Novel & Cerita Walang Hanggan Paalam

Hanggang Sa Walang Hanggan Chapter Three Napuno ang buong sulok ng pamamahay na tanging ungol lang ng dalawa ang nagsisilbing musika sa kani-kanilang mga tainga. Walang pakialam ang mga ito kung sino sa mga buhay nila ang niloloko nilang dalawa. They are both emotionless sa taong nagmamahal sa kanila ng lubos. Taong nagtitiwala sa kanila ng buong-buo.

Minsan madarama mo Ang mundo'y gumuho sa ilalim ng iyong mga paa At ang agos ng problema'y tinatangay Tumingin ka lang sa langit Baka sakaling may masumpungan Di kaya ako'y tawagin Malalaman mong kahit kailan Hawak-kamay Di kita iiwan sa paglakbay Dito sa mundong walang katiyakan Hawak-kamay Di kita bibitawan sa paglalakbay Sa mundo ng kawalan Wag mong sabihin nag-iisa ka Laging isipin meron kang kasama Narito ako oh, Narito ako Hawak-kamay Di kita iiwan sa paglakbay Dito sa mundong walang katiyakan Hawak-kamay Di kita bibitawan sa paglalakbay Sa mundo ng kawalan Sa mundo ng kawalan

Parang sound lang. Parang hindi akin. Biglang bumukas ang pinto. Hindi ko na kailangang lumingon. Alam ko na kung sino. Torren. Dumating siya na parang walang transition ang mundo. Walang announcement. Walang disturbance. Pero biglang nagbago ang hangin. Parang lahat ng space sa paligid ko… nagkaroon ng definition. Dahil nandito siya. “Ang aga mo,” sabi niya.

“Hindi na lang ‘yon.” “Then ano na?” halos pabulong kong tanong. Tahimik. Isang segundo. Dalawa. Tatlo. “At hindi ko na kayang mawala ka.” Tumigil ang mundo ko. Literal. Parang walang hangin. Walang tunog. Kundi siya lang. “At ayoko na,” dagdag niya, mas mahina. “na may ibang hahawak sa’yo ng ganito.”

tugon ko naman. "Matagal na naming inaalagaan ang inyong mundo. Ito nalang ang huling paraan upang depensahan itong planeta, wala na kaming lakas upang manatili pa dahil habang tumatagal ay unti-unting nilalason ng hangin ang aming katawan."wika ni Gira. "Bakit kayo nalalason sa hangin namin, dahil ba lumalala na ang polusyon ng hangin?"tanong ko naman na ikinatango nilang tatlo.

“Ngunit alam ko rin na hangga’t mayroong isa na handang tumayo at magpaalala, hangga’t mayroong pusong handang piliin ang tama kaysa sa madali, at hangga’t naririnig natin ang tinig ng mga hindi pa isinisilang — hindi tayo maliligaw. Ang liwanag ay hindi kailangang hawakan ng lahat nang sabay-sabay — sapat na na ipasa ito mula sa isang kamay patungo sa susunod, hanggang sa makarating ito sa pinakadulong dako ng mundo.” Ngayon, ang ating kwento ay patuloy na nabubuhay — hindi bilang kwento ng mga dakilang tagumpay, kundi bilang kwento ng matibay na paninindigan. Ang mga hamon ay magbabago ng anyo, ang mga pangalan ay mapapalitan, at ang mga paniniwala ay magkakaroon ng bagong anyo — ngunit an

--- Hindi ko alam kung gaano katagal kaming magkatitigan. Pero habang tumatagal... Parang mas lalong lumiliit ang mundo. Parang kami na lang ang tao sa paligid. --- Dahan-dahang lumapit siya. Isang hakbang. Dalawang hakbang. At hindi ako umatras. Hindi ko alam kung bakit. Pero hindi ko ginawa. --- Nagtagpo ang mga mata namin. At sa pagkakataong iyon... Wala na akong marinig kundi ang tibok ng puso ko.

Napatawa siya at kahit seryoso ang usapan, may pabirong tono pa rin: "Ang kuting, marunong naman kilalanin ang hangganan. Hindi iibig sa amo. Iba naman kasi ang mundo namin. Magkaibang species—natural lang na may harang." "At kapag nakabalik na sa tahanan ang kuting, hindi na siya magpapakita pa sa iyo. Hindi na manggugulo. Kaya relax ka lang."

Hindi na tungkol sa sayaw o liwanag o musika. Ito na ang gabi kung kailan ang nakaraan, na pilit niyang inilibing, ay muling bumangon— At ipinakilala ang sarili nito sa buong mundo. At sa katahimikan na kasunod ng kaguluhan, isang tanong ang nakabitin sa hangin, mabigat at walang sagot: Sino si Alliyah ngayon— Ang babaeng kilala nila…

Hanggang saan ba? Kung yan ang tanong na ibabato mo sa isang labing-apat na taong gulang na babae na napupuno ng galit ay isang salita lang ang sagot nito. WALA. Walang hangganan ang lahat para sa kanya. Kaya niyang gawin ang lahat para sa mga taong mahalaga at mahal niya. Kaya niyang manlinlang, magsinungaling at... pumatay para sa kanila. At lahat nang yon ay walang hangganan... hangga't makuha niya ang pinakaasam niya.