Novel & Cerita Trinity In Tagalog

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

"Ay ineng, nandito na tayo" Mabilis kaming bumaba sa jeep at muling sumakay sa isa tricycle papasok sa isang exclusive village kung saan nakatayo ang tinitirahan ng donya. Wala pang ilang minuto ay huminto ang sinasakyan naming tricycle sa isang napakaganda't napakalaking bahay na kulay rosas. Marahan kaming bumaba sa tricycle at pumasok sa magarbong bahay.

Kasabay ang biglang pagyakap sa akin ng kakaibang klase ng lamig na kahit kailan ay hindi ko pa nararanasan, nang oras na iyon lang. “B-Bakit may picture ka diyan? At bakit kamukha ko ‘yung babae?” ang kinikilabutan kong tanong. “Siya ang Tito ko, si Daniel Trinidad, at ang babae ang asawa niya na matagal naring patay, si Arabella Madrigal-Trinidad,” sagot ng lalaki sa tanong ko. “Anong sinabi mo?” ang gulat na gulat kong tanong.

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

C48 ANTHONY POV “Where is she?” Tanong ko sa katulong ko ng makarating ako. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin mapigilan mainis, dahil konting problema sa kompanya kailangan pang ako mismo ang pupunta. “Nasa taas po Senyorito.” Sagot niya habang mabilis ko siyang tinalikuran. Nang makarating ako sa room ko ay binuksan ko agad ito. Napatingin ako sa misa at nakita ang tray na may pagkain pa rin.

kinuha ko na ang gamit ko at lumabas na ng bahay *** Sumakay ako ng tricycle kanina papunta sa terminal para maka biyahe papuntang San Andres. Ang San Andres ang tawag sa bayan saamin. ***** "Kuya pa abot po..bayad ko".abot ko ng bayad,kay kuyang nasa unahan ko "San Andres..San Andres".sigaw ng kondoktor ng jeep na sinasakyan ko "Manong dito ho..bababa na ho ako". Sabi ko Tumigil naman ang sinakyan kong jeep kaya bumaba na ako. Nang makababa na ako nagpakawala muna ako ng mahabang buntong hininga at nagsimulang maglakad para makapaghanap ng trabaho

Wala Naman Akong matandaan na nagawa Kong kasalanan rito Kong bakit ganun Ang trato sa akin. sorry po sa late update. Sobrang busy lang dahil sa occasion. salamat po❤️

Pagkasara ng pinto, napasandal siya at halos manghina ang kanyang tuhod. Diyos ko… ano itong napasukan ko? bulong niya sa isip. Hindi na lang siya basta bihag ng kasunduan, kundi bihag ng isang lalaking tila hari ng isang mundo ng karahasan at kasalanan.

mahinang sabi ni Miguel habang nililinga ang paligid ng chapel mula sa loob ng kotse. Mabuti na lang ay maliwanag pa kaya napadali din ang paghahanap nila sa lugar na iyon. "Yeah. Candida Aquino. Iyon ba pangalan ng Mommy mo?" nakatingin si Gabriella sa tarpaulin na may pangalan at larawan ng namatay na nakasabit sa labas ng chapel. Tabing kalsada lang ang chapel kaya madali nilang nakita. "Oo siya nga." maikling sagot ni Miguel habang humahanap ng spot na pwede nilang pagparadahan.