The Librarian Mga Nobela at Kwento

I'm the one who volunteered to return it, our teacher's confused yet she still let me. Pinadaan ko muna sa counter ng librarian ang libro. Hindi ko na matandaan kung saan ko ito kinuha noon kaya inilagay ko nalang sa cart. May iilang part-timer student naman dito sa library, mapapasuyo nalang ako mamaya.

palusot ko na parang hindi naman niya pinaniwalaan dahil tinaasan niya lang ako ng kilay. Iniwan ko muna saglit ang bag ko sa may inupuan ko. Isa-isa kong binalik ang mga libro sa pinagkuhanan ko nito, ang hirap naman ibalik! 'Yung space gapiranggot na lang. Kailangan ko pang isiksik ang mga libro sa gilid para magkaspace ito. Kaya naman pala tamad ang ibang students kumuha ng libro, imagine kung gaano kahirap ibalik ang mga ito sa pinaglagyan. Kaya rin siguro masungit ang librarian dahil sila ang nagbabalik nito.

Pati ang matandang librarian ay hindi ko na ulit nakita, nakabukas nalang ang backdoor ng silid bago ako lumabas doon. Naiwan ko lahat ng libro na nakita ko sa library at naglakad papalabas ng campus. Nang tignan ko ang cellphone na ibinigay ni Master Heins ay mag a-alas sais na pala ng hapon. Nasa loob ng aking bulsa ang gloves at mask na ginamit ko, kailangan ko itong sunugin bago pa ito makasakit sa ibang tao. At sino namang matinong librarian ang magtatago ng Schweinfurt green na libro sa silid-aklatan ng paaralan? May balak ba silang patayin na estudyante?

Napatingin naman sa amin ang ibang nag-aaral dito dahil doon. Narinig naming may papalapit sa amin. Nerbiyos kaming nagkatitigan na apat dahil ito'y si Ginang Nympha, ang chubby slash cute size na assistant librarian dito. Sobrang sungit daw nito at ayaw niya sa mga maiingay. "Lumabas na kayong apat!" mahina ngunit nanggigil na aniya. Wala na kaming nagawa at lumabas na sa Biblio.

Bukas ang Library sa lahat ng tao sa bahay, ngunit hindi ang pribadong opisina ni Dust. Pero tuloy tuloy pa rin siyang pumasok sa loob nito. Maganda at maluwang ang kabuuan ng Library sa bahay ng mga Torres. May visiting area rin ito sa loob at kumpleto ito sa mga kagamitan. Sa paligid nito makikitang maayos na nakasalansan ang iba't-ibang klase ng libro. At sa bandang dulo nito naroon ang pribadong opisina na ginagamit ni Dustin.

Ang mga shelves ay puno ng mga libro, at ang amoy ng mga paborito kong coffee beans ay umaabot mula sa café na nasa loob ng bookstore. Habang nagpapasya kung anong libro ang bibilhin, napansin ko ang isang librarian na mukhang abala sa pag-aayos ng mga libro sa isang table. “Excuse me, may recommendation ka ba?” tanong ko, umabot sa kanya. Lumapit siya sa akin at ngumiti. “Depende sa iyong interest. Gusto mo ba ng fiction, non-fiction, o self-help?”

Pag dating ko sa Library Room wala ng tao pati yung nagbabantay wala na rin, pero dapat nakasara na itong LB kasi wala na din yung librarian. Bahala na nga. Pagkabalik ko ng mga libro sa lagyan nila ay nag simula na rin akong maglakad palabas pero bago pa man ako makalabas ay may humila saakin papunta sa madilim na bahagi ng room.

Nakita ko ang malawak na lugar kung saan mayroong maraming hilera ng mga files na nakalagay sa nagtata-asang shelf. Napakarami! Para akong nasa library. Ganito ba karami ang mga ni-rereports ng mga nag tatrabaho dito? “Ikaw si Ella, diba?” napatingin ako sa nagsalita at nakita ko ang isang babae na nakasoot ng formal skirt na itim at putting polo. Mayroon siyang soot na salamin at nakaipit ‘din ang buhok niya, muka siyang librarian. “Oo,”

She retired a month before our graduation due to her severe illness. Hindi na siguro kinaya ng katawan. Sabagay, matanda na nga naman tapos maglilinis pa ng mga maaalikabok na libro. Lumala ang asthma niya at may sakit pa sa puso. Pero kahit papaano, mami-miss ko ang terror naming librarian. This library will be unavailable starting tomorrow since wala pang nahahanap na papalit sa kanya. Dinala ako ng mga hakbang ko papalapit sa dulong shelf at kinuha ang isang luma ngunit pamilyar na libro. Tuwing hahawakan ko ito, nagbabalik lahat ng ala-ala.

Hindi ako interesado sa gusto niyang ipakita, lalo na sa kaniya. "Ako ang nag-drawing niyan. Dahil nakita kitang nagbabasa ng libro tungkol sa mga paranormal, alam kong maniniwala ka na nag-eexist ang mga Nayagi—" Naputol ang sinasabi niya nang lumapit ang masungit na librarian at pinagalitan siya dahil sa lakas ng boses niya. Napairap na lang ako at pinagpatuloy ang pagbabasa.