Day Of Reckoning Novels & Stories

"Nasagap ng aking mga pribadong sistema ang isang serye ng mga palihim na mensahe mula sa isang malaking barko na kasalukuyang papalapit sa ating pinakamalaking daungan sa labas ng siyudad. Ang barkong ito ay hindi rehistrado sa anumang legal na kumpanya at napansin ko sa aking malalim na pagsasaliksik na puro mga kilalang dayuhang mersenaryo ang sakay nito. Sila ang mga walang pusong taong binabayaran ng napakalaking salapi para pumatay ng mga sikat na opisyal at negosyante sa ibat ibang mayamang bansa." ​Nakinig nang mabuti si lolo Atticus na tahimik na nakaupo sa isang malambot na silya malapit sa malaking bintana. Ang kanyang matatalim na mata ay biglang nagpakita ng isang matinding gali

I entered the tall glass building with my chin up. Today is the day. Magkakaharap na rin kami ni Jeremiah.

Psh! "Excited na ako sa kasalan na magaganap dahil panigurado ay magiging headline ito ng balita. Kayo naayos niyo na ba ang lahat ng kailangan niyo sa kasal niyo next month?" tanong ng ina ni Reign kay Uncle. "Wala ng dapat pang ipag aalala dahil maayos na ang lahat. Ang mismong araw ng kasal na lang ang hinihintay." natatawang saad naman ni Uncle.

Tila tumakbo pa ito dahil sa pagmamadali kaya ngayon ay hirap na hirap na naghahabol ng hininga. Agad naman napa tingin si Clarkson at Karu dito. "You won't believe what heard." Panimula nito na lalong nagpa intense kay Clarkson at Karu. "All of them are dead. They are called zombies, like in movies. It's the reason they are putting them in isolation." He's right. The two of them couldn't believe it. But they don't have any reason not to believe it after what they witness. Hindi nila alam kung ano ang tamang reaksyon. Ngunit lalo lamang dumagdag ang kaba ni Clarkson at Karu ng marinig ito.

Medyo matagal maligo itong si Clyde at sa tingin ko'y ayos na ang oras na iyon para tingnan saglit ang gamit niya. Tahimik akong kumilos. Clyde's room has a black and white theme. So clean for a man like him. Hindi naman ito ang unang beses kong pumasok sa kuwarto niya. Makailang beses na ito dahil ako rin ang naatasang maglinis ng bahay na hindi niya masiyadong ginagawa. Akala ko noong una makalat ang kuwarto niya. But I was wrong.

“Ilang oras na lang ay darating na ang ibang employees. They shouldn't see a modern day Sisa this early in the morning. It would negatively affect their work performance.” Matapos sabihin iyon ay mabilis sila nitong tinalikuran. Pumasok ito sa sasakyan at pinaharurot iyon papasok. Himalang mas pinili na lang ni Haze na titigan ang sasakyan hanggang sa mawala iyon sa kanyang paningin. Isang himala na hindi niya iyon hinabol at pinagbabato gaya ng ginawa niya kanina. Isang malaking himala na hindi na siya sumabat nang tinawag siya nitong Sisa. Siguro ay dahil sa pagod?

Ikinulong ni Ken sina Miguel at Sebatian sa lumang bahay at sinunog iyon. Nabasa ko ang lahat ng nangyari sa nagdaang linggo. Sunod-sunod iyon at araw-araw may nangyayari. Ang ikinagugulat ko, the Mercedez empire is down. They were raided. All their warehouses dahil maraming nakitang smuggled goods. They were currently sued. For some reason, it felt so fast. Mabilis na nahuli at mabilis na nasampahan ng kaso. They were also already in jail, while the case is on going. They look grim as they sat on the court's chair, in picture of an online article.

"ANO?! Seryoso ka‽ Jusko, Ara! Ano 'yang pinasok mo?!" Makapag-react 'tong dalawang 'to, mga OA. I'm so frustrated! I combed my hair using my fingers. Tiningnan ko ang aking relo and its already 11:00 wala naman masyadong klase ngayon kasi nga first day. May pa-intoduce yourself pa na walang katapusan.

"97 days nalang." Bulong ni Priscilla at binilugan na ang petsa kung kailan nilang dalawa napagkasunduan ang kontratang pareho nilang pinirmahan ni Axl. Hindi kinakaligtaan ng dalaga ang kalendaryo na nasa kaniyang silid sa condo unit ng lalaki. Napapansin pa ni Priscilla na mukhang abala ang lalaki ngayong araw dahil hindi niya nakita ang lalaki nang lumabas siya sa kaniyang silid.