Until Now In Tagalog Novels & Stories

Hindi na ako nag-atubili at naghain agad ko ng tinapay sa aking pinggan. "Amella?" si Mommy Patricia na inangat ang paningin mula sa Ipad na hawak. "Nasabi mo sa 'kin kahapon na may pupuntahan ka." "Yeah, pupunta ako ng Ilocos ngayon, mommy." Yumuko ako upang ipagpatuloy ang pagkain. "Ilocos? Ang layo no'n mula dito sa atin," si mommy na nilapag ang Ipad sa ibabaw ng mesa.

"My mom taught me how to speak Tagalog every night." Napa-palakpak si Tatay at napahawak sa kanyang dibdib. "Naku, mabuti naman, apo! Akala ko talaga ay magdudugo na ang ilong ko sa iyo bago tayo makauwi ng Pilipinas!" Sumabog ang malakas na halakhakan sa buong hapag-kainan. Maging ang mga tauhan at serving maids sa gilid ay napapangiti sa kapilyuhan ng aming pamilya.

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.

Kaloka, present tense talaga ang ginamit niya. "Van, maraming ipinanganak na mahirap at pinakamayaman na ngayon. At meron din namang ipinanganak na mayaman na maghihirap dahil sa katangahan like you." I pointed my finger at her. "Pipili ka na lang, sa mahirap pa. Ang dami namang mayaman na pogi, 'no?"

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

tapos na agad? Tiningnan ko ang score at lamang ang score ng ACIS. “Tapos na agad?” usal ko pa. Nagkakamayan na sila sa gitna at nagsisigawan na ang mga nanunuod. “Masyado ka kasing busy sakin eh kaya hindi mo na namalayan.” Tataas baba pang kilay na saad ni warfreak.

Yung tingin na parang sinasabi niya ‘hindi mo ko pinapakinggan kaya wag mong akong subukang talakan. Natahimik ako. First time lang nangyari sa akin ‘to. Pitong taon ko na siyang kakilala pero kahit kailan hindi pa naiimply sa akin yung 'makuha ka sa tingin’ ngayon lang. Parang hindi ko matanggap. It can't exactly be a good thing, are we being civil with each other? Ito ang first time na nagkausap kami na walang sigawan na naganap.

natawa kong sabi. She laughed. “Okay, first lesson. Very common question dito sa Philippines—if someone asks you, ‘Kumain ka na?’” I blinked. “What is that?” “It means ‘Have you eaten?’” “Ohhhh!” tumango ako. “So what I say?” “You can reply, ‘Oo, tapos na.’ That means yes, I’m done eating. Or ‘Hindi pa,’ which means not yet.” Inulit ko agad. “Oo… tapos na.”

suway ng ate nito. “Tsk, stupid poor human being, next time tumingin ka sa daan mo daig mo pa kriminal dahil sa oras na ako ulit mabunggo mo sasamain ka sakin. Tagalog na ‘yan baka hindi ka pa makaintindi kung englishin pa kita!” Pang iinsulto nito na kina lingon ko dito.

"Talaga?" “Mula po ngayon, ako nang bahala sainyo.” “Naku, huwag mo na kaming intindihin. Kahit papaano ay nairaraos pa naman namin ang bawat araw kahit mahirap."