Romans & histoires The Master's Sun

Hinabol ni Master ang manok kanina para sa amin habang nakahanap ako ng tubig sa kalapit na lawa. Inihanda ko na ang mga upuan namin which are big rocks that I found and set up the ten earlier. Maya-maya ay lumitaw sina Master at Duchess Vienna kasama ang kanyang alaga at umupo kami sa tabi ng apoy at nagsimulang kumain ng aming hapunan. Umupo ako sa kanang bahagi ng aking panginoon habang ang duchess ay nasa kabilang panig niya. Si Valen ang kanyang alaga ay nasa tabi ko, at ang aking galit na kaaway na si Titus ay nasa kabilang panig.

“Bakit nakasimangot ka? You know that I don’t want you to be sad, my sunshine.” Matipid na napangiti si Lirah. Magmula noong maging opisyal na ang kanilang relasyon sunshine na ang tinatawag nito sa kaniya kapag naglalambing ito. Dahil siya raw ang nagbibigay ng liwanag sa binata. Noong una ay kinikilig pa siya rito. Ngunit ngayon ay tila ba iba ang nararamdaman ni Lirah para doon.

Harap lang kasi ng master's bedroom ang dining area at kitchen. I am wearing cotton dolphin shorts and oversized t-shirt. I know I look good dahil sinipat ko muna ang sarili ko sa salamin kanina. I smiled at them. Storm is just staring at me hanggang sa makalapit sa kanila. "Mamaya na kami magpapalit, Sunny. Kain na tayo."

Seryoso siyang tumingin sa akin mula ulo hanggang paa. Nagpaalam na si Attorney Smith at umalis. Naiwan kami ni Mr. Thompson. Kinakabahan man ay magalang na bumati ako, “G-Good day, Mr. Thompson.” Ngumisi siya saka lumapit at hinawakan ang baba ko. “From now on, call me Master,” sabi niya. Tapos biglang nahulog ang towel na suot niya.

"Maawa po kayo, master. Mamamatay na ako sa gutom. Hindi ko na po kaya!" Umiiyak na sabi ng babaeng alipin habang hinihila ng master nitong bampira ang buhok nito palabas ng lamesa. "Wala kang karapatang kumain ng masarap dahil mga ipis at daga ang dapat mong kinakain! Isa ka lang hamak na tao!" Lalo lamang sinaktan ng bampira ang alipin nito.

Si Marcus, ang Mastermind, ay isa na ngayong ganap na "multo." Wala nang asul na liwanag mula sa mga monitors na tumatama sa kanyang mukha. Sa halip, ang tanging tanglaw niya ay ang malambot na apoy ng isang kandila at ang dilaw na sinag ng araw sa hapon.

Natatakot naman akong mag tanong at baka bigla nila akong sunggaban. Biglang bumukas ang pinto, " Nariyan na ang master." Tumayo ang lahat kaya tumayo rin ako. Hindi ko alam ang gagawin kaya gagayahin ko na lamang ang ano mang gagawin nila. Naka pila silang lumabas sa kwarto. Ako ang nasa pinaka dulo. Tumigil sila sa pag lakad sa harap ng isang mahabang lamesa. Sa dulo ay naroon ang master. Mag isa lamang siyang kumakain ngunit napaka haba naman ata ng lamesa?

“Sa tingin ko, ang pinaka-namangha sa lahat ay si Mr. Velasco talaga.” Sumikip ang dibdib ni Shawn. Hindi maganda ang pakiramdam niya. Malamig niyang tiningnan si OldMaster at sinabi, “Uncle, you seem very happy” Tumawa si OldMaster. “Paano ako hindi magiging masaya? Si Surgery Master ay aking master. Kung asawa mo ang aking master, kailangan kitang igalang. Aba, nagkagulo ang hierarchy, hindi ba?”

Subalit ngayon, ang eksaktong obra-maestrang iyon ay maingat na nakalagay sa isang espesyal na kwintas, at nakasabit lang nang walang pakialam sa leeg ni Mheilin. Ano ba talaga ang totoong relasyon sa pagitan ng misteryosong bumili at ni Mheilin? Sumandal naman si Mheilin habang dahan-dahang hinahawakan ang kumikinang na bahagi ng hiyas. "Ang pangalan nito ay Sunlight." ‘Sunlight nga talaga ito’ sambit ni Mrs. Jane sa isip niya.

Nag-anunsyo ng malakas si Master Ykink. Clap! Clap! Clap! Sa sandaling ito, si Dean Suneru ay may masayang ngiti sa kanyang mukha habang nagsimula siyang pumalakpak. Nang makita ng iba na pumalakpak siya, nagpalakpakan din ang apat na grand master at iba pang mga estudyante. Binalot ng napakalakas na palakpakan ang buong eksena.