Twenty Nine Novels & Stories

"29." Napanganga si Ashley at halata ang buong paghanga sa mukha nya. "Are you kidding me? 29?" Tumango si Jean. "Gosh you look like only 18 years old." Ibinaling nya ang atensyon kay Isabel. "How about you?" "28." Walang gatol na sagot ni Isabel. Isang taon lang ang pagitan ng magkapatid kaya naman sobra silang close.

“Grandpa?” “Yeah. You said you were forty-two or something.” Nag-flip ako ng page casually, parang wala lang. Kagat labi para di matawa. Humugot siya ng hangin, mabagal. Nakita ko ang bahagyang pag-galaw ng kanyang dibdib. “I said twenty-four. Switch the numbers, you brat.” Umangat ang tingin ko, nag-tilt ang ulo, naglalaro ang isang ngiti sa labi ko. “Me? A brat? I’m a good girl kaya.”

Hindi niya alam kung bakit. Ngunit sa unang pagkakataon sa napakaraming taon... Parang may kakaibang koneksiyon siyang naramdaman sa pangalang iyon. "How old is she?" Malamig ngunit kontrolado pa rin ang kanyang boses. "Twenty-nine years old, Boss." Napakunot ang noo ni Zetro. Tahimik siyang nagkuwenta sa isip. Dalawampu't siyam na taong gulang...

Tahimik lang siyang ngumiti. Sa loob-loob niya, para siyang palihim na humihingi ng tawad sa isang lalaking hindi naman mag-e-exist. “Ang lalaking lampas twenty-five, fifty-two na ’yan, ” biro niya nang mahina, hindi tumitingin sa kanila. “Ano pang silbi n’on?”

Only my phone's notification may be heard inside my condo. My eyes are fixed on the ceiling. I shared a sliver of a photo of my face with the description "cake." I'm twenty three right now. Twenty and still haven't learned a thing about life. Wala pang naaabot.

Kaya impossible! “25?” hula ko, dahil may kalakihang tao si Aaron, at talagang nilevel ko sae dad ko. “Hahaha. Dyan ka nagkakamali. 29 na yun, malapit na mag trenta. Wala paring Jowa.” “Di halata tang. Ako ba manong sa tingin mo ilang taon na ako?” “32.” “Manong naman eh. Twenty three pa lang ako. Kahit di pa ako graduate, malapit na din grumaduate! Hay naku naman.” sagad akong inaasar ng matandang to.

sagot ng isang lalaki. “Ginagawa niyang rest day namin ang birthday n’ya. Kaya baka gawin n’ya ulit ngayon,” sabat naman ng isa. So April 20 ang birthday n’ya. He’ll turn 29 na this month. “Let’s do an advance plan na lang. Instead of 20 gawin nating 19 or 18.” Nakita ko ang pagtango nilang lahat. “Sige po.”

"I'm not getting any younger, Zyska. And I thought to myself, this is going to be my last shot when it comes to love, so I agree to marry you." Tuluyan na akong natawa sa sinabi niya. "Mr. Fuentes, I'm only twenty-four. Too young to get married and to settle down. While you," tiningnan ko siya bago tumaas ang gilid ng labi. "I bet you're already in your thirties." "Twenty-nine." "Right!" I pointed out. "you're already twenty-nine. One or two more years, wala ka na sa kalendaryo kaya kailangan mo na talagang mag-asawa."

Napabuntung-hininga siya at napasuklay sa makapal na buhok ang mga daliri. Sino nga naman ba ang matutuwa sa ganoong ground? Hence, it was the easiest way out; the best option. Wala namang pamumuwersa sa kanilang dalawa. They were both consenting adults. He was almost twenty nine and Meredith, twenty three or twenty four.

Patingkayad itong naupo upang pumantay sa ngayon ay magta-tatlong taong gulang nang panganay ni Quaro. "It's your birthday today!" anang bata na ikinawit ang mga braso sa balikat ni Gene. "How old are you now?" "I'm twenty-nine," nakangiting sagot ni Gene; sa gilid ng tingin ay nakita nito ang paglapit ni Theo. "Man, you're old!" bulalas pa ni Quentin na ikina-bungisngis ni Trini na nakatayo sa likuran ng mag-tiyo.