Novel & Cerita The Notebook Characters

The librarian had to help me, and it took almost fifteen minutes before she found one wedged between two thick reference books. When I got back, my table was still empty. Small mercy. I opened the book. A folded paper slipped out and landed on my lap. My blood turned cold. For a second, I just stared at it. Then, with shaking fingers, I unfolded the note. The handwriting was neat. Too neat. Like someone had taken their time. Eleven days left, little savior. Miro laughs too loud. Nica runs too fast. Sassa trusts too easily. Watch your steps. Watch theirs too.

Walang sender. Ibinaba niya iyon sa mesa. “Hindi ko gusto ito,” sabi ni Solene. “Ako rin.” Binuksan nila ang kahon. May laman itong isang lumang susi, isang maliit na notebook, at isang sobre. Binuksan ni Solene ang notebook. Sa unang pahina, may sulat-kamay na pamilyar sa kanya. Isabella Hale. Napahawak siya sa dibdib.

"Akin na sabi yan eh!" "Teka lang kasi." Natatawang sabi ko. Pero nawala ang tawa ko ng makita ko ang isang pahina ng notebook na ikinadilim ng paningin ko. Ang nakasulat sa pahina ng notebook ay Jeremy love Jana. May heart sa gitna ng mga pangalan nila. Binaba ko ang notebook at hinagis sa sahig ng porch. Agad naman nya itong dinampot at pinagpagan. Matalim syang tumingin sa akin. Napatiim bagang ako. Hindi ko alam kung saan galing ang bumangong inis sa loob ko sa kaalamang may gusto sya sa kapatid.

“Pelo nanay mo lin po Lola Pela ‘di ba?” “Opo naman… Nanay ko pa rin si ‘Nay Perla,” mabilis niyang tugon. “’Kay…” anito at binatawan na ang larawan. “Eh, ‘to? Ano po ‘to?” tanong nitong muli at may iniabot sa kanyang isang notebook. Tinanggap naman iyon ni Liana. “Notebook po ito… Sinusulatan…” matyagang paliwanag niya dito.

Itinatago ko na kinakabahan ako lalo na at nakatitig siya sa hubad at pawisan kong katawan. "What's that?" I asked, looking at the notebook on her study table. Nilapitan ko iyon at binuksan. Kung babasahin ko, malalaman ko ang laman ng notebook. Kaya lang...nawala roon ang atensyon ko dahil nakatitig si Athena sa katawan ko habang nasa malapit ako.

Sa unang tingin, para sa kanya ay notebook ito para sa talaan ng mahahalagang impormasyon sa pakikipag-ugnayan sa kliyente. "Miss Rufino, dapat mong iwanan ang notebook na ito dito." Kumunot ang noo ni Adelaide habang tinitingnan ang notebook. Kaswal niya itong itinapon sa kanyang maleta, ngunit kung mas maingat lang siya, siguro itinapon na niya ito sa basurahan. Kinuha ni Angela ang notebook at maingat na binuklat ang ilang pahina. Halos bawat pahina, ilang beses niyang binago ang ekspresyon, halatang naguguluhan.

Pero, sa araw n ito, sa sandaling ito, ang kanyang matatag na paniniwala ay mukhang nayanig, na nagpaaligaga at tumakot sa kanya. May biglang malakas na ihip ng malamig na hangin, at ang notebook ay tinangay mula sa batong lamesa. Ayaw pansinin ni Shirley ang notebook para maipagpatuloy niya na kamuhian ang kanyang mga magulang. Nagkataon, ang notebook, ay tinangay ng hangin, at bumagsak sa kanyang paanan. Kailangan na niyang pansinin ito ngayon. Kailangan niyang yumuko at pulutin ang notebook.

Agad niyang binuklat ang libro at nang may mapansin siyang maliit na notebook. "ma'am dalian mo parang parating na sila" agad niyang kinuha ang notebook at larawan at saka nilagay ulit ang libro sa taas kung saan ang pwesto nito . Nagmadali siyang umalis sa opisina at agad nagtungo sa likod para doon muna ilagay ang notebook na maliit kasama ang kanilang larawan . Pakiramdam niya naroon sa notebook ang mga kailangan niya .Hindi naman masisira ang notebook dahil may plastik itong nakabalot . "Aurora??" galit na galit na pagtawag ni Dante sa kanya.Nagmadali namang siyang lumapit at nagkunwaring parang walang alam kanina .

Inilapag niya iyon sandali sa ibabaw ng kabinet at saka niya binalikan ang dalawang matanda sa kusina para sabayan sila mag-agahan. Kinuha niya ang notebook. Medyo magaspang ang cover nito. Gawa yata sa balat ng hayop. Hindi nga lang niya mawari kung anong klase. Sa pinakagitna, nakaukit ang pangalang, "Padre Mauricio Espejo". Sino kaya siya?

“Sige… “ paalaman niya saka tumalikod na dahil baka daw ma-late pa siya. Inihatid ko siya ng tingin kaya hindi ko napansin ang grupo ng mga babaeng dumaan. Nasagi nila ako, kaya nabitawan ko ang notebook na hawak ko. At yung mga babae, mabilis lang akong tinapunan ng tingin saka nila ako nilagpasan. At yung notebook ko ay hindi ko agad nadampot dahil inapakan at dinaanan nila. ---------------------- 3rd Person POV Pumasok sa loob ang apat na babaeng sumagi kay Cacai. Agad naman dinampot ni Cacai ang notebook na inapakan ng mga yun. Saka niya ito pinagpagan.