Novel & Cerita Tragedy Love Story

“And with that, you're already forgiven. Thank you so much for bringing joy to Rome's life, Julie. He will forever remain as my first and great love, but I have to accept that our love story has already ended.” “Prince...” sambit ko sa pangalan niya sabay abot ng mga kamay niya sa may ibabaw ng lamesa at hawak sa mga ito nang mahigpit. I was slowly turning teary-eyed because of his words. They weren't just words, they were actions, truths, and a story of a great love that once happened which I was able to witness. It was the kind of fairytale I always find myself crying out of jealousy. Rome was the extraordinary princess with Prince living up to his name as his prince charming, and I was al

Masakit para sa kanya ang nangyari sa dalawang kaibigan lalo na't alam niya ang buong kwento ng dalawang ito. "Hoy ano na! May oras pa kayong bumangon diyan! Tangina naman eh, sa aksidente lang pala kayo mamamatay! Pinatunayan niyo talaga ang till death do us part dahil sabay talaga kayong aalis. Isa ako sa naging witness ng pagmamahalan niyo kahit no'ng mga panahon na nagkakasakitan pa kayo ang masakit dahil hindi kayo nagkaroon ng pagkakataon na manatili dito ng matagal. Some will say na hindi kayo nagkaroon ng happy ending pero para sa akin ay meron kayo no'n dahil naging masaya kayong pamilya dito hanggang sa huli ay masaya niyong lilisanin ang mundo na magkasama. Proud ako sa inyong dal

Hindi ko tipo dati. Pero ngayon, parang may humihila sa akin. Pinindot ko ang play. Isang episode. Dalawa. Tatlo. Hindi ko namalayan ang oras. Bigla akong natawa sa eksena kahit hindi naman sobrang nakakatawa. Tapos bigla naman akong nalungkot sa isang backstory. “Ang emotional ko,” sabi ko sa sarili ko, pinupunasan ang mata ko.

Kaya paanong hindi ko siya mabibigyan ng pansin, di’ba? Magkakilala ang mga magulang ko at ni Edward. Naging maayos naman ang pakikitungo sa akin ng kanyang mga magulang. Palagi rin nilang kinukwento ang mga achievements ni Edward. Sa huli, ang aking inosente at batang puso ay unti-unting nahuhulog sa kanya. Ito ang dahilan para makabuo ako ng isang romantikong imahe ni Edward. Naisip ko na ang yaman at kaakit-akit na panlabas ay sapat na para sa akin. Ito ang bumulag sa akin para pumayag na maikasal sa kanya pagkatapos ko ng kolehiyo. I was 23 years old when we got married. Mahal ko siya, ngunit alam ko na iba ang kanyang rason sa pagpayag sa kasal.

Sa sobrang ganda nito at dala na rin ng alak na nainom ay hindi nito napigilan na halikan sa labi si Lorena. Bahagyang nabigla si Don Rafael sa ginawa, ngunit hindi niya maitanggi sa sarili na nasarapan siya nang maramdaman niyang naglapat ang kanilang mga labi. Nang hindi ito magising ay muli niyang sinubukan halikan ang dalaga sa pagkakataong ito ay mas matagal at mas mapangahas ang ginawa niyang halik ramdam na ramdam niya ang malambot na labi ni Lorena. Sa hindi inaasahan dahil sa kalasingan ay gumalaw ang labi ni Lorena at lumaban ito sa ginagawang paghalik ni Don Rafael, ngunit nananatili pa rin itong nakapikit.

Natutuwa siya habang pinagmamasdan ang domino effect na reaksyon ng dalawa. Hindi pa ito nakuntento kaya't ipinasok niya ang kanyang malaking braso sa kweba ni Tess ng sa ganon ay tuluyan nang maputol ang ari ni Luis. Ngunit hindi niya inaasahan ang pangyayari, aksidenteng nasampal ng malakas si Tess sa kanyang ulo at naging resulta sa pagkamatay nito. Nagulat siya pangyayaring iyon, hindi niya akalain na ang kanyang ginawa ay magreresulta sa isang malagim na kamatayan ng kanyang minamahal.

“I have to find a way to save us.” Napailing sa kanya ang lalaki. Napabuntonghininga bago nag-iwas ng tingin. Lumagok ito ng shot ng vodka. “Love . . .” Pumalatak ito. “I’ll be damned.” #

Pakiramdam ko hindi ko na naman mapipigilan ang pagluha ko. Sa bawat pasko na dumaan, magkasama kami lagi ni Jairus. Mula bata kami, umaasa ako na hanggang pagtanda iyon. Pero ngayon pakiramdam ko, magkaiba na kami ng landas na tinatahak. Siya, papunta kay Vinalyn. Habang ako ay narito, I'm stuck loving him. I can't let go. *****************

Wala na akong nagawa kundi sabihin ang totoo. "Oo umiyak ako." Sagot ko tsaka inayos ang mga gamit na ginamit ko sa panggagamot kay Erroze. "Bakit?" Tanong nito. "Hindi ko kasi alam kung anong dapat kong gawin. Wala akong ideya kung anong kahahantungan nito kung mag-aaway lang ba kami ni Jaya o magsusumpaan na at magkakalimutan dahil sa kasal na 'to. Hindi ko 'din kasi matanggap sa sarili ko na buong buhay ko ay nandiyan si Jaya para sa akin sa hirap at ginhawa tapos ganito pa ang isusukli ko. Mahal na mahal ko si Jaya, Erroze. Kaya kong isakripisyo ang lahat para sa kanya. Siya na lang kasi ang nagsilbing ina, ama , kaibigan at kapatid ko. Lahat ng pagmamahal at pagpapahalaga ipinaramdam

Sa puntong ito, masasabi ko na patatawarin ko siya dahil nakikita ko na rin naman na ang karma na ang naniningil sa kanya. I also realize today that, every villain have a story to tell. Tulad ni Herisha, may kwento sa likod ng mga ginagawa niya. Nalulunod siya sa subrang pagmamahal kaya hindi na niya binibigyan ng pansin kung nakakasakit na siya sa bawat ginagawa niya para masalba ang pag-ibig na hinahawakan niya. Love can make you a hero, however, in the same time love can transform you into a villain. And, that's what Herisha is.