Tinira Sa Bodega Novels & Stories

Santos pero walang lumalabas sa kaniyang bibig kung hindi isang mahinang tinig dahil sa nakabusaL na tela sa kaniya! “Doktora ka pa naman pero NUKNUKAN ka ng b0b0! Magpupuslit ka na nga lang ng mga mensahe, hindi mo pa binura! T@nga!” Muling nagtawanan ang mga lalaki. Natigil ang kanilang pagsasaya nang mapansin nilang nakabukas ang pinto ng kanilang bodega. Nagkatinginan sila. Halos sabay-sabay silang napahawak sa kani-kanilang mga bariL na nakalagay sa kanilang bewang. Sumenyas ang isang lalaki sa kaniyang kasamahan para pasukin nito ng maingat ang bodega. Agad namang sumunod ang dalawa pang lalaki.

First time naming na kita sa aming mismong mata, ilang segundo ay agad itong napa ngiti sabay salita. "BINGGO!" ngiting sabi nito. "Nasa Laguna ito sa isang lumang bodega sa gitnang kagubatan sa Santa Clara," sabi nito. "Das! give me your phone?" sabi nito kay Das, kaya bahagya itong napa kunot ang noo saka nagtatanong. "Aanhin mi ang phone ko?" tanong nito. "Hoy! muktol kung ayaw mong mapahamak si Agent P akin n ang phone mo bilis!" kaya agad binigay ni Das ang phone nito saka may type na number doon at tinawagan nya agad.

halinghing ko, ang boses ko ay halo ng iyak at tawa ng isang taong nawalan na ng katinuan. Biglang bumukas ang malaking pinto ng bodega. Ang liwanag mula sa labas ay nagbigay ng mahabang anino. Isang tauhan ni Leandro ang mabilis na lumapit at bumulong sa kanya. Nakita ko ang bahagyang pagkunot ng noo ng senador. Ibinaba niya ang baril pero hindi niya ito itinago.

Natigilan naman ang dalawa saka tumango at sumunod na sa binata na nagpatiunang naglakad patungo sa bodega ng mansyon. Ang bodega ay naglalaman ng iba't ibang lumang kagamitan ng mansyon, mga memorabilia ng Mondragon at ilang mahahalagang gamit ng Lolo't lola ni Agatha. Maituturing pa nga itong tila museum kaysa warehouse dahil sa mga nakaimbak na lumang kagamitan na dekada ng iniingatan ng pamilya Mondragon. "Agatha, ang susi?" ani Tristan. "Yung susi na nakita mo sa likod ng painting ni Lola Esmeralda.

Sa silid ding iyon gumagawa ang Asong Bantay ng kanyang mga sariling istilo at ukit sa paggawa ng magagandang muebles na kilala sa buong bayan ng Sangrevida. Sa kalagitnaan naman ng bodegang iyon, makikita sa may sahig ang isang debakal na pinto. Ang yaong pintong ito ang tinunghan ni Andracio, pagkapasok niya sa walang ilaw na bodega. Ito ay hinila't binuksan niyang pahablot mula sa sahig na kinalalagyan, at sa pagkabukas nito ay makikita ang isang lagusang may hagdanan patungo sa ilalim. Sa bahay na ito ng mga Trias, ang ilalim ng tinirikang lupa nito ay may makikitang isang malaking yungib. Nakatago ito at ang tanging daan lamang papasok at palabas ay ang nag-iisang pinto na siyang makiki

nakangiti kong sabi dito MARAMING SALAMAT PO SIR, sabi nito na sobrang saya ng boses NO WORRIES' sagot ko at kumaway pa ko at isinara ang pinto. nang makapagbihis na ko ay tumingin ako sa salamin na body size. Saktong sakto lang saakin ang mga inorder ko. at nag tungo ako sa kwarto kinuha ko ang bra ni kira at inilagay ito sa shopping bag na pinaglagyan ng mga damit ko , kinuha ko na din ang charger at isinama sa paperbag na dala ko. bago ako lumabas ay sumulyap muna ako sa upuan kung saan nakaupo si kira kagabi.

Avianna said to me. Lumingon ako sa kanya, saka ako tumango bago ako nagpatuloy sa paglalakad. Binaybay ko lang muli ang sapa saka ako kumuha ng litrato. Wala kasing signal dito, kaya hindi ko rin matatawagan si Artemis. Kalalakad ko ay nakarating ako sa mga puno ng mahogany na may nakakabit na barbed wire, indikasyon na iyon ang bakod. Sabi ni Tita, marami raw aso sa bakod na iyan. Talaga pa lang, malaki ang hacienda at malawak ang sakop ng bakod.

Ngunit sa bawat hakbang, alam nila na ang panganib ay naghihintay, at ang kanilang pagtitiwala sa isa't isa ay susubukan. Ang Bodega ng mga Lihim Pagdating nila sa pampang, agad silang nagtungo sa lumang bodega na itinuro ni Ricardo. Ang lugar ay madilim at mukhang abandonado, ngunit alam nila na may mga lihim na nakatago sa loob. "Mag-ingat tayo," sabi ni Damien. "Hindi natin alam kung may nagbabantay sa lugar na ito."

Nakadinig siya ng kalabog mula sa ibaba kaya kaagad siyang bumaba ng hagdan at sinundan ang tunog. Nakarating siya sa bodega dahil doon nagmumula ang mga ingay. "Tulong!" sigaw ng tinig kasabay ng kalabog sa pintuan. "Marga? Anak?" Pinagpapawisan na si Trixie at malapit na sana sa bodega nang harangin siya ng mga katulong. "Ma'am, hindi po kayo pwedeng pumasok doon." "Anong hindi? Anak ko ang nandoon, padain niyo 'ko!"

Sa kabila ng trauma at takot kanina, napangiti na lang siya at napakapit nang mahigpit sa batok nito habang isiniksik ang ulo sa leeg ni Ismael. Nasa pintuan na sila ng bodega nang salubungin sila ni Indira na naghihintay ng utos. “May kakaiba sa likod ng bodega,” sabi ni Ismael. “Kumuha ka na rin ng tao para ayusin ‘to agad. At hanapin kung sino ang may gawa nito.” Tumango si Indira, alam na alam ang ibig sabihin ni Ismael.