Under The Sunlight Novels & Stories

Ni minsan pa, sa loob ng isipan niya ay bigla nalang nagpakita si Sunshine sa kanya, walang saplot sa buong katawan. Sinubukan niyang alisin sa isip iyon, pero habang nakikita niya ngayon si Sunshine sa ilalim ng mainit na liwanag ng chandelier, nakasuot ng simpleng puting dress, may mga hibla ng buhok na nakalaylay sa balikat, mas lalo lang siyang nabibihag.

Napatakip nalang ako ng mga mata sa pagod. I badly want to rest. Napapitlag ako nang tumama sa balat ang sinag ng araw. I peek under my arm and saw the bright sun. Umaga na talaga. Panibagong araw. Na hindi na naming tinuturing na kaibigan sina Mike at Shin. "S-shit."

Bigla namang bumilog Ang mata ko ng may nakita akong flashlight na papalapit dito, dinig ko Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. " Ate, dito po tago po kayo dito!" Wika naman ng bata habang binubuksan Niya Ang underground na pag tataguan ko kaya Naman dali dali na akong pumasok Doon Kasama Siya. Maganda ang underground na ito may higaan at may Ikaw din dito, solar siguro Ang ilaw dito malawak Siya at malinis. " Kwarto po namin ito, maganda po Kasi matulog dito maginaw " wika naman Niya sakin.

Hindi ako umimik, tumingin ako sa labas ng bintana. The sea of clouds is enthralled, and the sun's rays create a warm golden glow on the world below. It's as if they are telling me a secret—that even in the darkest of times, there is always beauty to be found, if only we take the time to look for it.

While lying in bed, whether in the middle of the night or in the settling of dawn, from there I can freely watch the sky, the stars, the sun, and the horizon. It's relevant and timely for a four-day preparation of mind. Bukas ay sa Underground River naman kami mamamasyal pero dito rin kami uuwi pagkatapos. After all the adventures, we'll do the final test. But for now, we placed down our own blankets in an organized rows.

Yung may lambing, may ngiti, at may “baka ito na nga talaga.” Mabagal na bumababa ang araw sa likod ng bundok. Ang liwanag nito, tila ginintuan, at unti-unting hinihimas ang mga tanim na strawberry, ang bubong ng bahay nina Agnes at Xander na malayo na sa paningin, at ang porch ng rest house na tila dinisenyo para sa ganitong klaseng sandali.

Alam n'yang sa mga oras na ito ay pulang-pula na ang kan'yang pisngi ngunit masaya s'ya sa ginagawa at hindi alintana ang init. Dati hindi s'ya lumalabas ng bahay kapag ganito kainit at palaging may baon na sunscreen ngunit ngayon ay nilalakad na lang nila ang kahabaan ng kalsada sa ilalim ng katirikan ng araw at walang kahit ano na pinahid sa mukha.

Kaya mag-papasalamat paadin ako kahit na bihira ko lang amramdaman ang ginhawa. Sumimsim ako muli sa alak na nasa baso at paunti unting lumiliwanag ang pigid, the sun nag hahari na ito muli matapos ang gabi na malamig at tahimik, sun rise means another day, a new life and chances. Kung ang araw ay hindi napapagod na mag-bigay ng liwanaga, angbuwan din naman ay hindi napapagod an mag-bigay liwanag sa gabi na madilim, kahit saan ay may liwanag.

Iyak siya ng iyak kanina, hindi niya na mabuksan ng maayos mga mata niya tapos isama mo pa 'yong init ng panahon. Hinila ko siya ng kaunti papalapit sa akin kasi nakatayo siya sa parte kung saan natatamaan siya ng sinag ng araw. Iyak siya ng iyak kanina, hindi niya na mabuksan ng maayos mga mata niya tapos isama mo pa 'yong init ng panahon. "You look even paler under the sun. Mukha kang white lady sa tanghali." side comment ko.

“I agree. Parang dinadala niya sa paglubog ang lahat ng problema na dala mo.” “Mahilig ka rin manood ng sunset?” usisa ni Eliana. Kapwa sila nakatingin sa pagtago ng araw sa likod ng mga bundok at mga puno. Ang mga ngiti sa mga labi nito ay nagpapakita ng kasiyahan na di mapapantayan ng mga sandaling iyon. “I like the feeling of watching the sun slowly fades into the horizon.” “Fade? Hindi naman naglalaho ang araw sa tuwing lumulubog ito.”