Voyage In Tagalog Novels & Stories

Chapter fifty three "Ang ganda!" Malamig na simoy ng hangin, hindi katamtaman na init at ang napakagandang paligid ang unang bumungad sa amin pagkalabas namin ng eroplano ni gwapong driver. "Na saan tayo?" Lumingon ako kay gwapong driver na nasa gilid ko. "Bohol..." "Bohol? Sa Visayas o Mindanao?" Sigurado akong nasa Visayas o Mindanao na bahagi ang Boho dahil sigurado akong Hindi aabot ng tatlong oras ang byahe namin patungo rito.

Hindi ito sumagot bagkus ay nanghahaba ang nguso. “Smile ka na. Try lang natin,” pang-uuto niya pa. Tumango naman ang bata kaya hawak-kamay silang naglakad palabas. Dadaong ang Cruise Ship sa Palawan. Tutuloy sila sa branch ng Casa Amara roon. Awtomatiko ang pag-iba niya ng daan nang makita si Vioxx na kausap ang ama nito. “Why didn’t we say hi and good morning to Dada?”

Kabanata 56 Real Tanghali na nang dumaong ang sinasakyan naming yate sa Isla. Maluwang ang naging pag ngiti ko pagkat sinalubong kami ng ilang naka-unipormadong lalaki. May ilan pa ngang sinabitan kami ng mga bulaklak sa leeg na tiyak na gawa nila. "Welcome to Isla Verde!" Malugod nilang pagtanggap sa amin.

“psh,” Napasandal na lang ako sa kinauupuan ko. Napasinghap pa ako dahil hindi ko maisip kung ano ang kahihinatnan ko sa Palawan, gayong wala pa akong dalang mga gamit. Hindi naman siguro ako magiging palaboy do’n diba? Kung alam ko lang sana ang pupuntahan namin, edi nakapaghanda pa sana ako nang maayos. Hindi ‘yong ganito, pabigla-bigla. Makalipas ang ilang minuto na pagmamaneho ni Kathy, sa wakas at nakarating kami sa destinasyon namin. Sa airport. Hindi nga sila nagbibiro—teka, paano ang plane ticket ko?

Kwento niya. "Sigurado akong ipinagmamalaki ka niya." Sabi ko at inabot ang kamay niya. Ngumiti siya at hinalikan ang likod ng aking kamay. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Narating namin ang Puerto Galera sa loob ng apatnapung minuto mula sa Maynila. Iyon ang unang pagkakataon na sumakay ako ng seaplane. "How are you feeling? Okay ka lang?" Tanong ni Jacob nang dumapo ang aking mga paa sa buhangin.

Paniguradong sa pagbabalik niya at pag-upo sa umpukan sa susunod ay maraming magiging tanong ang mga ito. Magkahawak kamay silang umalis at sumakay sa isang bangka. Iyon ang magdadala sa kanila sa kabilang isla kung saan mayroon ng barko na humihinto. Matagal-tagal ang biyahe sa bangka kaya naman na-enjoy nila ang payapang karagatan. Napakalaki no’n at tila siguro tuldok na lamang sila kung sa malayo titingnan. “Maganda ang lugar na ‘to kung payapa na lang sana ang lahat,” sabi ni King.

i asked Tumango tango siya at saka ako muling niyakap ng mahigpit,she even kiss my temple that cause me to shiver, my heart beats quickened and the butterflies in my stomach suddenly flies altogether in my insides.,hindi kaagad ako nakapagreact dahil sa biglaan niyang pagkulong sa akin sa kanyang mga bisig once again.

Agad niyang tinanggal ang lock ng kotse at pumasok sa loob nito at nag drive, hindi man niya maintindihan ang sarili ay hinayaan niyang sundin kung ano ang gusto ng katawan niyang gawin. Isang busina ang ginawa niya ng nasa tapat na siya ng dalaga na mag-isang naglalakad, safe naman ang loob ng villa, ngunit iba pa rin kung isang babae ang naglalakad mag-isa.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

“Ija, ready ka na ba?” Isang pilit na ngiti ang isinagot ni Aaliyah nang tanungin siya ni Kap. Arthur. Kasalukuyan silang pasakay ng speedboat na gagamitin nila para pumunta sa Maynila. Walang paglagyan ang kaba na nararamdaman ni Aaliyah dahil alam niya na ilang oras lang ay mapupunta na siyang muli sa impyernong mundo na pilit niyang tinatakasan.