The Master's Sun Novels & Stories

Hawak na naman nito ang kanyang camera. She is a beautiful flower. Sana walang pumitas sa kanya. Let her bloom perfectly. Hangang sa nagpakita na ang malagintong sinag nga araw. Tumayo na si Master Cedrick. Nanatili ako sa kinakatayuan ko. Papunta nga siya kay Monina. Kakasabi ko lang na wag disturbuhin ang bulaklak. Di naman mapagsabihan itong si Master Cedrick.

“Master's name is Nickolai Vrikzor Straugher. He is our Boss too." “Boss?" gulat ko sa sinabi ni Farrah. Marahan na tumango si Farrah. “Yes, Kaya wag kang mag-alala dahil hindi ka mapapahamak dahil kilala namin si Master. He is good but dangerous" “Paano mo nasabi?" tanong ko. “Basta, anyways idlip ka muna para pagdating natin dun ay may lakas ka."

lihim na bulong ko sa sarili. Itinihaya ko ang plato. Nagsandok ng kaonting kanin pati na din isang sunny side up egg at saka isang pirasong longganisa. Sinimulan kong kumain at tahimik na nakinig sa usapan nila.

Kumapal ang tensyon sa paligid, at tatlong magdidilim ang mukha sa sobrang kaba. “Nga-ngayon lang ako nakakita ng ganito…” bulong ng isa, nanginginig na ang tinig. “Para tayong binibitag.” Nanigas si Master, nanlaki ang mga balintataw. Ilang segundo silang natulala, halos hindi makakilos, habang palapit nang palapit ang mga yate. Wala na… tapos na sila. Ang mga barko ay malinaw na nakaposisyon upang palibutan sila.

Parang isang hari ang kanyang kliyente ngayong gabi. "Matapos mo diyan ay maaari mo ng inumin ang tableta na nasa ibabaw ng table. Sumunod ka lang sa mga pinagagawa ni Master kung ayaw mong maparusahan" sabi nito habang may inaayos sa bandang kama. "Sino ba si Master Sev?"

Sa tangkad niya ay kailangan ko pang tumingala para makita ang reaksyon ng mukha niya. "Tomorrow..." Mahina niyang saad na halos kami na lang dalawa ang nakakarinig. "Sir?" "Impress me with your presentation tomorrow, Miss Montez." And with that, he left.

Ang tanging nararamdaman ko ay ang matinding sakit at ang determinasyon na huwag na muling hayaang saktan ako ng sinuman. Wala na ang Lunami na kilala nila. Ang Lunami na mapagtiwala, ang Lunami na labis magmahal, ang Lunami na handang ibigay ang lahat para sa mga taong mahal niya... siya ay namatay na ngayong gabi. To be continued...

Coffee kung coffee. Pagbalik ko mula sa pila sa Nero, ang bigat ng katawan ko. Halos isang oras akong nakatayo doon, hindi pa ako kumakain buong araw. Lahat ng yun, tiniis ko alang-alang sa pinagkakapalan kong boss. Mahaba ang pila, mabagal ang crew, tapos ang dami pang maarte sa harap ko. Pero tiniis ko lahat kasi utos yun ni Satanas—ay, ng boss ko pala. Pagkarating ko sa counter, hindi ko na pinatagal.

Nabalot ang silid ng amoy ng pulbura, sunog na pulbura, at ang makapal na usok na pilit nilalapastangan ang natitirang hangin. Ang pintuan ng master bedroom ay tuluyan nang nawasak—isang hungkag na lagusan na ngayon ay naghihiwalay sa kanila mula sa madilim na pasilyo ng mansyon.