Understanding The Self Philosophy Novels & Stories

Kaya siguro, oras na para tigilan ko na ang pagsubok na kumbinsihin silang karapat-dapat ako. Mas mahalaga kung ano ang tingin ko sa sarili ko. Mas mahalaga ang konsensiya kong malinis. At mas mahalaga ang mga taong nakakakita ng tunay kong halaga. Hindi ko kailangang patunayan ang sarili ko sa lahat. Ang kailangan ko lamang ay manatiling matatag. Patuloy na lumaban. Patuloy na bumangon. Dahil sa mundong ito, hindi sapat ang maging mabuti.

“Sorry, nakasanayan ko nang magpaka-cool, parang may kausap akong customer.” Ngumiti si Persephone, parang alam na niya. Naalala niya ang kasabihan: Kapag nasa labas ka, ikaw ang gumagawa ng sarili mong identity. “Focus ka na lang sa trabaho mo. Ako na bahala sa sarili ko. Tatawag ako sa 4S store, kung wala pa rin, taxi na lang.” “Okay. Basta call me kung may kailangan ka,” sagot ni Hades.

Isa itong kawalan ng hustisya, hinihingan mo ang iba ng pamantayan ng isang santo, habang ang sarili mo ay nabubuhay sa pamantayan ng isang mababang uri ng tao. May isang uri ng kapangitan sa ugali ng tao, ang isipin na palaging tama ang sariling pananaw, at kahit na imoral ang sariling gawain, gustong-gusto pa ring umasta na parang santo para lang manghusga ng iba.

"Starting from now on, never ever think about other people's feelings. Just think about yours and the people you love. Can you promise me that, baby?" Tears started to form around my eyes. I nodded my head at him...slowly. I slowly realize that throughout my life, I would always think about other people's feelings and emotions. I was afraid that I might hurt them...never realizing that it is my self whom I am hurting already. I was selfless since then. Lagi kong sinunod kung ano man ang sinasabi ng iba because I felt like they are more knowledgeable than me when it comes to life.

Mga lasing na din. "Ba't ayaw mong baguhin naman mantra mo? Kung mahal mo, 'wag mo pakawalan. Gawan mo ng paraan na baguhin ang tadhana, " ani Cole. Tinawanan ko na lang. Magkakaiba pa rin kami ng pananaw sa buhay. Some of us tend to be selfish when it comes to love. I'm not saying that their principles are wrong. Pero iba kasi ako, I go for selfless love.

Hindi ko kayang lingunin si ate sa ganitong pagkakataon dahil nakokonsesnya ako, I'm guilty. "Hindi kita pwedeng sisihin dahil bata ka pa pero sana naman kahit isang 'kamusta ka' ay may narinig ako mula sayo. You don't care about others Inah, you only cared about yourself way back then. Pero wala na tayong magagawa kung hindi ang magpatuloy dahil tapos na iyon, wag na nating ungkatin pa, ayoko na. Past is Past. Leave that topic in the past. Pero sana nagsilbing aral sa iyo ang mga nagawa mo dati. I don't want you to hurt others Inah because I don't want you to be hurt." At kahit sa situwasyong ito ako pa din ang iniisip niya. How selfless ate? Hindi ko naramdaman kahit kailan na naging madam

Kung mangyayari 'yun, magagawa ko siyang labanan not because I am choosing myself. I will fight him, for choosing those people around me over him, yet choosing him over myself. Mamatay ako para sa mga taong pinili akong samahan at mahalin hangang dulo. I'm selfless I know. Pero ang pagiging selfless ko'y isang paraan para maging makasarili ako. Dahil kung mawawala ako, sisiguraduhin kong kami ni draven hangang dulo. Umuwi ako sa condo kinagabihan, pakiramdam ko ng araw na 'yon nauubos na ang oras ko. Madalas kong marinig ang tunog ng orasan tila napakabagal, pero nauubos parin.

Kung saan gustong makipag-meet-up sa'min ang isang importanteng kliyente. "Ilang minuto nalang at darating na rin 'yon, Ms. Del Fuego. In business you should learn to wait. And also you should know your client attitudes and behaviours, once and for all, the activation of self-observation is a collaborative feature of all psychotherapies. It differs from self-awareness and relies upon consciousness to provide context and reality. Self-awareness is the capacity to know one's self and one's self-in-context. Self-observation is the act of examining one's inner landscape." "Nakakapagod ang maghintay, Mr. Acosta. Alam mo ba 'yon?" naiirita kong tugon.

“I was self-centered. Ikaw hindi. At doon tayo malaki ang pagkakaiba. Confident ako na makikita mo ang lahat ng ginagawa ko. Mapag-aaralan mo ng mabuti kung totoo ba ang lahat ng pinapakita ko o hindi." Saglit akong natahimik. Parang may bumigat sa dibdib ko sa pagkakabanggit niya ng totoo. Hindi ko maitanggi, tama siya. Naging self-centered siya, oo… pero ako man, naging abala na sa pagiging matibay hanggang nakalimutan ko ring maramdaman kung ano ang tunay kong kailangan.

"Iyon ba ang ginawa mo sa nagdaang taon?" "Yes," masaya kong sabi. "Nagawa ko lahat ng gusto ko. Kasi kung magkasama tayo sa mga panahong iyon, baka limitado lang ang oras ko sa sarili. When you left, I focused on myself. And guess what?" "What?" nakangiti niyang tanong. "I value myself more than ever. I love myself more than anyone. I appreciate myself more each day. I care about myself more. Not being selfish, but self-love is essential."