Tula Sa Pagmamahal Sa Bayan の小説・ストーリー

"Sabi ko naman sayo, ang totoong pagmamahal ay hindi ka uutusan na gumawa ng masama." Yung mga salitang iyon—mula sa asawa ni Yeshua, ang aking tita—ay parang tumusok sa puso ko. Bigla kong naisip, oo nga, ang pagmamahal na hinahanap ko noon, hindi dapat ganun. Dapat hindi ko iniwasan ang mga tunay na nararamdaman ko at hindi ko dapat ipinilit ang mga bagay na hindi para sa akin. Ngunit, sa mga salitang iyon ni Tita, hindi ko maiwasang magtanong sa sarili ko: Kamusta na kaya si Fin?

Mula sa tampuhan, luha, at pananahimik, ngayon mas marami na kaming tawa, kwento at pagmamahalan. Hindi man kami perfect, pero bawat araw ay patunay na kaya naming ayusin ang kahit anong masira, basta’t magkasama kami. At habang unti-unting nabubuo ang tahanan namin, mas lalo kong naiintindihan— Ang tunay na home ay hindi lang gawa sa pader, bubong at muwebles. Ito ay gawa sa mga alaala, sakripisyo, tawanan, at higit sa lahat—pagmamahalan.

Paliwanag ni Briana. Napatulala si Tomas sa gulat. Ilang sandali, saka siya tumango nang may damdamin. “Ito ang tunay na pagmamahal—ang handang gawin ang lahat para sa minamahal. Hinahangaan ko ang tapang mo.”

Ava Nakangiti ako habang naglalakad ako palabas ng opisina ni Mason at nandoon ang kilig na maramdaman ko muli ang kanyang mga labi. Alam ko naman na pansamantala lang ito pero hahayaan ko na dahil ito lang ang paraan para makasama ko siya at para maramdaman ang pagmamahal niya kahit hindi naman talaga ito para sa akin.

"Nalimutan yata ninyo na halos kararating ko pa lamang dito ay kumilos na ako upang hanapin ang ikagagaling ng bayan." "Huwag ninyong isasama ng loob, Ginoo. Kayo'y hindi ko sinisisi. Hindi ko po kayo hinihingan ng di magagawa. Pagkat alam kung iniibig ninyo ang inyong Inang Bayan, sapagkat gayon ang itinuro sa inyo ng inyong ama at iniibig ninyo ang Pilipinas pagkat nasasakanya ang inyong pag-ibig, kayamanan at kabataan. Ang lahat ay ngumiti sa inyo. Iniibig siya gaya ng pag-ibig natin sa lahat ng nagbibigay sa atin ng ligaya. Ngunit sa araw na kayo'y maghirap, magutom, pag-usigin, ipagsuplong at ipanganyaya sa inyo na ring kababayan --- sa araw na iyan ay itatakwil ninyo ang inyong sarili

Tila nabasa ni Kaye ang iniisip niya kaya muli itong nagsalita. “Last advice, Kuya. Ang pagmamahal, hindi nagsasabi na sapat na ang lahat ng ginawa mo para patunayan na mahal mo siya. Dahil ang tunay na pagmamahal, walang hangganan. Mahalin mo siya nang walang kapalit, dahil iyon ang gusto ng puso mo kahit pa masaktan ka. Hindi manhid ang puso ng babae. Kapag naramdaman naming binibigyan kami ng halaga, doble ang pagmamahal na ibinabalik namin.”

- aniya ni Amara , pero tumawa lang ang Mataba "Kamahalan impossible na susundin ka ng mga tao sa bayan na ito, ako nga na mismong mayor dito sa bayan na ito hindi sila mapasunod ikaw pa kaya na babae ka lang"- pang iinsulto nito , gusto ko na syang upokan pero biglang hinawakan ni Amara ang kamay ko na namumuo na ng kamao tiningnan ko si Amara ..

Puno ng pagsuyong wika ni Vincenzo kaya ngayon ko mas lalong naramdaman ang assurance. Napakakampante ko lalo dahil alam ko na totohanan na ito lahat at papunta na kami sa dati rating pinapangarap ko lang na buhay. Sa masayang buhay hindi dahil sa kayamanan at salapi nito kundi dahil sa buhay na puno ng pagmamahal. Pagmamahalan na wala ng makakapigil at wala ng makakatutol pa!

"...gusto kong ang dala ko ay pagmamahal." "Hindi sama ng loob." Ngumiti si Ma'am Alicia at marahang pinisil ang kamay ko. Sa sandaling iyon, lalo kong napatunayan na ang tunay na pagmamahal—sa pamilya man o sa taong minamahal—ay hindi nasusukat sa kung gaano ito kadali. Kundi sa kakayahan mong patuloy na magmahal... kahit nasaktan ka

At bago sila tuluyang sumakay sa sasakyan, hinalikan ni Duke ang noo niya. “Home?” Ngumiti siya. “Home.” At sa pagkakataong iyon, alam niyang hindi na siya bumabalik sa nakaraan. Paalam, Brent. At salamat sa lahat. Dahil minsan, ang tunay na pagmamahal ay hindi ang paghawak. Minsan, ito ay ang marunong ding bumitaw.