Twenty Two Novels & Stories

Prologue "Tue, anong oras tayo uuwi?" Napabaling ang tingin ko sa kaibigang si Ree. Nasa harap kami ng isang club ngayon. It's my 21th birthday today, at ngayon dito ko naisipang i-celebrate ang birthday ko. "Mga 12 siguro?" Hindi pa siguradong sabi ko. Sarkastikong ngumiti ito sa akin at inayos nito ang makapal na salamin sa mata. Natawa nalang ako sa kaniya.

Ilang beses akong napapikit at maka-ilang ulit ring bumuga ng hangin. Nasa tapat ako ngayon ng building na sinasabi ni Morgan. Ilang araw simula nang mapag-usapan namin ito ay heto na nga ako. Pero parang gusto kong umatras. Napapikit ako. I'm twenty three years freaking old and also soon to be a mother! "Mahaba ang pila ng mga applicant, baka gusto mo nang pumasok?"

tanong pa ni Thyon na ikinabigla niya. "W-wala. Wala pa akong nagiging nobyo," agad naman niyang sagot rito. Mas lumapad naman ang ngiti ng dalaga dahil sa sinabi niya. "I see. Ilang taon ka na ba?" "Twenty years old."

"Alam ko ang pinanggagalingan mo pero…he's just a kid." Napaingos si Logan. "He's twenty-two years old. Hindi na siya bata. Kung may kawawa man dito, ang mga pamangkin ko 'yon." 'Twenty-two years old ngunit namimitas pa rin sa hardin ng iba!' Logan winced. "They have you. 'Yong Luke, itinatawid no'n ang sarili niya."

singhal ko. "Hays, punta ako diyan ipag paalam kita? payag naman siguro silang mag sleep over ka muna sa bahay? mag 20 ka na girl! ano ka? teenager?" natatawang sabi ni Trixie kaya bahagya rin akong natawa kahit pa napaisip rin ako na tama naman si Trixie, i'm turning 20 this year, pero feeling ko highschool pa lang ako.

Hindi kaya’t may ibang dahilan kung bakit nag-propose ito sa kanyang mommy? Umupo siya sa isang bench at tumingala sa kalangitan. Sobrang bilis ng mga pangyayari. Next month, she’ll be turning twenty four. Habang ang mommy niya naman ay fifty one ngayon. Magkasunod lamang ang buwan ng kanilang mga kaarawan. “Why are you still awake?”

Kaya naman tiningnan ko pa ang petsa ng kapanganakan nito at kung kailan ito nawala habang palihim na kinakalkula ang edad nito. Twenty one years old ito nung nawala. She died eight years ago. Ibig sabihin, kung nabubuhay lang ito ngayon ay twenty nine years old na sana ito. Ako naman ay twenty three years old na ngayon kaya mas matanda ito sa 'kin ng anim na taon.

“Eh bakit ako? Bata pa rin naman ako ah… I’m only twenty one.” “Well, magka-edad lang kayo pero… iba ka, Grapes, ibang-iba sa lahat…”

She's young. She's twenty-two year old. Anim na taon ang kinatanda ko sa kaniya. Para siyang walang muwang sa mundo. Mas lalong wala sa sarili. But I can admit she's gorgeous. Kakaiba ang ganda niya kumpara sa mga babaeng nakilala ko. Masimsim kung hinigop ang kape habang matiim siyang pinagmamasdan. "Ako po masarap din magluto. Gusto niyo bang ipagluto kita mamaya?"

"Walang nagmamadali. Hayaan mo munang kilalanin nila ang isa’t isa—magpopropose ako kapag ayos na ang lahat." "Ang apo mo ay nasa twenties na! Hindi ka ba nag-aalala?" Natigilan si Gina, inilibot ang kanyang mga mata.