Unrequited Feelings Novels & Stories

“Pangalawa, malamang crush ka lang niya. Normal para sa parehong mga lalaki at babae na magkaroon ng crush sa isa't isa. Hindi ka dapat mag alala dahil kumukupas ang mga crush pagkalipas ng ilang panahon, lalo na habang tumatanda ka, kaya huwag mong itong hayaang makaapekto sayo. Kung sumobra, kausapin mo na lang yung teacher mo, okay?” Well, sana tama ako at isa lang itong hangal na crush. Kung ito ay iba, tulad ng kung ano ang naramdaman ko para kay Rowan sa edad na iyon, kung gayon ang babae ay magkakaroon ng malubhang problema. Alam ko mismo kung ano ang pakiramdam ng unrequited love. Masakit ito tulad ng isang ina. "Okay, Mom," Sabi niya pagkaraan ng ilang sandali. Sa pagkakataong ito,

Cristian: “Sorry.. Pero huwag kang mag isip ng kung ano-ano. Ayokong nakikita kang nalulungkot or what.” Sharon: “Magmomove on na lang ako sa feelings ko sayo. Unrequited love na masyado ito.” Cristian: “Huwag..” Sharon: “Huwag? Ano? Para habang buhay akong umasa sa wala?” Cristian: “Sharon naman..”

Yakap yakap niya ako at nakadikit sa leeg ko ang labi niya nang muli siyang pumikit. Hindi ko maintindihan bigla itong nararamdaman ko. Bigla ay nalungkot ako. O lungkot ba itong nararamdaman ko? Ipokrita naman kasi ako kung sasabihin kong hindi ako umasa sa mga sinabi at pinaramdam niya sa akin kagabi. Para kasing totoo ang mga 'yon. Kasi sa totoo lang, hindi ko naramdaman ito sa lahat ng mga lalaking naka-sex ko. Iyong pati puso inaalay ko.

Kahit na sungitan at pikunin niya ito everyday basta marinig lang niya ang boses at matingnan siya nito, solve na siya. Napabuntong hininga siya. Unrequited love. Isa sa pinakamahirap na phase ng buhay. Their broken friendship also broke her heart. Shaun Dale is her first love. Her first heart break. Pero gaga talaga siya dahil hanggang ngayon ay hindi pa siya sumusuko. Pero bakit siya susuko? Eh, may progress na. Napatingin siya sa fairytale book at picture nila.

1 Corinthians 13 Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Love never fails. But for Rowena. . . it already failed. Everything she dreamed together with her husband falls into pieces.

Inis ko silang tinignan bago humiga at nagtaklob ng kumot. Ayaw ko na lang na may marinig pa. Ayaw nilang intindihin ang nararamdaman ko. I just want them to understand me, wala naman na akong ibang ginagawa. Is loving Nathan affects them that much? Bakit ba ayaw na ayaw nila kay Nathan? Wala naman siyang ginawa sa kanila. Friends naman sila ni Kuya, so why are they so mad at him?

“Ganoon naman pala. Then, bakit hindi mo ibaling sa iba ang feelings mo? For sure, madaming may gusto sa’yo. Gwapo ka, mabait, at matalino.” “Si Maddie ang gusto kong mahalin. I’ll wait for her. Alam ko naman na hindi magtatagal ang relasyon nila ni Noah at mauuwi din sa hiwalayan.” “Wow, waiting for her. Ang swerte ni Maddie.” “Ikaw? bakit hindi ka pa nagkakaboyfriend? Sa ganda mong ‘yan. Madaming umaaligid sa’yo ah.” “May hinihintay din ako. Ewan ko ba, isang lalaki lang din ang gusto kong mahalin. Mukhang parehas tayo ng kapalaran. Unrequited love.”

Alam niyang kahit gaano pa kalakas ang kanyang nararamdaman para sa kanya, ito ay mananatiling lihim at hindi matutupad. Wala siyang nagawa kundi ang ipikit ang kanyang mga mata at subukang iparamdam sa sarili na ito ay isang simpleng sakit na madaling kalimutan. Ngunit sa kabila ng lahat ng kanyang pinagdaraanan, alam niyang napakahirap talikuran ang pag-ibig na unti-unting namumuo sa kanyang puso. Ang mga alaala ng kanilang mga ngiti, tawanan, at mga sandaling nagkasama—lahat ng iyon ay tila mga alaala na mahirap tanggalin.

Liam suddenly said, catching my gaze. "She was alone, feeling abandoned—a love that left her disconnected from the world," patuloy niya. "Nasa tabi niya ang lalaking mahal niya pero hindi sila nag-uusap. That's unrequited love. Mahal mo siya... pero ikaw lang ang nagmamahal." My lips parted slightly. My throat went dry. "You knew about it?" I asked softly. He gave a sad smile. "Always. Magkaparehas kasi kami ng babae sa painting." He laughed lightly but without humor.

ginawa ko ay humiga nalang din ako para makaunan sya sa balikat ko. naamoy ko ang mabango nyang buhok at ramdam ko ang dibdib niya sa tagiliran ko. parang may kumislot sa loob ng robe ko na ikinaiinit lalo ng pakiramdam ko. di ko na kayang pigilin ang sarili ko. ilang beses kong sinubukan ngunit di ko na kaya.