The World Doesn't Revolve Around You Novels & Stories

At pinapagpag ang Hawaiian shirt niya. “Oo. What goes around, comes around. Wala raw tayong kontrol sa maraming bagay sa mundo, maliban sa sarili nating reaksyon sa mga sitwasyon at sariling pagkatao.” “Sa tingin ko, marami akong pagkakamali noon na kailangan kong pagbayaran.” “Gaya ng?” “Hindi ba nakilala mo akong bastos at walang modo?”

Umiling iling si Esteban, kung maaari niyang malaman ito, hindi niya kailangang mabalisa. Ang bawat tao sa gitna ng mundo ay nagkakahalaga ng maraming, ang sentro ng mundo ay nawasak, tiyak na makakaapekto ito sa kita ng pera ng mastermind sa likod ng mga eksena, at ang swerte ng daan-daang taon ay masisira, masasabi na hindi na niya kayang tingnan ang mga taong ito, o ang sentro ng mundo ay hindi maaaring magdala sa kanya ng higit pang mga benepisyo, kaya hindi na niya kailangan ang pagkakaroon ng sentro ng mundo, kaya sisirain niya ito?

Napangiti ako ng mapait nang maalala ang kasabihan na ang lahat ay may katapusan. May mga taong akala mo habang buhay mo ng makakasama, iyon pala ay hindi. Kaya naman hindi ka dapat dumepende sa mga tao sa paligid mo, instead, enhance your independency dahil hindi sa lahat ng oras ay may lalakad kasama ka hanggang dulo. Sometimes, sarili lang din natin ang maaasahan natin at hindi ang mga tao sa paligid natin dahil bawat isa ay may sariling mundo at kaniya-kaniyang dinadala. It's not always about us, it's about everyone and their own struggles.

Para sa kanya, ang mga limitasyon ay tanda ng kahinaan. “Ang mundo ay lumalawak at gumagalaw,” sagot niya. “Kung mananatili kayong nakakulong sa inyong mga lumang paniniwala, malalagpasan kayo ng panahon. Darating ang araw na kailangan ninyo ng tulong mula sa labas, at baka sa oras na iyon ay wala na kaming interes na makipag-ugnayan sa inyo.”

At hindi ko na muling sasayangin ang pagkaka-taon na ito upang baguhin ang buhay ko. You are not required to set yourself on fire to keep other people warm. If you aren't going to help youself, nobody will.

“Posible, malamang pagod `yun kakahanap sa `yo, tapos byahe pa, at s’yempre nag-ayos pa `yun pagkauwi at nagbalita sa nanay n’ya sa nangyari.” “`D-di kaya s’ya nagkasakit?” nag-aalalang tanong ni Rome. ”Posible rin.” Namutla ang mukha ni Rome. `Yan, tama, makunsensya ka naman paminsan-minsan para next time, you think before you act. Hindi pwedeng lagi mo lang iniisip na ikaw ang laging kawawa. The world does not rotate around you. Hindi lang ikaw ang kailangan laging intindihin sa mundo.

Sige nga, sabihin mo sa akin kung magiging masaya ka pa rin ba kung kumakalam na ang sikmura mo dahil wala kang pambiling bigas? Magiging masaya ka ba kung ultimo pambili ng napkin wala ka? Masaya ka ba kung kahit pambili ng shampoo at sabon, zero balance ka? O kahit pambili na lang ng tira-tira(kendi) sa tindahan nga-ngá? Judge me all you want but I’m just telling the truth. Everything in this world revolves around money. If you have the money, you can do what you want. You can have what you want. Not all but at least.

Walang oras at panahon para sa pahinga. "Iyan. Iyan ang ayaw ko sa mga tulad mo. You talked as if the world revolves around you. Para bang wala na kaming karapatang mga commoners na tanggihan kayo kasi guess what? Something will happen to us if we do. I hate people who impose their beliefs on others and I hate people who force their ways upon people." "Kung alam mo lang, Fem. You will not be saying that."

"Yung ano Solene? Sige, yung ano? Try to think some excuses that are not lame, okay? Bibigyan kita ng oras. Sige lang, mag isip ka lang," "Hindi ako nag-iisip ng excuses o palusot! Hindi ko lang masabi at baka ma-offend ka!" palusot ko. "Say it, hindi ako ma-ooffend." "Experience. Edi sana hindi mo na-experience na matulog sa upuan na gawa sa kawayan. Magandang experience kaya iyon, magandang ala-ala na pwede mong balikan kapag matanda ka na. Isa kang mayaman na tao, bilyonaryo, madaming pera, arogante tapos natulog ka sa upuan na gawa sa kawayan." Ngumisi ako sakanya. Isang mapang-asar na ngisi.

Mundo para sa malalakas lang. At siguro ‘yun ang sinusubukan sabihin ni Adrian, sa twisted at domineering niyang paraan. Na hindi pantay ang mundo. Na minsan, kailangan mo ng shield. Kailangan mo ng kakampi na sobrang delikado para walang mangahas umatake sa’yo. Pero… ano ang kapalit? Huminga ako ulit. Fog ang iniwan ko sa salamin. Sabi ng mama ko dati, “The world won’t be kind to you, but you don’t have to let it break you.”