The Notebook Book Novels & Stories

Inilapag niya iyon sandali sa ibabaw ng kabinet at saka niya binalikan ang dalawang matanda sa kusina para sabayan sila mag-agahan. Kinuha niya ang notebook. Medyo magaspang ang cover nito. Gawa yata sa balat ng hayop. Hindi nga lang niya mawari kung anong klase. Sa pinakagitna, nakaukit ang pangalang, "Padre Mauricio Espejo". Sino kaya siya?

Wala siyang balak magtagal dahil may tambak pang trabaho ang naghihintay sa kanya sa ospital. Nililibot niya ang bawat pasilyo. Una niyang kinuha ang mga ballpen—isang pakete ng blue, sinundan ng black at red. Sunod niyang tinungo ang bahagi ng mga notebooks. Pinagmasdan niya ang mga disenyo ng iba’t ibang uri nito: may spiral, may leather cover, at ang iba’y may makukulay na disenyo na tila bagay sa mga bata. Nakita niya ang isang notebook na pasok sa hinahanap niya—makapal, may simpleng leather cover, at mukhang matibay. Subalit may problema: nasa pinakataas ito ng shelf.

Nagmadali akong buksan ang pinto at sinilip siya. Nakaupo siya sa sofa kaharap ang laptop niya. Kumunot ang noo ko sa nakitang ballpen at notebook na hawak niya. Ang nasa screen pa ay matandang babae. Fetish niya ba? Bakit may notebook?

Naging shared room nila ito ni Natalie at madaling malaman kung alin sa mga gamit doon ang hindi kanya. Gaya na lang ng isang maliit na notebook na iyon—na nasa maliit na mesa sa tabi ng bintana. Mesa iyon ni Natalie. Karaniwan, nandoon ang mga medikal na libro at case files niya. Pero ang notebook na ito… kakaiba. Ngayon lang niya nakita ito doon. Pinulot niya ito, binuklat ng padampi-dampi.

Minsan niya na rin itong narinig na may kausap sa telepono at doon niya narinig ang tungkol sa notebook nito kung saan nakalista ang mga suki ng amain niya. Minsan niya na ring nakita ang notebook, na sa iallim iyon lumang tokador, binasa niya iyon at nakakita siya ng mga pamilyar na pangalan. Isa na roon ay ang hepe. Nang umuwi siya kinuha niya iyon bago siya madatnan ng Inay niya, may pakiramdam kasi siya na magagamit niya iyon. "Gusto mo na kapalit ng notebook na sinasabi mo ay ang kalayaan ng kasintahan mo?" tanong nito sa kanya.

Boring na kulay grey ang walls, naka-align lahat ng libro, may tatlong monitors sa table, at parang wala yatang kahit anong kaluluwa ang ever nanirahan dito. Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit ako narito. Nope. Naka-trip ako ng curiosity overload nang makita ko kaninang umaga na may maliit na itim na notebook sa ilalim ng couch. At dahil Raven Elise ako, syempre, hindi ko pinalampas. Di ba nga, curiosity kills the cat—pero satisfaction brings it back to life. Naupo ako sa leather chair, binuksan ang notebook, at nanlaki ang mga mata ko. Therapy notes. May date pa bawat entry. At ang handwriting?

Binasa niya ang mga andodoon at dahil narin sa kakapalan niyon ay naisipan niyang maghanap sa ibang page ngunit ng magsimula siya sa dulo ay nagulat siya ng mayroon doong nakalagay na isang kasing laki ng notebook na mayroong bulaklak na kulay puti ang design. Ang pinaglalagyan nito ay ang mga pahina mismo ng libro na tilay inihulma o binutasan talaga para sa lalagyan ng notebook na iyon. “Ano to secret notebook?” Takang tanong ni Atasha dahil hindi mo talaga mahahalata ang notebook na iyon kung hindi mo bubuklatin ang libro. Kinuha niya ito at isinara ang libro pagkatapos ay ang notebook naman ang binuklat niya.

"Nabili ko ito sa isang antique shop sa Mexico, and it's all about witchcraft and supernatural." "Really? Kinuha nito ang hawak na notebook at binuklat. "Weird puro picture lang naman ang nandito anong gagawin mo rito?" tanong nito sa kanya nang makita ang nilalaman ng maliit na notebook. "Ah, naisip ko lang na baka may makita ako rito na makakatulong kay Joni." "Tingin ko, wala naman. Isang lumang notebook lang 'yan at naloko ka, dahil binili mo naman." Binalik nito sa kanya ang lumang notebook.

sabi ni Elena, mata puno ng pananabik. Dahan-dahang binuksan ni Theo ang kahon, at doon niya nakita ang lumang notebook, medyo naninilaw na ang mga pahina ngunit maayos pa rin ang lagay, ang parehong notebook na naging saksi sa lahat ng nangyari sa aming buhay. "Puwede ko po bang basahin ito, Kuya?" tanong ni Elena, tumitingin sa kaniyang kapatid.

Malawak na bookshelf, mahabang mesa, mga financial reports na maayos na nakasalansan, at mga dokumentong dati niyang inuuwi kahit weekend. Ngunit ngayon, ni isa sa mga iyon ay wala siyang ganang buksan. Tahimik lang siyang naupo sa swivel chair. Ilang minuto siyang nakatitig lamang sa bakanteng mesa. Hanggang sa inabot niya ang isang lumang leather notebook mula sa drawer.nIto ang notebook na ginagamit niya noon sa tuwing gumagawa siya ng strategic plans.