Victorian Chambermaid Novels & Stories

Naupo siya sa gilid ng kama at binuksan ang drawer ng sidetable nito. Kinuha ang maliit na jewelry box. Matagal na panahon niyang iningatan ang mga hikaw na perlas na iyon. Hindi na nagpakita si Victoria. Hindi puwedeng magtagal na wala siyang secretary. Hindi naman makapaniwala si Victoria sa mga nalaman. Hindi niya maalala ang nakaraan kung sino doon si Xander. As far as he can remember, there was this young CEO that she was eyeing on. Madalas siyang kausap ng kanyang Ate Victorina. She would always imagine this man in her bed. Kalalabas lang niya ng banyo at nagkukuskos ng buhok. Naka-bathrobe pa siya ng pumasok si Calix.

Lihim na nagdiwang ang kalooban ko ng makita ko na lumambot ang ekspresyon ng mukha ni kuya Harold. Bilisan mo ha, kapag nagtagal ka, may batok ka sa ‘kin!” Pasinghal niyang sabi pero wala akong maramdaman na galit mula dito. “Thank you, kuya.” Ani ko sabay abot ng bag ko dito bago mabilis na lumabas mula sa pinagkukublihan namin. Napangiti ako ng makita ko ang isang chambermaid na may tulak-tulak na cleaning cart. Kasalukuyan itong nag hahalungkat mula sa bulsa ng suot niyang apron. Mukhang may nakalimutan yata ang babae.

Ang nangyari kagabi ay nakadikit pa rin sa aking balat—ang kanyang mga kamay, ang kanyang boses, ang init ng kanyang katawan sa tabi ko—pero gayundin ang bigat ng naghihintay sa labas ng kanyang pinto. At hindi nagtagal bago ito dumating. Pumasok si Victoria sa kusina na parang bagyo na nababalot ng pabango. Ang kanyang takong ay tumatama sa tile sa matalas na ritmo, ang kanyang silk blouse ay kumikinang sa ilalim ng ilaw. Hindi siya nagtatanong kung abala ako—umupo lang siya sa upuan sa counter, ipinagkrus ang isang mahabang binti sa isa pa, at tiningnan ako ng ngiti na kayang sumira ng salamin.

Kinalma namin ang bawat sarili namin at pinunasan ang patak ng pawis na lumabas habang nagpapaypay gamit ang aming mga kamay. "Tama na 'yan. Umayos na kayo." The head maid ordered us. Along with her stern voice, a familiar sound of echoing stilettos can be heard. "You sure are strict, Lady Victoria." Smiled by the woman who recently came. Her voice was familiar so I can't help but take a peek at who she is while we are bowing our heads. "Greetings, Lady Ar–" "Oh, dear. Drop the formalities!" She laughed awkwardly as she stopped the head maid from greeting her. "You're almost like a close relative to me here and anyway, I'm only here to take a look so formality is not needed."

Nilapitan ako ng isang matandang babae na may napakahigpit na pusod. “Ikaw ba si Anya? Pinagbilin ka ni Sir Lucas,” masungit niyang saad. “Ako si Ruchel. Tawagin mo nalang akong Manang Ruchel. Ako ang Head Maid dito sa Mansyon. Huwag kang pakalat-kalat at huwag kang kung anu-ano ang iniisip. Doon ka sa labanderya. Ang unang gagawin mo ay labhan ang mga damit ni Sir. Ayaw niya ng may gusot, ayaw niya ng matapang ang downy. Maliwanag?” “Opo, Manang!” masigla kong sagot. Iniisip ko palang na mahahawakan ko ang damit niya ay kinikilig na ako! Maaamoy ko kaya ang pabango niya ron?

Ilang minuto siyang nasa salamin upang maglagay ng mga kung anu-anong pulbos at likido na siyang nagpapa-bata sa kaniya bago tuluyang lumabas ng silid. Sa kaniyang paglalakad patungong hagdan, nakita niya sa ibaba ang ilang mga taong may ipinapasok na mga kagamitan mula sa labas. Mga bagong gamit, damit, sapatos at kung anu-ano pang bagay na gamit ng mga kababaihan. " Magandang umaga po, Madame Victoria, " ang bati ng kasambahay sa kaniya nang tuluyang makababa ng hagdan.

Gusto niya rin iyon, she just hate to admit the fact. Tumayo siya nang dahan-dahan habang nakapulupot pa rin sa kanyang katawan ang puting kumot na iyon. Marahan niyang tinungo ang kuwarto niya saka siya nagbihis sa loob. Nanghihina pa rin talaga siya but she needs to fulfill her duties as a maid today. Madami-dami na rin ang mga kalat sa kwarto ni Winston. Wala sa ayos na damitan, mga nagkalat na upos ng yosi, at doon na niya nakita ang mga damit niya na marahas na hinubad ni Winston kagabi. Nahiya siya sa ginawa. Namumula siyang alalahanin ang nangyaring iyon. Napakagat labi siya nang maalala ang pagsibasib ni Winston sa katawan niya.

“Mga Sir at Madam, huwag kayong pabigla-bigla. Pag-usapan natin ng mahinahon.” Ang apat sa kanila ay pawang mga pigura ng mas mataas na uri ng lipunan at ang pagtatalo sa isang tindahan ng muwebles ay magmumukha silang maliliit na matandang babae na nakikipagtawaran sa palengke. Kaya, tumahimik din silang lahat. Sabi ni Victoria, “Miss, bibili kami nitong kama. Kaya ko nang bayaran ito ngayon."

He saw many beautiful women and this girl didn’t even reach the level of those. “Then, what are you waiting for? Move and get back to your chamber, maid,” he coldly spat and turned to his beer. Napakagat sa labi si Rousanne at namula ang kanyang mata. Maid. This is who she is now. Kung hindi lang sana nangyari iyon siguro’y naghahanap na siya ng trabaho. Siguro’y nagsisimula na siya. Why?

They were probably guests from one of the offices or apartments above. At first, everything seemed normal. But as soon as the doors closed and the elevator began to move again, one of the men let his gaze travel slowly from Akhira’s face down to her feet. He smirked, leaning casually against the wall as if he owned the place. Hindi ko maiwasang mapakuyom ng kamao. “Well, well… look at this,” he said, his voice loud and suggestive. “A pretty little thing working as a maid. It must be hard being around rich people all day, isn’t it? Maybe you’d be better off serving someone who knows how to treat you right.”