To You Who Swallowed A Star นิยาย & เรื่องราว

“Tsk, alam kong gutom ka. Sobrang napagod ka rin kanina.” “No–” “Ah,” mariin kong sabi. Linapit naman niya ang bibig niya sa tinidor na hawak ko at sinubo ang waffle. Nang matapos niya ito, kaagad siyang kumuha ulit at binigay sa akin. Sinubo ko naman ang binigay niya sa akin. “Hindi ka ba nilalamig? Pasok na tayo.” “Hindi, okay lang, gusto kong pagmasdan ang kalangitan. Baka sakaling may makita rin akong falling star—I mean, meteor.”

Baka hindi niya mapigilan ang sarili at makapagwala na siya roon kapag naalala si Adrian at— Kumanta siya ng Twinkle, Twinkle, Little Star sa isipan para matigil ang daloy ng mga matatamis pero nakaiinis na alaala: Sila ni Adrian habang nagsusubuan over dinner sa isang fine-dining restaurant. Sila ni Adrian habang inaabutan siya nito ng stargazers na paborito niyang bulaklak. Sila ni Adrian na— Nagkalikot siya sa inbox ng cell phone.

“Sa ilalim ng buwan, ang bituin ay ginto... Ang pusong nagmamahal, hindi susuko...” Ang bawat nota ng oyayi ay nagbubukas ng isang bagong layer ng security sa space station. Ang mga "Thorn Guardians" na kanina ay sumusugod ay biglang napahinto. Ang kanilang mga mechanical na mata ay naging puti, tila nagkaroon ng sariling malay dahil sa damdamin ng kanta.

he whispered crying, pained. "Oh God. I want to see the stars tonight." _____________________________

If you're having a bad day or having a problem today, just look at the stars in the sky and tell them because they will never judge you. Let's both congratulate ourselves since I finished writing this book and you, reading it. Thank you for time, effort, reading, loving this book I wrote "My Knight Is A Shining Star" until now. Hoping you'll have a grateful day and a blessed story at the same time. I can't wait for you to read my future books and became one of my supporters. Thank you again!

Mahal na mahal. Pagkagising ko kinaumagahan, wala na si Eros pero may pagkaing nakahain sa mesa. May nakadikit pang sticky notes doon. "Eat well, my star.ツ" Napangiti ako. Ibang klase! Simple lang naman ang nakasulat pero kinikilig ako. Ano ba 'to?

Di ako makagalaw hanggang sa naramdaman kong humakbang na ito papalapit sa akin. Hanggang sa maglapat na ang katawan niyang hubad at basa basa pa sa likod ko. Ilang sunod sunod na lunok naman ang ginawa ko. Lalo na ng nilapit niya ang kaniyang bibig sa teynga ko at kinuha ito sa kamay ko. "Swallow it" sabi nito at sinubo niya pa sa akin. Hindi ako kumibo. "Uumpp!!"

Sa kapilyonhan ko ay iginiling ko ang baywang ko ng naging dahilan ng pagpikit niya. "I want to hear your moan, Mr. Star" Nagulat mn ito pero mas pinigilan niyang wag umungol dahil. Rinig parin namin na may mga tao na sa loob ng Cr. Likramo halos lahat namin narinig pero patuloy parin ako sa pag giling at pag pigil ang unggol.

“Tulong! Saklolo, ang pasyente sa isolation room seven ay biglang nag-wild at inagaw ang buong supply ng chlorpromazine mula sa emergency kit ko! Miranda, spit it out right now, please don't swallow those pills because that is a lethal dosage for your body!” “Hinding-hindi ko ito iluluwa, Fiona! Mas mabuti pang matulog ako habangbuhay kaysa manatili sa loob nitong kulungan ninyo! See, I swallowed everything, and no one can save me from my own beautiful darkness anymore!”

[chorus] Far away, I feel your beating heart All alone, beneath the crystal stars Staring into space, what a lonely face I'll try to find my place with you What a beautiful smile Can I stay for awhile? On this beautiful night We'll make everything right My beautiful love, my beautiful love Larger than the moon, my love for you Worlds collide as heaven pulls us through The secret of the world is written in the stars I'm carrying your heart in mine [chorus] Far away, I feel your beating heart All alone, beneath the crystal stars Staring into space, what a lonely face I'll try to find my place with you