Tula Sa Pagmamahal Sa Bayan Novels & Stories

Nanatili lamang siyang nakatayo doon, tila isang napakalaking pader na matagal nang itinayo, at ngayon ay unti-unti nang gumuguho dahil sa patuloy na pagpatak ng tubig na aking ipinapakita sa kanya—ang aking wagas na pagmamahal. “Dahil iyon ang tungkulin ng pagmamahal, Mayor Lucas,” malumanay kong sagot habang inaabot ko ang aking kamay upang hawakan ang kanyang magaspang at malamig na palad. “Ang mahalin ang isang tao hindi dahil sa kung ano ang meron siya, kundi dahil sa kung sino siya. Kahit sirang-sira pa siya... kahit puno pa siya ng sugat at pilat... ang tunay na pagmamahal ay ang kusang manatili at tumulong na buuin siya muli.”

"Tama ka dyan, Bea. At gusto kong magpasalamat sa iyo dahil kahit kailan, hindi mo ako iniwan. Pinakita mo sa akin ang tunay na kahulugan ng pagmamahal at pagtitiwala." "Mahal, ang pagtitiwala at pagmamahal ay siyang pundasyon ng isang matagumpay at masayang pamilya. Kaya tara na, balikan natin ang mga magagandang alaala at alagaan pa natin ang mas marami pang magagandang pagkakataon." Mas lalong uminit ang mata ni Franco, "Oo, Bea. Hindi tayo magsasawa sa pagmamahalan. Magsasama tayo hanggang sa pagtanda natin."

“Handa na. At pipiliin ko rin ang atin, Sylvant. Sa sariling paraan, sa sariling panahon.” Ngunit bago pa man tuluyang sumabak sa init ng ating pagsasama, napagtanto ko ang isang bagay: ang pagmamahal ay hindi lamang tungkol sa pagnanasa. Ito ay tungkol sa pagtitiwala, sa pagbibigay ng sarili nang hindi nawawala ang sariling pagkatao.

Tumingin siya sa kanila nang diretso, puno ng katiyakan ang kanyang mga mata. “Ang pagmamahal ay hindi nasusukat sa yaman, sa katayuan sa lipunan, o sa pakinabang na makukuha natin sa isang tao. Ang tunay na pagmamahal ay nakikita sa puso, sa kabutihan ng kalooban, at sa kakayahang magbigay ng tunay na kapayapaan sa kaluluwa. Si Lyka ay hindi mayaman, hindi galing sa angkan na kauri natin, ngunit siya ang nagturo sa akin kung ano ang tunay na halaga ng buhay. Siya ang nagparamdam sa akin ng kaligayahang hindi kayang ibigay ng anumang negosyo o ari-arian.”

Madami kang matutunan. Hindi lang sa pansarili mo. Kung di para sa inyong dalawa. Na dapat alam mo ang kahulugan ng pagmamahal. Tama lang naman na masaktan sa pagmamahal dahil ka-akibat na talaga ito ng saya. Pero ang mali lang bakit... bakit? Nahuhulog tayo sa taong hindi naman dapat. Sa taong hindi tayo kayang sapuhin at sa taong hindi tayo kayang mahalin.

"Hindi totoo yan, Aya!" "Mahal mo lang ako sa paraang alam ng utak at hindi ng puso mo.." Pagpapa mukha niya sakin na tagos hanggang buto. ".. Hindi mo ko kayang mahalin gaya ng pagmamahal ko sayo. Kasalanan ko kasi naniwala akong lahat napag aaralan, natutu tunan. Natuturuan maski hayup basta may tyaga. Lahat ng bakante pwedeng lamanan basta tugma sa sukat ngunit hindi ang pusong walang espasyo dahil okupado pa din ng nakaraan."

"Tama ka hija pero may trabaho rin si Axel at tatanggapin kaya siya ng mga taong bayan?" "Why not tita? Ang inang bayan ay mananatili sa likod ng amang bayan. Katulad ng isang tahanan na kung saan ang ina ng tahanan ay siyang ilaw sa buong kabahayan. Siya ang naging tanglaw at naging taga suporta sa haligi ng tahanan. Siya parin ang mananatili sa likod ng amang bayan. May ibang posisyon man si Sanjela na gagampanan, alam na ni Sanje at Axel kung ano ang kanilang dapat gawin para sa bayan,"afsheen explained.

"Hindi ko na kayang mahalin ang sarili ko. Mamahalin ko lang kung mamahalin din ako ng taong una kong minahal." Umiling iling ang Chinese." You can love him without expecting something in return. Ang tunay na pagmamahal ay hindi naghahangad ng kapalit. Kung mahal mo siya at hinahangad mong mamahalin ka rin, Hindi iyan pagmamahal. Nais mo lang paligayahin ang sarili mo na hindi mo man lang iniisip ang kaligayahan din ng taong minamahal mo. Kung mahal mo siya ay palayain mo. Hayaan mo siyang maging masaya sa taong nagpapasaya sa kaniya." " Paano mo nasasabi iyan? Kinuwelyuhan na ni Yuri si Feng. "Naranasan mo na bang umibig? Naranasan mo na bang masaktan?"

“Para sa’yo ‘yan, love. Kailangan mong kumain nang maayos para kay baby.” Ngunit ang totoo, nais niyang gawing espesyal ang unang araw na tuluyan na nilang kinilala ang pagmamahal sa isa’t isa. Gusto niyang ipagdiwang ang sandaling ito—ang patunay na wala na ang takot sa kanyang puso, ang pangambang baka isang araw ay iwan siya ni Ella paglipas ng panahon.

"Ang lahat ay maaaring mapag-usapan! Kung dito pa lang ay aayusin na natin ang gusot, lahat tayo ay makakapamuhay nang maayos!" "I wish it was that easy... Pero ang tadhana ay mahirap kalaban kahit pa anong buti mo. Huwag mo ring aasahan na maaaring mabago ng pagmamahal mo kay Shanella ang iyong tadhana katulad ng inakala namin noong hindi ka galawin ni Shanella. Dito sa ating mundo, kapalaran o tadhana ang mananaig at hindi ang tunay na pagmamahal. Ang tunay na pagmamahal ay para lamang sa mga mortal..." mahaba at emosyonal na pahayag ni Rome.