Romans & histoires The Tassel Is Worth The Hassle

Gusto ko pa man sanang makipag-landian sa kaniya pero may hinahabol pa akong deadline at hindi ko 'to pwedeng pabayaan. Tumalikod ako kay Travis at muling sinubukang ituon ang atensiyon sa gown. Pilit ko pa ring pinipiga ang utak ko kung paano ko kaya tatapusin ang simpleng damit. Sinubukan ko na ring humingi ng tulong sa ibang mga kasamahan ko pero pareho lang ang sagot nila ma maayos na raw ang damit at wala naman daw problema, pero sa tingin ko talaga ay may kulang pa rin sa nagawa ko. Hindi pa rin ako kumbinsido at panatag na ito na ang final product namin dahil talagang ikakahiya ko ang sariling gawa ko.

Dahil sa akin, nanganganib ang posisyon ni Waeren. Nung makaalis na si Don Sebastian, hinarap ko si Waeren. "Waeren, seryoso ba 'yun? Dahil sa alak sa gown ni Tiffany, mawawalan ka ng trabaho?" Waeren sighed, running a hand through his hair. "It’s not just the gown, Xyloise. It’s the optics. They see you as a liability. A commoner who disrupts the perfect image of the company." "Eh di tapusin na natin 'to! Sabihin natin ang totoo! Na fake lang 'to lahat para hindi ka na ma-pressure!"

saad ko at napabuntong-hininga na lamang ako. Hindi ko na noon alam ang tamang gagawin lalo na at naghahabol pa kami ng oras. So paano na, masusuot ko pa ba 'to? Baka kapag nasa kalagitnaan na ako ng altar baka bigla na lang akong mahubaran nito. "D-Don't worry ate, may white dress ako sa cabinet, iyon na lang ang isuot mo," ani Tasha habang nakangiti.

Bukod dito, hindi pa siya nakabili ng tamang regalo noon. Ava: [Hindi ka ba niya binilhan ng magarang damit noon?] Charlotte: [Ang mga sukat ay mali lahat. Pinaghihinalaan ko na ito ay orihinal na para kay Katie Hussey.] Nakaramdam ng pagkalungkot si Charlotte. Malamang ay pinaplano ni Gerald na ibigay ang set ng purple na alahas kay Nora Wilson dahil alam ng lahat na mahilig siya sa alahas. Kung ang mga alahas ay napunta kay Nora, mahihirapan siyang maibalik ito. Dahil sa kanyang kasalukuyang sitwasyon, kailangan niyang humingi sa iba ng kahit na ang pinakasimpleng mga bagay, lalo pa ang pagkuha ng mga alahas na nagkakahalaga ng daan-daang milyong dolyar.

Color white na jeans, pastel grey na t-shirt na grey at sinamahan ng manipis long sleeve tieknot. Inilibot ko ka agad ang paningin ko sa buong eskwelahan. Maraming mga magagandang decorations sa bawa't paligid at ang linis rin ng paligid. Pero sayang lang ang paglinis nila dahil mamaya dudumi rin dahil paniguradong maraming kalat at b****a nanaman sa paligid. Kawawa tuloy ang mga SSG officer nito. Buti nalang hindi ako nanalo makailan.

“Well! I guess you deserve the price, Tasia. Nagkakahalagang himigit kumulang na fifty-five-million dollars ang kwintas na 'yan. And it is called a ‘The Graft hallucination’.” Bumaling ang tingin naman kay Valya na kalalabas lang ng pinto na pinasukan niya kanina. Nakasuot siya ng black the halter dress na above the knee lang ang haba. May hawak din siya na isang mamahaling brand ng shoulder bag at isang silver diamond design na heels. “Ang ganda niya!” ani ko sa isipan ko. Halos mapaigtad ako nang biglang bumulong si Kirill sa gilid ng tenga ko. “I'll give your price later at evening,” mapangakit niyang sabi.

namamanghang kinuha niya ang isa sa lagayan nito at siniyasat ng mabuti ang value nito, sinukat, timbang at kinagat niya ito hanggang sa mapatunayang may halaga ngang talaga ito. “Dapat pala ay nagdala ako ng bag dahil napakarami kong makukuha dito, kung alam ko lang na sa isang araw lamang ay jackpot na ako,” ibinulsa ni Cassie ang kutsara ngunit hindi ito maitago ng suot niyang maiksing t-shirt kaya naman inilagay niya ito sa ibabang bahagi ng kanyang suot na pantalon na may malaking bulsa.

Isa rin itong tsinelas ngunit hamak na mas komportableng suotin 'yong akin. "'Yan muna 'yung sa'yo, palit muna tayo. Ngayon lang kasi ako nakakita at nakasuot ng ganitong kagandang tsinelas kahit sa pamilihan ay wala nito," saad n'ya na ikinabigla ko. Wala sila nu'n? Tsh, pero sabagay, makalumang lugar ito at wala pa akong nakikitang mga modernong gamit dito. Wala na akong nagawa kun'di tumango saka isinuot ang tsinelas n'ya, buti nalang at nagkasya. Hindi naman pangit ang tsinelas n'ya dahil sa katunayan n'yan ay ang astig pa nga e. "Ingatan mo 'yan, mahal pa 'yan sa buhay mo." Napahawak na lang ako sa batok ko, ang taray n'ya talaga. Ang taka ay biglang namayani sa akin, nak apakong wala d

Finally, I confronted Hugo about the matter. “Oh, this?” Itinaas nito ang kamay para ipakita ang singsing. “Well, I consider this a talisman. To avoid an evil spirit.” “Evil spirit? You mean, Shasta?” Hugo just chuckled. “I don’t see anything wrong wearing it. It’s just like a normal accessory. If you want, you could also wear yours.” Namilog ang mata ko. “I’d be digging my grave once I do that. Look, I think I can manage Shasta. But your grandma? I can’t just disrespect an elder.”

Kong siguro ako, hindi ko afford bumili ng mga damit at kasuotan sa Mall, okay na sa akin ang bumili na lang sa mga online o kaya naman nabibili sa labas na mga damit. Hindi pinansin ni Taurus ang pag bati ng dalawang staff, masungit niya na lamang nilampasan na titigan ito sa mata at kumilos na ang katawan na mag lakad papunta sa kabilang side kong saan naka dislpay na naka hanger ang mga kasuotan. Hinawi ni Taurus ang mga naka hanger doon at isa-isang sinuri at tinignan ang kalidad at design na siguro.