Novel & Cerita Tulang Oda

Tan. “Ganoon ba… Salamat po,” magalang niyang saad at isinara na ang p***o. Pagkasara ng p***o ay bumalik sa kama si Orlinda at ibinaba ang mga damit. Hindi na siya nag-isip pa kung kanino galing ang mga ito at isinuot na lamang isa-isa. Matapos isuot ang mga damit ay bumalik siya sa banyo, sa ikatlong beses.

Pagkaraan ng ilang sandali, malamig na sabi, “Pagod na siya.” Napatahimik si Ciara, ngumiti. “Oops, sorry.” Bago pa magsalita si Sofia, hinawakan ni Adrian ang kamay niya, itinuro ang bintana. “Tingnan mo, pagoda.” Sa labas, isang sinaunang Buddhist stupa, naliligo sa gintong liwanag ng papalubog na araw. “Pwede kang magdasal para sa uncle mo,” sabi ni Adrian.

Nalaman rin namin na tumama sa ibabang parte ng stalagmite ang ulo ni Ada kaya nawalan ito ng alaala. Pumindot naman sa kanyang telepono si Arius at may tinawagan siya doon. “Hello, Lola. Magtungo kayo ngayon sa Pilipinas. Ngayon na! May masama akong balita tungkol kay Ada. Alam kong isa kayo sa makakatulong sa amin ngayon,” ang sambit ni Arius at nawala na ang komunikasyon niya sa kanyang kausap.

Tiningnan naman ako ni Token bago umupo. Mahusay naman siya. Sunod naman ay walang iba kundi si... "Nagmula sa Tuktok ng tatsulok, hanggang sa r***k ng sulok, Ako po si Ulap McCloudy, dalaga, estudyante, at tatak ragatak District G. Asan ang inyong palakpak, isapak ninyo sa akin. Pak!"

Tuluyan nang bumagsak ang panga ni Yuzu. "Aodhan!" "Yes?" "Stop talking." "Why?" "Dahil nahihiya ako!" Sa unang pagkakataon ay tuluyan nang ngumiti si Aodhan. Hindi malaking ngiti. Hindi rin dramatic. Pero sapat iyon para matulala si Yuzu. Nanatili siyang nakatitig dito na para bang nakalimutan na niya kung ano ang sasabihin.

Naamoy sa kaniya ang pamilyar na sandalwood na humahalo sa malansang amoy ng dugo mula sa kaniyang mga tinanggal na swero. ​"Liana, dalhin mo ang mga bata sa dulo ng tunnel! Ngayon na!" utos ni Adrian. Ang kaniyang boses ay malalim, parang dagundong ng kulog na nagmumula sa kailaliman ng kaniyang dibdib.

Tulala pa rin siya at kung hindi pa siya kinalabit ng kapatid kong si Thalia, baka tuluyan nang maging bato ang taong ito. "Kuya Ondo...ibaba mo muna iyang sako!" narinig kong bigkas ni thalia. Napakurap ng makailang ulit si Ondo at buong ingat na ibinaba ang pasan-pasan niyang sako. Kaagad na sumalubong sa paningin ko ang sangkatutak na hilaw at hinog na manga.

Sana lang ay kayani kung makasama itong mga to sa araw araw ng hindi sumasakit ang ulo ko. "Kita mo 'yan bro, 'yan ang mga naiwan sa akin. Kaya huwag ka ng magtaka kung masiraan ako ng bait ha. But seriously look at them, ang saya lang nilang tingnan habang nakangiti na parang walang problema na iniinda." Mayamaya pa ay natapos na din sila aa paghahabulan at bumalik sa tabi ko. Nanatili pa kami ng ilang oras do'n bago nagpaalam kay Clark.

"Ang damn fatty na iyon ay kikita muli ng malinis na tubo sa pamamagitan ng pagbebenta ng bukol ng sira na iron ore sa halagang sampung libo." "Ang mga tanga tulad ng lalaking iyon ang pinakamadaling dayain. This time, tiyak na papatayin siya ng mataba." Ang mga may-ari mula sa mga nakapaligid na stall ay nagsimulang magtsismisan sa kanilang mga sarili habang sila ay nanonood sa inggit. "Gayunpaman, ito ay magandang bagay pa rin!" komento ni James sabay tango sa sarili.

Parang sasabog ang tinga ko dahil sa pinag sasasabi niya pero hindi pa ito ang tamang oras para durugin ang mukha niya hanggang hindi na siya makilala pa. "Do the last tricks Ethel!" buong lakas na sigaw ni Odeza na nasa labas ng ring. I smiled at her and do thumbs up. Sa huling galaw ng katana niya ang pag sipa ko dito, well thanks to my secret friend who made this boots na hindi tatablan ng sandata.