Vicious Novels & Stories

Tumayo ito buhat sa pagkakasubsob sa sahig upang gumanti sa kanya ngunit ni daplis ay hindi ito makatama sa kanya. “Wrong move asshole,” he said grinningly as he grabbed his arms and swiftly break his fingers that made him screamed in pain. “How is it? Painful?” Isinunod naman niya ang kabilang mga daliri nito sa kamay. Uundayan pa sana niya ito nang biglang dumating ang iba pang mga tauhan ni Victor at nakita siya. “Mga parak! Sigaw ng isa sa mga ito na kaagad na siyang pinaputukan.

Ngumiti lang naman siya kahit na alam kong tinitiis pa rin niya ang sakit sa bandang ibaba niya. Nilibot ko ng tingin ang buong kwarto. Nag-adjust na an gaming mga mata sa dilim at medyo naaaninag o nakikita na namin ang loob at kabuuhan ng kwarto. Malaki ang kwartong ito na mayroong malaking kama. Habang pinagmamasdan ko ang buong kwarto ay naaalala ko rin ang nakita ko sa vision ko tungkol kay Francine. In my vision, this room was full of colors and fun. But this room also became a murder scene because of someone, someone who ruined everything and murdered an innocent person.

“Sh*t, Lucianna! F*ck! You’re very good at that.” Naririnig niya ang lahat ng iyon kaya agad niyang iniwanan ang ginagawa. Lumutang siya bago sumagap ng hangin at pinuno ang dibdib. Inis na tiningnan niya ito, na hindi naman maipinta ang mukha habang nakatitig sa kaniya. “D**mit! Why did you do that! Alam mong malapit na ako.” Namumula ang mukha ni Victor at hindi niya alam kung galit ba ito o nabitin.

"Bastard! Ikaw brat, lalo kang nagiging mapangahas. How dare you hit Victoria and me? Ako ang tiyuhin mo! Paano nagkaroon ng unfilial son ang mga Steele na tulad mo?! Sa tingin mo ba maaari kang maging walang takot dahil lang sa immune ka sa mental attacks ni Victoria? "Mukhang nakakalimutan mo na isa akong golden mutant! Noong nakipag-usap sa iyo si Victoria, kinokontrol ka lang niya gamit ang kanyang isip. Kung kikilos ako, natatakot ako na hindi ito kasing simple ng paghiling sa iyong lumuhod at humingi ng tawad!"

Kakagatin pa sana nito ang balikat ng babae nang tinuktukan ito ni Ziggar gamit ang vape nito ng tatlong beses. “Adik ka! That’s mine. Yours is on your right, idiot!” asik ni Ziggar. Mahina nitong itinulak-tulak si Uno upang itaboy. “Chill out, dirk! Parang nawala lang ako saglit sa huwisyo. Init kaagad ng tumbong mo!” Palusot nito. “Ambisyoso! Wala ka no’n. Just go!” “Bitter! Palibhasa kulang sa aruga!”

Traitor! Ngayong maayos na akong naka-upo, sa katahimikang bumabalot sa amin, ngayon ko lamang hinay-hinay na nararamdaman ang sakit ng mga sugat na natamo ko kanina. Huminga ako nang malalim at sumandal sa upuan. Naramdaman ko ang pagbigat ng aking mga talukap. Nang muntikan na akong hilahin ng antok ay biglaang napahinto ang kotse na sinasakyan namin. Malutong na napamura si Alex nang masubsob siya sa harap ng compartment. Ako ay siniguradong prinotektahan ang tiyan habang nakatama ang aking noo sa likod ng kaniyang inuupuan. Ang aking katabi ay may inabot sa sahig nang nahulog ang kaniyang cellphone. Ngunit napa-awang ang labi ko nang iba ang kaniyang ginawa. May nilagay siya sa likod ng

She’s still the same as before, “How can you be so sure, Vix? Paano ka nakakasiguro na hindi mo gagawin ang ginawa niya kung sa amin ng anak mo nangyari ang masamang bagay na iyon? Paano ka nakakasigurong hindi ka gaganti? Paano ka nakakasigurong hindi mo gagawin ang ginawa niya?” “Gusto mo bang ipaalala ko pa sa iyo kung ano ang gusto mong gawin kay Astrid dahil ipinadukot niya ang anak natin? Gusto mo bang ipaalala ko sa iyo na gusto mo ring patayin si Astrid kung saka-sakaling sinaktan niya ang anak natin? O gusto mo rin bang ipaalala ko sa iyo na kung gaano ka kagalit kay Astrid sa pagkuha niya sa anak natin to the point na isinumpa mong papatayin mo siya kapag nakita mo siya’t nakaharap

Nakabaluktot ang mga tuhod at nakapatong roon ang ulo ko. "You're a bitch. A trash. Walang lalaking magseseryoso sa'yo dahil marumi kang babae. Itatak mo iyan sa kukute mo dahil ang babaeng mababa ang lipad at patapon, sa basurahan pa rin ang bagsak." Parang sirang plaka na paulit-ulit nagre-replay sa utak ko ang sinabi ni Victor. Hindi ko magawang hindi sang-ayonan ang sinabi niya.

Marami ring big boss at enterprise ang natalo niya. Hindi siya dapat masaktan ng mga tao. Ang lalaking ito ay isang klasikong walanghiyang tao. Kung gaano mo siya nasaktan, mas gusto ka niyang ipaglaban hanggang sa huli. Iko-frame up ka niya at gagamit ng lahat ng uri ng kasuklam-suklam na pandaraya sa iyo. Palaging sinasabi ng mga tao na dapat saktan ng isang tao ang isang masamang tao kaysa saktan ang isang mabuting tao, at si Viv ay isang tipikal na masamang tao.

Napatumba si Amanda sa sahig ramdam niya ang kirot na gumapang sa buong katawan. “Amanda!” singhal ni Lucas bago pa mailabas ang kaniyang boses sinakal na ito ni Lucas. Mariin at parang walang awa at para bang gusto nito pigain ang huling hininga kay Amanda. Pinilit niyang kumawala ngunit mabilis na dumapo ang mga tadyak nito sa kaniyang tagiliran sunod-sunod at walang patlang. “Wala kang silbi, you worthless whore!” sigaw nito sa kaniya bawat salita’y parang nawawala na ang kakarampot na pag asa na mayroon si Amanda kanina.