Twenty Two Novels & Stories

"Eyah naman. Birthday mo ngayon. Nakalimutan mo ba?" Napatulala ako roon. I had a lot of things in mind that I forgot. I wasn't aware of the date, and birthdays were not something I was anticipating. I'm twenty two today. Others feel special on their birthdays, while I couldn't be happy. Every year of celebrating is just a normal day, like there isn't something to look forward to anymore. Sometimes I even dread it because every time I celebrate it, something bad happens. "Happy birthday, hija! Hayaan mo. Bibilhan kita ng cake mamaya."

singhal ko. "Hays, punta ako diyan ipag paalam kita? payag naman siguro silang mag sleep over ka muna sa bahay? mag 20 ka na girl! ano ka? teenager?" natatawang sabi ni Trixie kaya bahagya rin akong natawa kahit pa napaisip rin ako na tama naman si Trixie, i'm turning 20 this year, pero feeling ko highschool pa lang ako.

Hindi kaya’t may ibang dahilan kung bakit nag-propose ito sa kanyang mommy? Umupo siya sa isang bench at tumingala sa kalangitan. Sobrang bilis ng mga pangyayari. Next month, she’ll be turning twenty four. Habang ang mommy niya naman ay fifty one ngayon. Magkasunod lamang ang buwan ng kanilang mga kaarawan. “Why are you still awake?”

Kaya naman tiningnan ko pa ang petsa ng kapanganakan nito at kung kailan ito nawala habang palihim na kinakalkula ang edad nito. Twenty one years old ito nung nawala. She died eight years ago. Ibig sabihin, kung nabubuhay lang ito ngayon ay twenty nine years old na sana ito. Ako naman ay twenty three years old na ngayon kaya mas matanda ito sa 'kin ng anim na taon.

“Eh bakit ako? Bata pa rin naman ako ah… I’m only twenty one.” “Well, magka-edad lang kayo pero… iba ka, Grapes, ibang-iba sa lahat…”

She's young. She's twenty-two year old. Anim na taon ang kinatanda ko sa kaniya. Para siyang walang muwang sa mundo. Mas lalong wala sa sarili. But I can admit she's gorgeous. Kakaiba ang ganda niya kumpara sa mga babaeng nakilala ko. Masimsim kung hinigop ang kape habang matiim siyang pinagmamasdan. "Ako po masarap din magluto. Gusto niyo bang ipagluto kita mamaya?"

"Walang nagmamadali. Hayaan mo munang kilalanin nila ang isa’t isa—magpopropose ako kapag ayos na ang lahat." "Ang apo mo ay nasa twenties na! Hindi ka ba nag-aalala?" Natigilan si Gina, inilibot ang kanyang mga mata.

she excitedly said, bago yumuko sa lamesa at i-check ang listahan ng mga padadalhan ng imbitasyon. "Eh paano yung nauna mo nang napadalhan?" patuloy kong kumbinse dito. "It's alright, hindi naman lalampas sa twenty ang mga iyon." she replied quickly. "Hmm," Iyon nalang ang naisatinig ko.

Pinagkrus ko pa ang dalawang braso sa aking dibdib. "Anong kiddo? See, I'm already twenty six, few weeks from now I'll be twenty seven. Then after few years wala na ang edad ko sa kalendaryo. Mag-e-expire na ang matris ko. Wala nang magkakagusto sa akin." "Who said? You’re beautiful as you are. Maraming may gusto sayo. Maraming gustong manligaw, hindi lang nakakalapit. Lucky me."

nakangiting paalam niya rito kahit na nga nakakaramdam siya ng kaunting inis ngayon. Alam niyang hindi siya nito papayagan pero sinubukan niya pa rin. "No." "Uuwi naman ako kaagad, eh." "I said, no!" pinal nitong sabi dahilan para manlumo siya. Lagi na lang kasi siya nitong hindi pinapayagan. Maiintindihan niya pa sana kung menor de edad pa siya kaso nga hindi naman dahil twenty-two na siya ngayon.