Romans & histoires The Remains Of The Day

Pati nga ang bedsheet, kumot at unan ko ay may mga naka-print na notes and guitar. I opened my speaker and played the song “Strong” by One Direction. Well, they are my favorite boyband group. I even mourned when Liam Payne died. My phone vibrated in my skirt’s pocket so I got it. Someone is calling me. An unknown number. I rejected it before putting it on the bedside table and just went to the shower. I checked my phone again when I finished drying my hair and it's flooded with messages and missed calls from that unknown caller. “Who's this jerk?” I asked before opening the messages.

"Oo, naghilom na ang latay kaya wag mo nang alalahanin iyon. Bakit ba kasi kailangan mo pang ungkatin ang tungkol doon?" Hindi sumagot si Nathaniel pero dinig ng dalaga ang marahas na pagbuga nito ng hangin. Aminado si Lola na sa muling pagkikitang iyon ay nagkaroon muli ng epekto sa kanya ang binata. At ang tinutukoy nitong latay ay ang tatlong pilat sa kanyang likod likha ng kanyang sariling latigo. Kung gugustuhin niya ay pwede niyang ipatanggal ang mga pilat na iyon pero mas minabuti niyang panatilihin na lamang ang mga iyon sa kanyang likod.

At muli siyang tumabi sa binata. Tahimik ang umagang iyon. Wala na si Anton sa kanyang tabi ng gumising ito. Nakayapak itong lumabas ng kuwarto at tinungo ang terrace sa gawing likuran ng kanilang suite. Hindi niya namalayan ang pagpasok ni Anton. “Bakit malalim ang iniisip mo?” Iniabot sa babae ang tasa ng kape. “Black coffee, it’s good for your hang over.”

Nobody Alas singko pa lang ng umaga ay gising na ako para maghanda sa pag alis ko mamaya. Namomroble ako doon sa nangyari kahapon. Ang sabi sa akin ni Jez si Mang Froy ang nakabangga, hindi naman sobrang malaki ang nasira pero may damages pa rin.

“Just close your eyes (close your eyes)each loving day (each loving day) And know this feeling won't go away (no) Til' the day my life is through This I promise you This I promise you” Nakalapit na si Jin sa aisle, and si Kalvin umiiyak na habang inaabot ang kamay ni Jin. “And I will take you in my arms (I will take you in my arms) And hold you right where you belong (right where you belong) Til' the day my life is through This I promise you, babe” I'm also crying with the scene I'm watching right now. They look so good together. “Just close your eyes each loving day (each loving day)

Kasabay ng pagsarado ng pinto ay ang pagkahulog ng ngiti ni Ruan, habang ang akin ay kanina pa nawala. Napailing na lang ako at napahinga nang malalim. Ilang beses ko pa lang nakita na ngumiti si Ruan ngunit nahalata ko na agad kanina na peke ang kaniyang naging ngiti kay Solene. Balita ko ay balak nilang mag-inuman hanggang mamayang gabi. Alas dos pa lang ng hapon ngayon. Hindi naman mainit dito sa lugar. Maulap pa nga at mahamog.

Two movies were done and now I'm on my third and the digital wall clock showed it's already at 2 am in the morning but still no Chad. Gaano ba karami ang pinakain sa kanila at hanggang ngayon eh hindi pa sila tapos kumain? *** CHAD'S POV Every minute tumitingin ako sa relo ko, it's past midnight na pero parang wala pang balak mag-uwian ang mga ito. Panay pa ang kwentuhan puro naman kayabangan lang. I stood up, hindi ko na kayang magstay, I'm sure kanina pa nakauwi sa bahay namin si Natasia. At baka nag-aalala na iyon.

Tumango ako at hinalikan siya sa pisngi. "Mag iingat ka." Paalala ko sakanya. "First day bukas, kaya pumasok ka dear." Tumawa ako at tumango. "Yes, dear." Lumabas na siya sa pinto kaya pumunta na 'ko sa balcony ng condo. Umupo ako sa upuan at sinindihan ang sigarilyo'ng hawak. Kasabay ng pag hipak ko ang pagtulo ng luha ko. Mag isa nanaman ako, ganito naman palagi.

Malayong-malayo. Hanggang matapos ang pelikula, wala siya sa sarili. Hanggang sa umalis ang mga kaibigan niya, nagdinner siya ng mag-isa, malayo pa rin ang isip niya sa kasalukuyan. At nang sumapit ang araw ng lunes, hindi siya nag treadmill katulad ng nakasanayan niya tuwing umaga. Hindi siya nag-agahan at pumasok sa restaurant na walang laman ang tiyan niya. And as usual, she waited for Achilles Kostas Williams to come by but nothing... not even his freaking shadow.

Lagi siya nitong nakikita tuwing may practice sa gym. Bumaba siya ng higaan at tinungo ang kanyang bintana upang silipin ang lalaki na kasama ng ilang kaibigan nila. "Hintayin niyo ako," aniya saka pinatay ang tawag. It was already pass seven in the evening, on the last night of October.