Unconditional Love In Tagalog Novels & Stories

Nang hindi na niya ako mapakinabangan ay pinaalis niya na ako. I was so young and naive that time. Akala ko kapag laging nand'yan para sa'yo ay mahal ka na. Akala ko kapag ibinigay mo ang lahat ng pagmamahal, matatanggap mo rin 'yon ng sobra pa, but I was wrong. Hindi pala gano'n ang pagmamahal, dahil ang tunay na pagmamahal ay mararamdaman mong masaya kayong dalawa even you both have nothing. Ang tunay na pagmamahal ay ipa-realize sa'yo na mahalaga ka, na deserve mo ang lahat, na itrato ka ng tama, at higit sa lahat ay may ititira kang pagmamahal para sa sarili mo.

Balak ko sanang kontakin sila sa social media dahil wala pa akong sim card na bago kaso hindi pa rin ako nakakapag-online. Paglabas ko ay may nakita akong sandwich sa lamesa. Nilapitan ko yun at may nakasulat na. “Babe, wag kang magpapagutom. I love you!” Parang may kung anong humaplos sa puso ko. Tuksong tukso na akong kunin yun at baunin sa school ngunit hindi ko ginawa. Masakit sa puso ko na balewalain yun ngunit nais kong panindigan na galit ako. Dahil sa isang sandwich lang? Bibigay na agad ako? Iniwan ko ang sandwich sa lamesa at lumabas na akong condo. Nagpakabusog na lang ako pagdating sa school.

“I love you so much, my wife.” “I love you too, my husband,” Luna replied. “Mommy, mas mahal po kita!” hindi papatalong sagot ni Liana. “Ako rin po mommy love na love kita, kayo po ni daddy, at ni baby—” “Baby brother,” sagot ni Luna. Nanlaki ang mga mata ng dalawang paslit at magkasabay silang napangiti. “We love you bunso!” magkapanabay na wika ng kambal.

Hindi na namin kailangang magtago ng kahit ano. Habang lumilipas ang mga araw, nagiging mas wild at creative ang mga lambingan namin, at mas lalo lang akong nae-excite sa kanya. Hindi ko akalaing mararamdaman ko ulit ito. Ang ganitong klase ng pagmamahal na may halong kasabikan, respeto, at matinding pagnanasa.

tila sinusukat nito ang aking katapatan. "Many... ang dami my love but the most significant one is you have taught me how to love unconditionally, without pretensions and with faithfulness," madamdamin kong saad sa kanya at pinatitigan ko siya ng maigi na halos tumagos sa kanyang kaluluwa.

Mariin kong itinikom ang aking bibig nang may kumawalang hikbi roon. “I'm sorry… I'm sorry… I'm sorry… Mommy sorry, mga anak… I love you two so much… and if you happen to know the truth, I will fully understand if you'll be mad at me. My love for the both of you won't change nor reduce… I hope one day, you'll find forgiveness in your hearts. I don't know if this will be the last—maybe it really is, I enjoyed so much with your company mga mahal ko. Kahit yaya ninyo lang ako, sobrang saya ko. Ang kulit-kulit ninyong dalawa, you Irie my princess, you are so sassy my love… manang-mana ka talaga sa ama mo…” bahagya pa akong natawa roon. “Please always love each other, and shower your father with

natatawa niyang sabi at pinunasan ko naman ang nanggigilid niyang luha. “I promise to support you, love you unconditonally, cherish you and choose you despite everything. I will choose you in the light and in the dark, in joy and in sorrow, when it’s easy and when it’s hard. I will choose you even when fear tries to get in the way, because you are my home, my peace, and the person I’ve always dreamed of spending forever with. Mahal na mahal kita, Love.” kita ko kung paano manginig ang baba at labi niya, halatang pinipigilan ang hikbi niya pero ang mata niya ay punong puno na ng luha kaya naman pinunasan ko ito ulit gamit ang kamay ko kahit pa ramdam ko rin ang luha sa gilid ng mata ko.

LEILA MERCEDEZ POINT OF VIEW "HAPPY? HUH? AKO SOBRANG SAYA KO." "YES, SOBRANG HAPPY." "YOU WANT MORE?" "MAMAYA NAMAN. MAHAPDI NA." "GANUN BA? SORRY, BABE. ANG TAGAL KO NA KASING WALANG SEX. MANIWALA KA MAN O SA HINDI, IKAW PA YUNG HULING INANGKIN KO SA KAMA KAYA NAMAN SINULIT KO TALAGA NGAYON. I LOVE YOU!"

Tatanungin ko ba siya, kung narinig ba niya yung sinabi ko kanina o hindi? Paano kung i-deny niya? tapos ikalat pa niya sa iba? Kumalma ka lang, self. Huwag kang magpadala sa emosyon mo dahil hindi ka nakakapag-isip ng maayos. Habang naglalayag ang isipan nito ay hindi niya namalayan na kanina pa palang nakamasid ang binata sa kaniya na may bakas ng pagtataka sa kaniyang mukha.

Akala ko ba ayaw niya kaming mabasa ng ulan? "Hindi sa lahat ng pagkakataon kailangan mo ng kasangga Ain. Hindi sa lahat ng panahon kailangan mong tumakbo at magtago. You shouldn't be afraid of everything especially the rain, cause we can't have rainbow without having it. It's like love, you can't have love at all without a little pain." mahabang paliwanag niya.