The Outcasts Novels & Stories

Idagdag pa ang mga impormasyong biglaang dumating sa akin. Totoo ba ang mga narinig ko? Paanong anak ako ng isang Cua? Hindi naman lingid sa kaalaman ko ang pamilyang 'yon dahil matagal na ring tinatarget ni Iverson na makakuha ng malaking investor sa kumpanya niya. At paulit-ulit niyang binabanggit sa akin ang mga Cua, na kapag nakakuha siya ng kahit isa lamang na kakampi, mase-secure niya na raw ang future ng negosyo niya.

Tumayo na siya at muling naglakad Tumayo ako at yumuko bilang paggalang sa kaniya Lumabas ako at nagpasalamat sa receptionist. I am Ice, Yes Mama's boy Si Mama na lang kasi ang meron ako. Siya lang bumuhay at nagpalaki. Kahit Palipat lipat kami ng tahanan hindi nawalan ng hanap-buhay si mama. Sobrang madiskarte siya , lahat halos ng trabaho alam niya, Mapa-panlalaki man iyan o pam-babaeng trabaho. Siya din gumagawa ng bahay namin. Hindi kasi nakaranas tumira sa bata, gawa lamang sa kahoy at tabla bahay namin. Malinis naman ito at tahimik nakakapagaral ako ng tahimik at nakakapagpahinga kami pareho.

Sa obserbasyon ni Juaqin, siya ay taong "hindi natitinag ng papuri o kahihiyan." Pagsapit ng gabi, ang papalubog na araw ay lumilikha ng mahahabang anino sa lupa habang tumatagos ang huling sinag ng liwanag sa mga bintanang salamin ng ospital. Pagkatapos magpalit ng damit, lumabas si Francine sa gusali at agad na nakakita ng isang itim na sedan na nakaparada sa di-kalayuan. Makinis ang disenyo, simple ngunit elegante ang hitsura. Ngunit ang pinaka-kapansin-pansin ay ang lalaking nakatayo sa tabi nito.

Naglakad ito ng ilang hakbang bago nag salitang muli. "You're my runaway obssesion." Bago ito tuluyang lumabas ay binitawan niyon ang mga katagang hindi nya in-expect na sasabihin nito Habang umalis si Xavier, naramdaman niyang ang lahat ng galit at sakit na nararamdaman niya ay parang ang bigat-bigat. She was torn between wanting to escape and the undeniable pull that Xavier had over her. She closed her eyes for a moment, leaning against the wall, trying to calm the storm that had started inside her heart.

Nasa mansiyon kasi naiwan ang personal laptap ko na hindi ko dinadala sa opisina. Ayaw ko na sana pang ungkatin ang nakaraan at alamin pa ang katotohanan dahil gusto ng burahin ang mga sugat ng nakaraan at magsimula ng panghabang- buhay kapiling si Anton pero ang laki kung tanga na pinaikot lang pala ako sa palad niya. Isa siyang traydor at manggagamit.

Kiara POV Limang buwan na ang nakalipas simula mangyari ang lahat sa buhay namin, laking pasasalamat ko dahil hind nagkaroon ng trauma ang anak ko at mabilis niyang nakalimutan ang nangyari sa kanya. Nagbakasypn din kami dahil 'yon ang gusto ni Nigel para magkaroon din kami ng oras bilang isang pamilya. Tungkol naman kay Kaye ay simula ng maging okay siya ay agad siyang sumuko sa mga pulis, ilang beses din siyang humingi ng tawad sa aming lahat at handa siyang pagbayaran ang kasalanan na ginawa, pero maiksi lang ang sentenya sa kanya dahil hindi na kami nagsampa ng kaso, si kuya lang talaga ang nagtuloy. Kahit naman may ginawa siyang mali sa amin ay ramdam naman namin ang kanyang pagsisisi a

Sa bawat pagkutitap nito, parang nararamdaman niya ang isang mahinang sipa—hindi sa kanyang sinapupunan, kundi sa mismong kaibuturan ng kanyang malay. Nang lumapag ang drone sa isang abandonadong satellite station sa tuktok ng bundok, sinalubong sila ng tatlong lalaking balot ng makakapal na jacket at may hawak na matataas na kalibre ng baril. Sila ang mga Outliers. Ang mga taong piniling mamuhay sa dumi kaysa maging bahagi ng perpektong kasinungalingan. "Nakuha niyo?" tanong ng pinakapuno nila, isang lalaking may mahabang peklat sa leeg na nagngangalang Kael.

"Just give us the answer we need." Pasia nodded as she sat down on the black couch. She pointed the couch in front of her and mouthed the words, 'sit down'. As soon as we took our seat, she began talking. "The second squad is known to be the home of the outcasts. But instead of being called 'Second Squad', we are called Outcasts." I was about to raise a question when she spoke again, "And that is because of our very unmage traits. As you know, I am a halbmiun, while the rest of the squad are thieves or even criminals that chose to live a new life."

The asshole Aquilino's time ends. I need to be the good son for the Del Madrid's now. --- follow me on twitter! let me know your thoughts about this update ;) @sheynaniganWP #FortheUnlovedKab1

Ashuel Pov “Baby… lock the door,” namamaos niyang utos, mababa ang tinig na parang bulong ng tukso. Sinunod ko siya, at sa sandaling iyon, ang mundo sa labas ay naglaho. Ang opisina ay naging kulungan ng aming lihim, isang entablado ng pagnanasa at panganib. Ang bawat halik, bawat haplos, ay nagiging mas mabangis, mas mapanganib—tila ba anumang oras ay maaari kaming lamunin ng apoy na kami mismo ang nagsindi.