Novel & Cerita The Purge Announcement Script

' Kanina ko pa iniikot ang paningin ko pero wala akong Keizer na makita. "Nandyan ka lang pala, kanina pa kita hinahanap." Nagulat ako nang may nagsalita sa likod ko. "Keizer," tawag ko sa kanya. Lumapit sa sakit at hinipit ang bewang ko. "Let's go, they're waiting for us, we have a special announcement," Saad said as he pulled me all the way down. 'Announcement?'

Habang nagpapatuloy ang tensyon, may isang pulis ang humawak ng handheld public address system, isang modern tactical loudspeaker na ginagamit lalo na sa hostage negotiations. “Sullivan Alveroni!” malakas na anunsiyo nito. “Napapalibutan na namin ang buong simbahan. Sumuko ka na nang matiwasay para hindi na dumanak ang dugo!” Sandaling katahimikan ang namutawi. “Bibigyan ka namin ng ilang minuto para sumuko nang maayos,” dagdag pa niya. “Kapag hindi mo ginawa, susugod na kami!”

tanong ko, gulat. Maxine: “Or unleash a bigger one?” Sabay kami tumingin sa altar. May nakaukit na bagong salita: "Debt Paid." Tapos bago kami makareact— May boses na mechanical: “INTRUDERS DETECTED. LOCKDOWN IN 30 SECONDS.” Ethan cursed. “RUN!” At tumakbo na naman kami. Pero habang humahakbang ako, may isa lang akong naiisip.

"Ang babaeng sinasabi mo ang nagbigay sa kanya ng dahilan para mabuhay! At ikaw... ikaw ay isang anino lamang!" Sa gitna ng kaguluhan, narinig nila ang boses ni Vlady sa headset. "Papa, Mama! Kailangan niyo nang lumabas! Ang Purifiers ay naglagay ng mga pampasabog sa pundasyon ng Vault! Sasabog na ang lugar na ito sa loob ng tatlong minuto!" Kinuha ni Vladimir ang file ni Silas at ang Ledger, ngunit hinawakan ni Silas ang kanyang binti.

Ang init sa pagitan nila ay nagbigay ng isang sandaling katahimikan—isang pahinga sa panganib na patuloy na nagbabanta. Ngunit hindi tumagal ang katahimikan. Isang malakas na tunog mula sa labas ang nagpa-alerto sa lahat. Biglang sumiklab ang apoy mula sa gilid ng forest line—isang flare, malinaw na signal. “Someone’s coming,” ani Samuel, mabilis na kumilos, tinawag ang kanyang mga tauhan. “Stay inside,” utos niya kay Aurora. “Ilagay ang mga bata sa secure room.”

“Alam ko kung ano ang gusto ninyo.” Pinigilan ni James ang kanyang galit at poot sa kanila. Tiningnan niya sila at sinabing, “Pakawalan ninyo ang aking pamilya at mga kaibigan, at ibibigay ko ito sa inyo.” “Ha!” natatawang sabi ni Lucius. Agad na na-activate ang Tenfold Purge Formation. Sabi ni Lucius, “Kung kusang-loob kayong lalakad papasok sa formation, palalayain namin ang inyong pamilya at mga kaibigan.”

sabi niya, “we would like to call on our father, the chairman of HappyHatch Baby Co, to share a very important announcement with us all.” Nagpalakpakan ang crowd. Lumapit si Jose, dahan-dahan, hawak ang gilid ng podium na para bang may ritual siyang sinisimulang bago magbago ang lahat. Umikot ang spotlight; tumigil ang musika. Tahimik ang lahat, at biglang ramdam ni Martin ang lamig ng sahig kahit sarado ang sapatos niya. “Thank you,” panimula ni Jose, boses niya malinis at matatag.

Ang tibok ng reactor ay sabay sa tibok ng puso nila. At sa sandaling iyon, alam ni Billie — hindi lang ito laban ng teknolohiya. Isa itong pagpili kung kaninong pulso ang mananatili. “Vicky,” sabi ni Billie, mabagal. “You were my past. But you’re not my future.” Ngumiti ang hologram, may luha sa pisngi. “Then goodbye, love.” Pinindot ni Billie ang sequence key — PURGE INITIATED.

Si Hunter. "This is just the beginning of my power. You still have 2 weeks left until the big day. I just want to remind you all that I'm watching every action you do. I will bomb this country in just one click, so better be watch out. No one's gonna survive if you don't give back my money. Your bones will be scattered on the floor. Your blood will pour down like a rain. Every inch of your body will suffer the pain. Keep your promise and I will keep mine. 1 month only and we're done."

Hindi niya binibitawan ang kamay ko; ang kaniyang hinlalaki ay marahang hinahaplos ang akin, isang paulit-ulit na paalala na nasa tabi ko lang siya kahit anong mangyari. Nang pumasok ang SUV sa malawak na gate ng sang mansyon na nakatago sa gitna ng masukal na hardin, doon ko lang naramdaman ang tunay na pagod. Pero kasabay ng pagod na iyon ay ang hindi maipaliwanag na excitement. "We're here," mahinahong deklara ni Raz. "This is our sanctuary for tonight. Walang media, walang pulis, walang kahit sino."