akong umiyak dito. Saturday will be the last night. Sunday naman ang libing. Walang pasok bukas sa school dahil mayroong bisita na darating. Maglilinis lamang ang mga estudyante sa umaga kaya nagdesisyon ang mga kaibigan ko na lumiban na lang doon. Nagpaalam naman sila at pumayag naman ang prof namin kaya walang problema.