Tinira Sa Bodega Novels & Stories

Amanda I'M LAUGHING really hard while Tarinio is telling me regarding his plans. Nandito kami ngayon sa rooftop ng condo niya. He prepared something for us. Naglatag siya ng makapal na kumot sa gitnang parte nito, naglabas siya canned beers, mga paborito naming junk foods, at nagluto rin siya ng carbonara. 'Yong ipinagmamalaki niyang specialty.

“Baka mahilig na tayo.” Sa wakas, nabuksan na nila ang pintuan ng warehouse. Bumungad sa kanila ang malawak na espasyo ng bodega – puno ng mga sirang shipping container, lumang furniture, at mga karton na puno ng hindi alam kung ano. Sa gitna ng lahat, nakita nila si Yna – nakaposas sa isang lumang upuang bakal, ang bibig niya ay tinatakpan ng tela, at ang mga mata niya ay puno ng luha habang nakatingin sa kanila. At sa tabi niya… si Brenda, hawak ang isang baril na ipinatutok sa ulo ni Yna.

Tumango lang siya. Sabay naming pinuwersa ang pinto sa likod ng bodega. Walan namang bantay. Walang CCTV na gumagana dahil may taong pinasok namin sa loob ilang araw bago ang mismong gabi na ito para sirain ang lahat ng camera. Mabilis naming pinasabog ang storage area. Nilagyan namin ng gasolina ang mga kahon ng alak, sinabuyan ng kemikal at ikinabit ang remote trigger.

bigkas ko habang nilapagan sila ng tig-isang bote ng juice in can at isang box ng hopia. "So, anong plano n'yo?," interesadong hulma niya. " 'Yun nga, yung iba magbabantay sa magiging development ni Chadie habang ako at kung sino mamaya pa makakasama, babalik kami ng Bataan...," Bumaling siya sa nobyo nang magulat sa hinain kong plano: "Love, sasama ka ba sa kanila sa Bataan?,"

tanong niya. "Hi, babe!" Napairap siya nang marinig ang boses ng tumawag. "Saan mo na naman nakuha ang number ko, Kyle. Tigilan mo nga ako." “Cataleya, get inside the house now!” Malakas ang sigaw ni Santino. Dahil sa inis, nagkunwari siyang kausap pa si Kyle. "Oo, hindi ako nakapasok kanina. Masama kasi pakiramdam ko. Why Kyle? Did you miss me?"

“Hey, are you alone?” Napapitlag si Triana nang marinig ang hindi pamilyar na tinig mula sa puno ng kanyang tainga. Nilingon niya ito at natagpuan niya ang isang mestisuhing lalaki na mukhang westerner. Halatang tipsy na ito dahil mapungay na ang mata habang hawak ang isang bote ng beer. “No, I’m not.” Mabilis niyang inilayo ang sarili. Hindi nakalampas sa kanyang ilong ang hininga nitong amoy alak.

Maya-maya, may narinig akong boses. "Marikit!" Si Don Rafael. Mabilis kong pinunasan ang mga kamay ko sa apron at lumabas ng kusina. Pagdating ko sa bodega, nakabukas ang malaking p***o at nakakalat sa sahig ang ilang kahon. Nakatayo si Don Rafael sa gitna ng mga iyon, nakakunot ang noo habang sinusubukang buhatin ang isang kahong kahoy na tila mas mabigat kaysa sa inaasahan niya.

Tinuon ko nalang ang sarili sa labas ng bintana. " Humanda ka, sweetie. Ngayon na namin isagawa ang plano namin kay, Trianna." Dagdag pa niya. Nilingon ko muna siya at mabilis na tumango. " TRIANNA...nandito na ako?" malakas na wika ko ng makapasok na ako sa bodega. Kaninong bodega naman kaya itong pinagdalhan ng baliw na babaeng ito sa mga bata.

Naguguluhan niyang tanong. "Hindi naman alal pero as in, wala na talaga lahat-lahat, Kap. Pati ang mga bala ng baril na nagkalat sa lupa, wala narin. Maging ang mga bakas ng dugo sa buong bodega, wala na kaming nakita. Literal na naglaho nalang na parang bula!"

"Meron siguro. Tingnan mo lang doon sa bodega." "Saan po ang bodega, Sir?” "Doon sa may kusina. May pinto doon. Iyon ang bodega." "Ah, sige po. Kuha lang po ako. Babalik po ako agad." Iniwan na nga siya ni Leia. Dali-daling tinungo nga ang kusina.