Trash Talk Lines Tagalog の小説・ストーリー

tugon pa niya " Ganyan dapat! Positive at move on agad kahit hindi naging kayo! " wika ni Carol sabay tango sa kanya kaya ngumiti lamang si Sam " Bukas ng gabi, okay lang sa inyo? " sambit ni Trisha " Call! " " Game ako! " Turan ng mga kaibigan niya at pinag planuhan na nga kung anong oras sila pupunta at saan magkikita- kita.

"Bakit....Bakit ang ganda ganda kong nilalang?" Napailag siya "Ayy grabe naman yung iniisip mo. Ino-overthink mo din ba yan"sarcastic niyang sabi "Oo, nakakapagod na din ehh"sakay ko sa trip niya "Pero seryoso nga, ano ba iniisip mo?" Unti unti na kong sumeryoso saka ngumiwi "Alam mo sa totoo lang nawawalan na ko ng pag-asa na makakaalis pa tayo dito"

May bago pa ba? Nagpatuloy ako sa paglakad hanggang sa marating ko ang exit. Nang makalabas ako, tinungo ko ang parking lot at sumakay sa aking kotse. Pinausad ko na iyon pauwi. Nang nakakalahati ko na ang daan, biglang tumunog ang cellphone ko. Inabot ko ang cellphone na nasa dashboard. Iniwan ko kasi kanina. Tiningnan ko ang caller, nakita kong si Beatriz ang tumatawag. Sinagot ko iyon.

bilin ko rito. "Yes, Ma'am. Makakaasa po kayo" ani nito. Hindi rin nagtagal ang usapan namin na iyon. Ibinaba na rin agad niya ang tawag dahil dumarami na daw ulit ang tao sa shop. Nagpatuloy naman ako sa pag scoll. May nakita rin akong ilang post ang news company ng billboards ng mata ko all over Luzon, Visayas and Mindanao.

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Biglang tumunog ang isa sa mga burner phones. Unknown Number: “The next bouquet comes with a name tag.” Tangina niyo. Tinype ko agad ‘yung emergency trace command para sa last ping location. Within seconds, may response: isang abandoned building malapit sa Sta. Mesa, dati raw bakery pero ginawang imbakan ng mga scrap. Isang baitang ng hell kung saan kadalasang nagtatapon ng mga patay ang mga sindikatong hindi marunong luminis ng ebidensya.

Bring valid IDs and requirements. Nabasa ni Sol ang bawat linya, at halos mabitawan niya ang baso ng tubig. “T-Twenty-five thousand?!” halos mapasigaw siya, na agad ikinalinga ng mga kumakain din sa karinderya. Bumaba ang boses niya, nanginginig. “Bia, seryoso ba ‘to? Hindi ba scam?”

*Kringggggg* Mabilis pa sa alas kuwatro na tiningnan ko ang phone ko, Bumuhas ng sobra ang mga luha ko ng makita kung sino ang tumawag, Nanginginig ko itong sinagot, "WHERE ARE YOU GAAAA?? ANONG NANG--- "Please go home, I don't want to see you," What? Ano? Nabingii yata ako. "W-what? A-ano'ng nangayari sa-- "Don't me Lyn, you can't fool me again. Alam ko na kung ano ang tinatago mo. Huwag mo muna akong istorbohin."

bungad niya "Isang redhorse yung color green naman" "Grabe naman kuya pangalawa mo na ito" "Tangina naman bata ang dami mong reklamo sa buhay" "Alam mo ba masama ang pag inom ng alak?" "Alam mo din ba na masama kapag ginagalit ako?" "Oh! ayan na oh!" abot niya saakin ng redhorse at binigay ko rin ang bayad pinabukas ko na din sakanya ang bote