Tiny Beautiful Things นิยาย & เรื่องราว

Lagot talaga ako kapag may nahalata siyang kahit kaunti sa ikinikilos ko. Nasulyapan ko siyang muli at dito'y nakita ko kung paano magtama ang paningin naming dalawa. Grabe, nakakapangilabot talaga ang ka-guwapuhan ng isang 'to. Hindi ko naman talaga puwedeng itanggi na nakabibighani talaga ang itsura niya. Para bang mas gusto ko na lang itong titigan nang matagal kaysa ang harapin ang hinaharap. Siguro naman karamihan sa mga babae ay sasang-ayon sa 'kin sa bagay na 'yon.

Nang makita nila ang kambal, agad na lumiwanag ang mga mukha nila. "Oh my gosh!" bulalas ni Ana Mabilis itong tumayo. Lumapit siya sa mga bata na para bang nakakita ng dalawang cute na tuta. "Ma'am, these are your twins?" tanong niya habang pinisil ang pisngi ni Brix. Napabuntong-hininga ako habang ibinagsak ang bag ko sa mesa. "Kanina oo. Ngayon hindi na ako sigurado." sagot ko.

“Maybe that’s what scares people like Isabelle. And me.” Tumahimik ako. Tumingin siya sa paligid, saka marahang inabot ang maliit na kahon na kanina pa niya hawak. “Open it.” Dahan-dahan ko naman itong binuksan. Sa loob, may isang maliit na terracotta na paso, may nakasulat sa gilid: Patience grows slow—but deep. “I don’t give peace offerings,” sabi niya. “But this... maybe this is my version of one.”

sagot naman ni Bea. Rinig niya ang nakakairitang tawanan ng lahat. Nagpupuyos siya sa galit. Agad niyang binuksan ng malakas ang pinto ng cubicle niya kaya agad na napatili ang mga babae. Lumingon ito sa kan'ya, kita niya ang panlalaki ng mata nito. Halatang gulat na gulat dahil sumulpot siya.

But the young couple on the Third row wanted it ang offered 180,000. I thought it was already sold but not yet. The man behind damon offered 200,000....sold! This is thrilling. I was wondering what would be the second item. Im sure it's gonna be good. The second item was a diamond necklace. My breath hitched. It's tiny, almost delicate, but the diamonds... Oh, the diamonds. Each one a miniature supernova, exploding with light and fire. They're not huge, not showy, but the clarity, the cut... They're flawless. the light dancing across my skin, catching the eye of everyone in the room. It's not about size; it's about the impossible brilliance, the concentrated power of light trapped within the

alok niya sa akin bago ko pa masagot ang tanong niya. Tinanguan ko na lang siya bago ako naghila ng upuan. Si Genevieve Sanarez, ang isa sa pinakamagandang dilag sa buong bayan nung panahon pa nila ni Ate Letty. Ang muse ng paaralan namin noon. Minsan ay hindi ko pa rin maiwasang malula sa akin niyang ganda. Katulad ni Ate Letty, Allegria at Rhaia ay walang maitulak-kabig ang ganda niya. Maliban sa pisikal niyang anyo ay napakabusilak din ng puso niya. Kahit kawangis ito ng babasaging kristal ay likas itong matulungin at napakadali nitong lapitan.

Pero sa loob ni Khier, maalon. Kasi alam niya—this beautiful mistake they’re living in? May expiration date. At malapit na.

Tiningnan ni Alea ang size at ipinatong sa harapan upang makita kung kakasya ba iyon. “Kasya ‘to, pero bakit mo pa ako binilhan? Ang dami mo ng ibiniling damit sa’kin. Hindi na nga magkasya sa cabinet ko.” Inaasahan n’ya nang tatanggihan iyon ng babae dahil lubha ito’ng napakasimple at kontento na sa kung ano ang mayroon, ngunit ang katangian na iyon din ang dahilan kung bakit nais niya’ng ibigay dito ang lahat ng mga bagay na wala ito.