The Last Day Novels & Stories

Ngayon ang huling araw ng lamay ni Lolo Lorenzo. Claire I'd watching Martin from her seat as he is talking to the visitors who wanted to take a glimpse of Lolo Lorenzo for the very last time. Kasama nitong nag-aasikaso sa mga bisita si Auntie Felice.

Nakagat niya ang kaniyang ibabang labi saka alanganing ngumiti. “Pagod eh. Ganoon talaga. Pagpasensiyahan mo na.” Napailing nalang ako at saka muling napahawak sa magkabilang sintido ko. “Excited na ako para ngayong araw. Last day natin dito sa Ilocos hindi ba? I’m sure maraming magaganap ngayon. At hindi ba, ngayong araw ang simula ng mga manliligaw mo?”

Kasingganda ng panahon ang mood niya ngayon araw. Daniel glanced at his secretary. A frown marred his handsome features. Natawa siya. It was Sunday. Sino nga ba naman ang hindi sisimangot kung tatawag bigla ang boss mo sa ganitong araw at sasabihin magpunta sa bahay nito.

tanong nito, at tila nag-aalala pa. Siya ang kasalukuyang nag-aayos ng mga gamit namin ngayon. Hindi niya ako hinayaan na mag-ayos. Kaya naman pinanonood ko lang siya, kahit na kating-kati talaga akong tumulong. “Last day na natin dito ngayon,” saad ko sa kaniya na para bang hindi niya alam. “Mamayang gabi, uuwi na tayo.”

Alanganin na tanong ko. "Yep! Kahapon ang last day niya bilang General at ngayon nagpaparty si Lady Zarie- asawa ni General. Baka matagal-tagal rin naming hindi makikita si General. Sa isla na kasi sila ng Monterealez maninirahan."

Pero bago pa man, nagsalita muna siya. "Tonight is the very last day na dalaga pa si Janella. So let's get wasted and just have fun tonight! Girls, don't mind the boys. Let's loosen up a bit!" masayang sabi ni Mariana saka nag-toast kaming tatlo. "Hear, hear!" nakangiting wika ko naman.

Umiiwas lang kami sa posibleng pag-uusapan ng madla lalo na ngayon ang paglilitis. Medyo malayo ang supreme court dito sa Eriondel City. Napatingin na lang ako sa bawat dinaraanan namin. This will be my last day as ordinary human. Mamaya ay malalaman na ng lahat kung ano ba talaga ako. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa hinaharap, pero sisikapin ko na pagbubutihan iyon.

Bahala sila. Hindi nag laon ay umalis na lang din sila sa harapan ko, kaya kusa nang bumagsak ang mga luha sa mata ko habang nakatingin sa old picture namin nila daddy, this is my last birthday that I celebrated with him before he fell into his incurable and untracked cancer, and before we knew it, it’s on the last stage and we just have to wait for his last days.

Magsasalita na yung host. "And we are now down to our LAST GAME." panimula niya. Nalungkot naman kami sa sinabi niya kasi parang nakakabitin naman na last game na agad.. Wala bang extension? Pero okay na din yun, ang lagkit ko na din kasi. "Wag kayo malungkot! Mas mag-e-enjoy kayo after nito!" sabi pa niya at natawa ng bahagya bago nagpatuloy. "So for our last game.. This is what we called..

Yeah i know but you didn't tell me, mag isa ka tuloy" saad naman nito at hindi ko alam kung bakit hindi ko masabe sakanya yung totoo na hindi ako mag isa dahil kasama ko si clark "Next time andrei promise" tanging sagot ko nalang "Btw, ngayon na ang last day natin dito sa resort nato" saad nito "Really? but i know tomorrow pa? Sagot ko naman "Your right tomorrow pa sana, kaso maraming na cancel na meeting last day at gusto ni Mr.reign na reschedule nalang today afternoon. "Mr.reign? Takang tanong ko dahil mukang familiar ang last name nito