Novel & Cerita Trip Down To Memory Lane

"Oops I got 99 problems singing bye, bye, bye Hold up, if you wanna go and take a ride with me Better hit me, baby, one more time Paint a picture for you and me Of the days when we were young Singing at the top of both our lungs." Napapatulala nalang ako habang kumakanta sya, lahat ng tao dito ang buong atensyon nila ay kay Trixie lang. "Now we're under the covers Fast forward to eighteen We are more than lovers Yeah, we are all we need When we're holding each other I'm taken back to 2002." "Dancing on the hood in the middle of the woods

Nahihirapan na si Trippy sa emosyon, at kinuha agad niya ang cellphone niya bago tumakbo palabas ng Treasure Measure, tinawagan si Mick Crane sa sandaling lumabas siya. Kadarating lang ni Mick sa Vintage Deluxe at hindi pa nakakaupo nang tawagan siya ni Trippy, at agad niyang tinanong pagkasagot ng tawag, "Kumusta? Anong nalaman mo?" Pero, sa sobrang inis ni Trippy, agad siyang napaiyak, "M-Mr. Crane… Mahal kong Mr. Crane…" Nagulat nang sobra si Mick, at agad niyang sinabi nang galit, "Hindi ka ba makapagsalita? Bakit ka umiiyak?! Parang nagdadalamhati ka sa pagkamatay ko…"

Alam niyang nasasaktan ito kahit pa nakangiti ito. Ganu'n kapangit magkunwari si Daphne, nahahalata pa rin niya at masakit iyon para sa kanya. Sa reception area ay kanya-kanyang binati ng mga bisita ang bagong kasal at talagang masayang-masaya ang mga ito para sa kanila at wala namang pagsidlan ang saya na nararamdaman ng mga ito. "This sea is the most memorable place for me," sabi ni Rhodly habang naglalakad silang dalawa sa tabi ng dagat na magkahawak ang mga kamay.

'' Tanong ni Tripp sa kapatid. ''Yeong-i isibpal ! I drunk last night I'm sober now.'' sagot ni Tredd at ininom yung hawak hawak nya. ''Ano daw?'' Bulong ni Nash kay Tripp. ''Zero two twenty eight.'' sagot ni Tripp bago lumapit kay Tredd. ''Work on sobering up! You have a task to do.'' sabi nya bago pinitik yung noo ng kapatid.

She was just there, kneeling. Ang mga alaala na ginawa nila ni Troy nitong mga nakaraan ay unti-unting nagbalik sa memorya niya. Kung kailan nakikita niya ang sarili na masaya habang kasama ito. Kung kailan minsan na niyang naramdaman ang pagiging malaya dahil dito. Ang getaways nila, roadtrip, lambingan, at lahat-lahat na sila lang ang nakakaintindi sa isa't-isa ay tila ramdam niya na rin ang nalalapit na pagkawalang karapatan sa mga 'yun.

Payuko siyang binati ng matanda. Nang makababa ng tulay lumiko ang karuwahe ni Francisco sa Sta. Clarita. Nang makababa ng sasakyan ay agad siyang nagbayad at pumasok sa kanilang tahanan. -bayan naming minamahal hangad ang iyong kaunlaran.

Imahenasyong hindi n'ya alam kung maaari pa kayang magkatotoo. "Sorry Trav—" "It's okay! That was a past." "Bakit kasi hindi mo ipahanap? We have lots of money for you to find a good investigator." Hinarap ni Travis ang pinsan. "No need to do that. Gumawa na ako ng isang malaking desisyon tatlong taon na ang nakakaraan. If even if I found her, sa tingin mo ba'y maaalala pa n'ya ako despite of what I did to her. I took her goddamn memories. The memories which I was there."

"I wasn't an Estrellas for nothing." Badtrip akong lumabas ng conference hall na iyon at mabilis akong nakababa sa parking lot. I drove my car as the highest speed that I can until that I was able to blend in to congested cars in the main road. Wala akong pakialam kung pabigla-bigla ang pagsisingit ko sa traffic.

Sumakay ako at nag maneho ng mabilis palayo rito. Medyo malamig na ang panahon at ang sarap mag road trip, binuksan ko ang itaas ng bubong ng aking sasakyan. Naramdaman ko ang samyo ng ihip ng hangin saaking balat. Tuloy tuloy lang ako nag drive habang nakataas ang isang kamay ko. Para akong batang nag-lalaro sa hating gabi sobrang na miss ko ang mga ganitong ginagawa ko noong teenager pa lang ako. Nasa kasarapan ako ng road trip kasabay nang pakikinig ng music nang biglang mag ring ang cellphone ko.

I have an idea, hindi na sya makaka hindi, total sandali lang naman ako at babalik agad. Nakangiti ako habang naglalakad papunta sa falls ng Mt.Payapa. Nasa kamay ko ang mapa at maigi kong tinandaan ang trail na dinadaanan ko. Thank goodness! Wala masyadong pa liko-liko kaya easy lang sa akin ang matandaan ang daan. Tsss..Basic ng daan!