Novel & Cerita Pambura Ng Ballpen

Hindi ko inaasahan na may matatangap ako mula sa kanya. Pumailalim ang kamay niya sa bulsa at saka inilahad ito sa akin. Isang puting box na pahaba. Katulad rin ito ng sa akin na sukat na box. "For you…it's a ballpoint pen, too." "Ball pen, din?" Natawa ako, at pati na siya. Pareho kaming natatawa dahil parehong ball pen nga naman ang ibibigay naman sa isa't-isa.

Manghsng tanong niya sa akin "Aishh ang haba naman kasi nakakatamad basahin pwde nman na 10 lang okay na yun ,ginawa mo pang 20. akin na nga ang ballpen nagugutom na ako," pagrereklamo ko sa kanya. "Bahala ka basta walang sisihan ha" ibinigay niya ang ballpen sa akin Kinuha ko naman agad at pinirmahan ang contract.

Tsk. Umiling naman ako, hinampas nang marahan ang dulo ng ballpen sa papel. “Hindi ito standard. At higit sa lahat, wala ito sa preliminary drafts ninyo. Ngayon lang ito pumasok, final stage na.”

Sila-sila lang at iyong malapit lang sa banda nila ang nakakaalam ng ginagawang pagbabanta ni Everly. “Gusto ko lang ipaalam sa inyo na ang ballpen na ‘to ay makapangyarihan kagaya ng mga kamay ko. Isang maling galaw ko lang, magpapaalam kayo sa mundo. Bakit? Gusto niyong malaman? Ganito kasi iyon. Kung kaya nitong mag-save ng buhay gaya ng ginawa ko kay Mr. Maqueda, kaya din nitong kumitil ng buhay.”

kibit balikat na sagot ko sa kanya. “How about you?” “What about me?” “Did you experience pregnancy scare before?” “No, I told you I don’t want to have a child, kaya palagi akong nag pipills” “Pills are risky” “I don’t like shots, kaya sa pills ako buma bawi,” kibit balikat na sagot ko sa kanya. Kinuha ko ang pagkain sa kanya at ako na ang nag ayos nito. “You don’t really like a baby?”

"Kelan?" "Noong tumambay ako." Hindi na siya nagtanong pa ulit at tumikhim nalang. Mas lalo akong nagtaka ng ballpen ko naman ang kinuha niya para ipangsulat, kaya ako ang nawalan. Anong problema ng mga tao ngayon at nangunguha ng gamit ng may gamit? Natapos ang subject naming iyon na hindi talaga sakin ibinalik ni drei ang ballpen ko at para talagang nananadya pa ito dahil hawakhawak lamang niya ito at hindi isinusuli o isinisilid sa bag.

Naiinis na wika nito. “Subukan mo nang ikaw naman ang tutusukin ko ng matulis na lapis. Mahal mga ballpen sa collection ko. ‘Wag kang nagsasayang ng ink.” Pagbabanta naman ni Sir Lance sa kapatid niya kaya wala na itong nagawa kundi umupo sa sofa na nasa tabi niya.

Nakilala na ng mga tao si Yazzy at dumagsa nang husto at gustong magsipasok. "Miss Yazzy! Pwede magpa-autograph?" "Grabe, ang ganda niya talaga!" "I'm sorry, but I don't have a pen with me..." "Ballpen? May Pentel pen ako rito! Dito po, Ms. Yazzy! Sa damit ko po!" Pinaunlakan ni Yazzy ang isa. Ngunit pagkatapos ng isa ay may sumunod pa hanggang sa nagtutulakan na ang mga ito.

turan ni Lalaine na bahagyang kinakabahan. Ang totoo ay ballpen lang talaga ang kaya niyang bilhin sa kanyang budget, pero kahit ganoon ay may kamahalan din iyon. Three-thousand ang halaga ng ballpen na iyon ay kung tutuusin, pang-grocery na n'ya iyon sa loob ng isang linggo. Nang mapansin ni Lalaine na hindi nagsasalita ang lalaki, nag-aalalang siyang tumingin dito. “Tingnan mo, hindi mo ba nagustuhan?”

ngumiti siya rito at inabot dito ang ballpen. Ngunit sa halip na kuhanin nito ang ballpen ay bigla na lang nitong hinawakan ang kanyang kamay pagkatapos ay nagsalita. “Ang lambot ng kamay mo at napakaputi, mukhang mabango pa.” sabi nito sa kaniya.