Understanding The Self Philosophy Novels & Stories

“Odessa, ihahatid ka ni kuya mamayang madaling-araw sa bayan. Hindi pwede na ikaw lang ang umalis at baka kung ano ang magyari sa'yo.” “Unsa man ka oy, kaya nako akong self daii. Gwapa lang ko pero 'di ko tanga para magpatsugi dayon.” Ano ka ba, kaya ko ang sarili ko day. Maganda lang ako pero 'di ako tanga para magpapatay agad.

Nais ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang maging priority ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring e-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?

Ang kanyang pagkamaingat ay hindi malamig: ito ay isang lambat, isang paraan ng pag-asam sa mga kahinaan. At ako, ako ay nasasanay sa ideya na maaaring malaman ng mundo ang aking pangalan kasabay ng pagtuklas nito sa sarili nitong kahinaan. Natututo akong tumanggap ng mga papuri nang hindi nawawasak, na tumugon sa mga pagbati nang hindi nanginginig. Ang pagtatawag ng "ikaw" ay ginagawang hindi gaanong nag-iisa ang mga pag-aaral na ito. Kapag nagdududa ako, hindi ko na kailangang magmakaawa sa isang kakaibang tagapagbigay-biyaya; maaari ko na lamang siyang tingnan at humingi ng tulong.

Saglit akong natigilan at nang maintindihan ko ang nasa isip nito ay pinigilan ko ang sarili kong paluin siya sa kaniyang braso. ‘Dapat lang na pigilin mo ang sarili mo, self. Close ba kayo para mamalo ka? Pero nakakaloka ang mga pinapaalala nitong si Hideo! Talaga bang yung lugar kung saan kami nag-milagrong dalawa ang tinutukoy niya ngayon sa harapan ng mga magulang namin?!’ “You like the concept, Hideo? You rarely speak out about your thoughts on something… Unless, it really captures your attention…”

Tutal, hindi ko naman kasalanan na marinig ang girls talk nila, kusa ko lang narinig iyon dahil may tainga ako at manipis lang ang ding ding namin dahil gawang plywood lang naman. "Real talk lang beh, ha?" ani ni ate sa kausap nila. "Kadalasan kasi 'yong heartbreak na lang lagi natin naiisip. Iyong sakit at hirap. I'm not trying to downplay that emotion ha, totoo naman na mahirap talaga iyon pero bakit may mga mabilis maka recover? kasi 'yong mga tao na 'yon kalaunan titigil din sila sa kakaisip tungkol sa love-life nila at magsisimulang magpokus sa kanilang self-life." dagdag pa niya. Totoo naman. Self-life, ito 'yong sarili mo naman ang paglalaanan mo ng atensyon. Sarili mo naman paglalaan

“Kung hindi, habang lalo mong inaabuso ang lakas ni Brother Eugene, mas magiging masaklap ang pagbagsak mo! “Dapat alam ng mga tao ang sarili nilang pagkatao at katayuan! “Ikaw mismo dapat alam na alam mo kung sinong mga pwede at hindi mo pwedeng banggain! “Bakit ba hindi mo maintindihan ang ganito kasimpleng konsepto?! “Kaya ka pang protektahan ni Broher Eugene sa ngayon, pero hindi ka niya mapoprotektahan habang buhay!

Nagulat nalang ako nang dahan-dahan niyang hawakan ang magkabila kong pisnge upang punasan ang luhang natuyo bago ako nagawang ngitian dahilan para bumalandra sa akin ang dimples niya. "You know what, loving yourself is the most important thing in the world." He smiles and caresses my hair, "And learning to appreciate yourself is what makes you who you are." Waylen added along with his soothing voice. Parang may kung anong bumabara sa lalamunan ko nang sabihin niya iyon bagay ng sunod-sunod na paglunok ko. "But in order to do that, you have to reflect on yourself. You have to freshen your mind and understand every situation in your life." He continued causing me to bring back all the worst p

"Sari, lahat tayo, ginagawa ang mga bagay na sa tingin natin ay tama. Kapag naiipit tayo sa isang sitwasyon na kailangan nating mamili, ang tanging maiintindihan lang ng utak natin ay kung ano ang posibleng pinakamagandang gawin. Desperate situations sometimes call for desperate decisions. Ang tanging pwede nating gawin bilang tao ay ang bumawi. Kahit gaano pa man kabigat ang naging desisyon natin sa buhay, kung handa tayong magsikap na baguhin ang kapalaran natin, sa tingin ko ay ayos lang. Lahat ng tao sa mundo ay nagkakasala. At ang tanging makakapagpapatawad lang sa atin ay ang mga sarili natin at ang maykapal." "You sound philosophical today." "Natural. Ang tagal ko nang gustong sabihin

Am I really selfless or just dumb? Palagi niyang sinasabi sa akin na isipin ko muna ang sarili ko bago ang iba. Nasa isip ko naman iyon, pero tuwing may nangyayari, nakakalimutan ko na lamang ang sarili ko para unahin ang iba. Siguro ito na ang pagkakataon ko para sarili ko naman ang iisipin ko. I can't just let myself always be the second option in everything, like what I have been receiving even before.

We've been together through hardship of Nursing in school, in clinicals, in work and in med school. "Don't defend him. The more you defend his stupid action, the more you try to understand his side, you'll burn in to ashes." Huminga ako nang malalim. "Naiintindihan mo ang side niya pero kailan mo iintindihin ang sarili mong nararamdaman sa sitwasyon? You always see yourself as the villain in that story base on how you explain it to me, but when will you realize that he's stupid? I mean, he's the one who started this mess. Siya ang bobo dahil sinisi ka pa niya kaya ka nasaktan kasi umasa ka. No. That's not how understanding a person goes. Understanding someone is about acknowledging the good