The World After The Fall Chapter 1 Novels & Stories

And his voice broke completely when he said: “Don’t let them take her.” The stairwell door slammed shut behind me. Darkness swallowed everything. The last thing I heard before they dragged me away was Adrian screaming my name— And Julian collapsing behind him. By sunrise, the Yang empire had fallen… and I had disappeared with it. Thank you for reading. Leave a review or a rating — your thoughts fuel the next chapter. And if you want, every coin or gift you send helps me bring it to you faster!” (next chapter…)

But the girl Infront of him. LOST CHAPTER!!!

She had never been humiliated like this. Ngayon lang. Ang baba ng tingin ng lalaking iyon sa pagkatao niya. Whatever happened to humanity? What ever happened to the goodness she thought she saw in him? Nakapanghihinayang. Nang sa pakiwari niya ay okay na ang pakiramdam, muli niyang binuhay ang makina at nagpatuloy sa paglalakbay. “I’m sorry, Daddy, I’m a failure,” she kept repeating to herself.

There are three men wearing cloaks, it seems like they're talking to each other without them knowing that there are few soldiers aiming guns at their backs. I thought of one word about that picture. It was a betrayal. I don't know why but my heart ached a bit when the next picture shows a war. It's chaos. Then the next shows the man, Fragedo. His face was drawn in rage while his hands are raised. I flip the page again and saw two circles, words below it are... "Two Worlds, Mortal... and Xanadu," my voice is in a whisper but I can still feel its shaking.

Chapter 1: Mission Mist’s P.O.V. Slap, kick, turn around, jump then gun click. Ngumisi ako nang makita kong matumba sa harapan ko ang aking kalaban. Hinipan ko ang usok ng baril na ginamit ko, “Be careful next time,” sabi ko saka ko sinipa sa dibdib ang lalaki. Isang misyon nanaman ang natapos ko, nag-inat pa ako, bago tinalon ang building. Dumeretso na ako sa apartment ko at saka naligo. Pagkatapos ay isunuot ko ang isa sa aking mga lucky dress.

Napatunayan niya iyon ng dahan-dahan itong humarap sa kanila, pakiramdam tuloy niya biglang tumigil ang pag-ikot ng mundo. Hindi niya alam kung sa sobrang kaba o sa kaalamang makakaharap niyang muli ang binata at sa hindi na naman magandang sitwasyon. Paano pa kaya kung malaman nito na siya ang dahilan kung bakit ito na-ospital? Nang humarap na ito sa kanila pakiramdam niya sa kanya lang ito nakatingin. Kahit pa nga naka-shade ito ngayon at maganda ang porma.

and he devilishly smile. **end of chapter**

dugtong pa niya sa madla at tuluyan na ngang umagos ang kaniyang mga luha na tila ba nag-uunahan pa ang mga ito. "Kung pagagawain po ako ng isang kuwento, ang gusto ko pong title ng story ko ay 'The Fall' why? kasi nagsimula ang lahat sa hindi inaasahang insidente na nagpabago sa takbo ng aming buhay. Iyon ay nang bumagsak kami sa sahig, it all started kasi when we fell on the floor," ani ng dalaga habang patuloy pa rin ang pag-agos ng kaniyang mga luha mula sa mga mata niya. Nagawa pa niyang tumawa ngunit peke ang mga iyon. "Gusto ko pong iwan itong quotation na ito na nabuo ko sa utak ko noong nagninilay-nilay ako.."

Dahil ako ito, at ito ang tunay kong dahilan kung bakit ko na ginustong ituloy ang lahat ng ito. "Bilang isa sa mga lahi ng mga nilalang na dahilan ng unti-unting pagkaubos ng inyong lahi. Pasan-pasan ko ang kasalanang iyon dahil kabilang ako sa mga mortal. Ngunit gusto kong itama ang lahat sa pagkakataong ito. Ang hangarin ng mga estudyante sa Akademia ay ang protektahan ang bawat nilalang ng Gaia maging ang aming Mundo. Kaya gusto ko doong linangin ang aking sarili upang maging malaking tulong sa dalawang mundo. Gusto kong mapabilang sa mga taong nagiimbistiga sa mga halimaw na tinutukoy sa libro. Gusto kong itama ang mali ng mga tao, gusto kong magkaintindihan ang magkabilang panig. Gusto

“You’ll find out soon enough.” The car rolled forward under the rain — two broken hearts sitting inches apart, both pretending not to be afraid of what comes next. End of Chapter 5 — Shattered Glass Hearts ⚡ To be continued… ⚡