The Ruthless Daddy Wallace Novels & Stories

“Hindi na tayo babalik sa old house?” Saglit akong natahimik. “H-Hindi na muna.” “Paano si Daddy?” Napahigpit ang hawak ko sa damit na tinutupi ko. “Busy si Daddy sa work,” pilit kong sabi kahit parang sinasakal ako ng sariling kasinungalingan ko. Tahimik na tumango si Ashley bago muling niyakap ang stuffed toy niya.

Mas gusto niya pa yung payak na buhay sa cake shop, kung saan ang pinakamalaking problema lang niya ay kung mauubusan ba sila ng strawberry filling, hindi yung pakikipag-agawan ng mommy niya sa isang lalaking alam niyang contractual at hindi naman nito mahal. ​Naiinis siya kay Gavinn. He really hates him right now. Yung aura ng daddy niya, yung akala mo perpekto, akala mo laging nasa kanya ang tama, at yung sobrang 'calm' na nakaka-high blood. He talks about 'boundaries' and 'respect' like he’s some kind of saint, but deep inside, Gabriel knew he was just as broken and cold as the stories described him.

Hindi mawala sa isip niya ang eksena sa lobby, yung batang babae na parang nakita sa kanya ang sagot sa matagal na niyang hinahanap, at ang ama nito, na kahit nakakakaba ay may kakaibang dating. Nagulat siya nang biglang may humawak sa braso niya. Mabilis siyang humarap, handang ipagtanggol ang sarili, pero isang lalaking matangkad at maskulado ang bumungad. Matigas ang mukha nito at malamig ang mga mata. Tinawag ito ni Arabella kanina na Uncle Jayce. Ito rin ‘yung naglagay ng baril sa ulo niya kanina. “Sumama ka sa akin,” malamig na sabi nito, mahigpit ang hawak sa kanya.

Kahit na nasakal na ay nagawa pa ring ngumiti ni Leona. "Kahit na ilubog mo pa ako sa dagat ng buhay, my father will not pay a ransom for the sake of me! Mas mahal niya ang pera niya kaysa sa akin na anak niya! Kung gusto mong maghiganti sa kaniya, use me. Not as bait but as your weapon. Sigurado akong magtatagumpay ka! Palayain mo lang ak— arghh..."

"The man you've always called..." "'Mister Handsome.'" Saglit akong napahinto. "He is your real dad." Nanlaki ang mga mata ni Caleb. Hindi siya agad nakapagsalita. Dahan-dahan siyang lumingon kay Cyrus. "M... Mister Handsome?" Mahina niyang tawag. Tahimik na tumango si Cyrus. May mga luha nang namumuo sa kanyang mga mata. "Yes, buddy." Mahina niyang sagot.

Tinuro niya ang matandang babae sa tabi niya. "This is my mom, Daina Vandal." Pagkatapos ay tinapik naman niya ang balikat ng matandang lalaki. "And this is my dad, Mavrick Vandal." Napangiti ang dalawa at nag-hello sa aming lahat. Tumayo naman ako nang maayos at naglahad ng kamay. "Zyla Sandra Sarcova po. Collaboration partner po ako ni Zadrick." "Nice meeting you, Ms. Sarcova," sabi ng papa ni Zadrick at tinanggap ang kamay ko.

excited na tugon ng dalaga. Ilang minuto lang ay naiimpake nang lahat ni Annabel ang mga kagamitan para sa internship sa New York. Nag-iisang anak nina Don Virgilio at Donya Anastacia Villarama si Annabel. Ang ama niya ay isang kilalang Biochemist at isang ekspertong alagad ng Physics. Kahit pa isang lehitimong heredera na ay ninais pa rin nitong kumuha ng internship. Sa katwiran ng dalaga ay nais niyang ipakita muna sa mga magulang na kaya niyang tumayo sa sarili niyang mga paa. Noong una ay halos araw-araw na nilang pinagtatalunan ang planong iyon ng dalaga, katwiran ng mga magulang niya ay nasa kanya naman na ang lahat. Kung tutuusin nga naman, napakaraming negosyo ng kanyang papa, tatlo

sagot naman ni Alexis, may labis na pag-aalala sa kanyang boses. "Alam ko kasi na stressed ka na sa nangyari sa anak mo. Ikakasal ka pa kaya hindi agad kita nasabihan. Isa pa, akala ko kasi ay may magagawa agad kaming paraan ni Daddy, pero wala," sagot ni Lance.

Ganito ba talaga ang pamilyang ito… Salbaheng bata, plus malditang mommy… tapos yung daddy… yung daddy…yumm--este nakakatakot na daddy! Bumukas ang p***o at napatayo ako sa pagkagulat nang pumasok si Trisha. “Mommy, sasamahan mo ako ngayon?” Natutuwang sabi ni Clyde. Umiiling si Trisha at isinara ang p***o, nilock. “Malaki ka na, Clyde. Kaya mo na yan…” Bumaling si Ma’am Trisha sa akin. Ang mga mata niya—pairap—ay nakatingin sa akin, parang hinuhusgahan na ang bawat galaw ko.

“Sabi niya…” “…hinihintay niya raw ang Daddy niya.” Napatingin ang matanda kay Adrian. “Ikaw pala iyon.” Tumango siya. “Thank you.” Kinuha niya ang wallet niya at inabot ang isang sobre ng pera. Ngunit umiling ang matanda. “Hindi ko kailangan ng pera.” “Mas kailangan ng batang ’yan ang Daddy niya.” Parang tumama ang mga salitang iyon sa puso ni Adrian.