Visita Iglesia Quotes Novels & Stories

“At saka... natural lang siguro na bumait ako ngayon kasi kauna-unahan kang naging bisita ko rito.” “Memorable pala ‘to. Ako ang unang bisita mo, nakakatuwa naman, parang gusto kong magpamisa sa simbahan,” pabirong sabi niya habang tumatawa. “Sige, paano ba ako makakabawi sa’yo?”

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

Nakakainis din na wala ng oras ng kain na hindi nagkakasagutan ang mag-ama. “Visitors should know their place.” Tumingin sa akin si Salvatore pagkasabi niya non. “Are you not going to say grace?” tanong niya kaya naman napangiti ako. At least alam na niya ang tungkol sa bagay na iyon. Nagdasal na ako para magpasalamat sa nasa hapag namin at hindi ko na inisip kung pati ba ang iba ay ganun din ang ginawa.

sabi ko at kaagad na nagtungo sa pintuan. Bago ako makalabas ay siya namang sumagot. "Haaays, sige na sige na.hihintayin na lang kita dito, hindi ako matutulog kaagad – if you change your mind, alam mo na.” aniya at nginisian pa ako. “Mabuti pa at matulog ka na ng maaga para bukas ay makapag simba tayo. It’s been a long time since we visited the church" sabi ko at paunti-unti ako sa paglabas ng kwarto.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

sagot nito. Parang nabunutan ng tinik ang aking dibdib sa narinig. Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi at humugot ng malalim na hininga. “Maraming salamat sa pagsagot, Belinda. Sana lang ay gumaling na siya nang tuluyan.” “Dadaan ako ngayon sa Quiapo Church. Ipagdadasal ko ‘yan,” anito. “Nga pala, anong oras ka uuwi mamayang gabi? Pwede ka ba mag-off diyan sa work mo?”

Nang mas magpatuloy ang pagsimba namin ay nakatutok lang kami sa gospel word ng pari na nagsasabi ng kapatawaran, parang malaking impact iyon sa aming dalawa, na pinagdaanan ang lahat ng issues sa buhay. "Psalm 16:1 saids, Keep me safe, my God, for in you I take refuge. The Good News tells that we must asked to god, communicate to him that you can always trust in the Lord, no matter what. His love will keep you safe and protected in times of turmoil," sabi pa ng pari na nakangiting tumingin sa aming dalawa. Kaya ngumiti na rin kami.

Agad akong nagtungo sa Quiapo Church upang magdasal. "Lord, sana po ay marami akong manakaw ngayon. Para naman may makain kami mamayang gabi. Malaking tulong na po yung di ako mahuli ng pulis. At sana maraming mayaman ang magsimba ngayong linggo. Para tiba-tiba, Lord! Maraming salamat po, Amen!"

Ngumiti ito habang hawak ang mikropono. "O hindi ba, walang nagtaas ng kamay? Parang pag-ibig din 'yan, everybody deserves to love, and be loved. Deserve natin ang may kasama sa buhay, we claim to have someone in our life, kung mababasa natin sa bibliya...hindi ba't ang dyos mismo ang gumawa kay eba mula kay adan dahil ramdam ng panginoon na nalulungkot ito..nang mag-isa? Right? Gaya rin po iyan sa pananalig sa diyos, everyone of us here..needs to ask and talk to the Lord, we can't live without him..so we must asked his glory to be with us..always." Ngiti pa nito na nagpamulat sa kanilang kamalayan, halatang nasiyahan ang mga nakikinig dahil mayroong pumalakpak sa kung saan, kaya't pumalakpa

sagot ni Marcus sa kanya. "I know. Wala naman ngang masama na pumunta sa simbahan kahit walang misa, honey. Tinatanong lang naman kita kung bakit dito tayo pupunta, eh. Nasagot mo naman ang tanong kong 'yon kaya salamat," sabi ni Divine sa kanya. He gave her a quick nod and said said, "Walang anuman 'yon, honey. Ayaw mo ba na pumunta tayo ngayon dito sa simbahan?"