Novel & Cerita The Vanished Ending

another man said carefully. “Or she could’ve been thrown clear.” Or she could be dead. No one said it. They didn’t need to. I kept staring into the ravine. Into that impossible emptiness. The pain in my shoulder no longer mattered. The blood no longer mattered. Nothing mattered except the single unbearable truth standing before me. She was gone but not confirmed dead or alive. Just gone. Vanished. As if the world had reached out and stolen her from me. I closed my eyes for one brief moment.

"Y el corazón no tiene cara, Y te prometo que lo nuestro nunca va a terminar, Y el amor, vive en el alma, Ni con un deseo sabes que nada de ti va a cambiar..." Nasa ganu'n silang sitwasyong tatlo nang sumabog pabukas ang pintuan ng silid na kinaroroonan nila revealing their partners na napaawang na lang ang labi sa senaryong naabutan. Narinig nila ang mabilis na pagsara ng pinto at ang sunod-sunod na mura. "Damn. They're all wasted."

Wala akong handa non at sya ang kasama ko magcelebrate sa jollibee dahil yun ang gusto ko. Natigil ako sa pagtitig sa larawan nang may kumatok sa pinto. Agad akong lumapit doon para buksan. Nabigla ako nang makitang si maam Nerisa ang kumakatok. Yumuko ako kinagat ang sariling labi dahil hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Naitago ko rin ang bitbit kong larawan sa likod ko.

Kinurot ko naman ang braso niya pero mukhang hindi siya nasaktan wala akong narinig mula sa kaniya na kahit kaunting d***g man lang. "Ang sweet, tama na baka langgamin tayo dito." tawa ng tawa naman itong isa. Hays nagkasundo talaga sila sa pang bubuwiset sakin. "Anyways cous, uuwi na kami. Kay Ace ako sasabay. Ikaw, uuwi ka na din ba or magpapaiwan ka?" "Mamaya pa ako uuwi. Mauna ka na. I have my spare key naman sa condo mo."

Doon niya tuluyang nakita ang hindi niya gustong makita. “Sino siya?” tanong niya, medyo mabigat ang boses. Bago pa makasagot si Bernard, kalmadong nagsalita si Vance. “Vance,” pakilala nito. Tumango si Marky nang bahagya, parang iniimbestigahan ang bawat detalye ng mukha nito. “So you’re the reason he disappeared,” sabi ni Marky. “Hindi,” sagot ni Vance nang mahinahon. “Pinili niyang mawala.”

"Ang puting van... hindi lang ako ang tinutugis nila. Marami na kaming nawalang tao dito sa Maynila, Jasmine. Marami na... Hindi ko na kayang magtagal pa." Sa mga salitang iyon, naramdaman ni Jasmine na parang tinangay siya ng alon ng kabang hindi kayang pigilan. Ang puting van na kanilang iniwasan ay hindi lamang isang pangkaraniwang insidente; ito ay isang serye ng mga misteryosong pagkawala na nagsimula nang magdulot ng takot sa buong lungsod. Ang babae sa kanyang sasakyan, si Vina Lim, ay isa na marahil sa mga susunod na biktima, at ngayon ay nasa kanya na ang responsibilidad na protektahan siya.

Nag-aalala na sambit ni Cylvia nang makita ang kamay ni Van, pero gaya kanina ay hindi rin ulit ito gumalaw sa pwesto at hindi munulat ang mata. Si Belinda naman ay napakunot ang noo sa narinig. Belinda suddenly found the courage to come closer to Van. At halos mapasinghap siya nang makita niyang punong-puno na dugo ang kamay ni Van. “A-Anong nangyari?” Tarantang tanong ni Belinda and that made Van open his eyes. Nanlaki ang mata ni Van nang magtama ang tingin nila ni Belinda at halos mapaayos sa pagkakaupo.

Nagmamadali kasi si Lucy Pearl ngunit si Yvann naman ay nasa mood at G na G sa pagbayo. That thing was so intense. Napapapikit na lamang si Lucy Pearl at napapatakip ng bibig. Si Yvann naman ay patuloy lang na ginagalingan sa pag galaw sa ibabaw at saka niya tinatanggal ang palad ng asawa na nakatakip sa bibig. Ang ending ay umaalingawngaw sa apat na sulok nang malawak na kwarto ang kanilang sabay na pag-ungol na nakakadagdag sa init na pinagsasaluhan nila. Malapit na sana nilang marating ang langit ng bigla na lamang silang matigilan ng dahil sa narinig nilang sunod-sunod na pagkatok.

Hanggang ngayon I don’t want to accept the fact that they have left us. “Zyra, nasabi ko ba sayo ang trabaho ng mga magulang mo?” tanong ni tita, umiling ako, hindi pa niya sinasabi pero may ideya na ako, “they’re actually agents,” sabi niya tumango ako, hearing those words from her makes me weak.

i said habang paunti-unti akong nanghihina dahil sa kaba na ano mang oras mawawala na ako at di ko na makikita mga anak ko, pati si nick alam ko dati hinihiling ko na mawala ako pero ngayon ayoko nang mawala, may anak ako at nagmamahal ako kaya alam ko deserve ko pang mabuhay "Magpaalam kana" he said saka tinanggal ang piring ko at tali sa kamay, nakaupo lang ako sa sahig at hinintay ang pagkalabit nya sa gatilyo i closed my eyes habang inaalala ang mga panahon na binigay saakin, eto naba talaga ang dulo? eto naba talaga ang katapusan ko? tapos ba neto mawawala na sya at hahayaan nya bang mabuhay si nick