Tumatae Si Gelo Novels & Stories

“Tama na.” Lumapit siya sa drawer, kinuha ang first-aid kit, at marahang nilagyan ng gamot ang mga sugat ni Jemma. Ang bawat dampi ng bulak sa balat nito ay puno ng kabaitan at pag-unawa.

Halatang nabawasan na nang malaki ang pangingitim sa kaniyang katawan. "Inumin mo ang isang dosis ng mga lokal na gamot na ito araw-araw. At bumalik ka rito pagkalipas ng tatlong araw para sa acupuncture," bilin ni Pierre. Mabilis nitong iniwas ang tingin nang makitang nagbibihis na si Tamara. Napangisi nang nakakaloko si Tamara sa reaksyon nito. "Hey... Pierre ang pangalan mo, 'di ba? Mukhang magkaedad lang tayo," malambing na wika niya.

natatawa niyang tugon. “Inalagaan lang naman kita… at hindi ko inakalang may nakakita pala sa akin na ginagawa ko ‘yon. Mulat ang mga mata ko hanggang alas kwatro kaninang madaling araw kasi hindi ka mapakali sa higaan. I know the rashes are itchy, kaya naghanap ako ng yelo sa labas. Buti nga ay may bukas pang Korean convenience store sa tapat kaya bumili ako ng ice cubes na nasa baso. Dalawa no’n. Ginamit ko ‘yon para mabawasan ang pangangati sa mga rashes mo.”

Pagkatapos ay tumayo siya at kinuha ang ointment at cotton swab, inilapat ang gamot sa mga labi nito. Mukhang jelly ang kanyang mga labi—makapal at may tibay. Nang ilapat ang cotton swab, nanginginig ito at umaangat, na may kaakit-akit na alindog na parang hinihikayat na tikman ito. Matapos ilapat ang gamot, matagal na tumingin si Marco sa kanyang mga labi hanggang sa mapausok siya ng bibig bago siya tumayo at pumunta sa banyo para maligo.

malamig na saad nito. Ngumiwi siya at umirap sa hangin saka ibinaling ang tingin sa labas ng bintana. Mahapdi pa rin ang kanyang paa at gusto na niya itong ilublob sa tubig kahit alam niyang bawal. Her doctor always advises her to always use a cream to heal her wounds dahil sobrang sensitive ng kanyang balat.

Hindi lang sila mapapahiya, baka pagtawanan pa sila ng lahat. Huminga nang malalim si Narissa bago nagdesisyon. “Ganito na lang,” sabi niya. “Palagyan mo muna ng yelo ang mukha niya. Mas mabuti kung iced beef, mas mabilis ang epekto sa pamamaga. Sa probinsya namin, epektibo iyon sa pasa.” Bumaling siya kay Leah. “Kapag na-compress ng dalawa o tatlong oras, halos mawawala na iyan. Kung hindi pa rin, takpan na lang ng concealer.”

Ang peklat ay nanatiling paalala ng bangungot ng gabing maulan. "It's recovering well," sabi ng nurse habang maingat na inaaplayan ng ointment ang sugat. "Yung scar removal cream na pinadala ni Mr. Salvatore, galing daw sa Sweden. Ginagamit raw 'yon ng royal family."

"Kung titingnan ay parang hindi seryosong paso, but you're skin is too thin that's why the damage is thirty percent." Nang matapos ito sa paglalagay ng ointment ay saka naman ito nilagyan ng benda. Hindi ko na nararamdaman ang sakit ngunit may hapdi pa rin akong nararamdaman. Ganito raw talaga kapag hindi kaagad napaunahan ng lunas. Itinuro pa sa'kin ng Doctor na kung sakaling maulit ay kailangan ko munang ibabad sa kamtamang lamig ng tubig.

Nang nasa loob na kaming tatlo ay si Indigo pa ang gumamot ng sugat nito. ''Sa'n mo nakuha 'to? Ang lalim ah.'' Sabay buhos niya sa sugat nito. Bumula ito ng kulay puti na kulang na lang ay umusok. Nagtakip ako ng ilong dahil sa amoy nitong 'di kanais-nais. Binasa ko ang nakasulat sa maliit na boteng kulay pula, Hydrogen Peroxide ayon dito. ''Pucha! Ang hapdi!'' Asik ni Maron. ''Hoo!'' Nakakatakot ang mga ugat niya sa leeg, akala mo'y puputok sa tuwing sisigaw siya.

Palagi siyang may dala niyon pati paracetamol. Maingat niyang ipinahid ang roll on na efficasent oil sa magkabilang sentido nito habang nakapikit ito. Pinaraanan niya rin ang ilalim ng matangos na ilong nito para mawala ang hilo. Napapangiti siya habang pinagmamasdan ang gwapong mukha nito. Mamula-mula at napakakinis ng mga pisngi nito. Walang pores.