Walang Sugat Script Novels & Stories

Mamula-mula pa ang sugat niya ngunit hindi ito nagpapakita ng kahinaan sa kaniyang anyo. Ang mga mata niya’y malamig at nananatiling pula. Tila ba ang dugo ng sampung dugong ay nanatili sa kaniyang mga balintataw. Sa kabila ng halos pagkaubos ng lakas, ang kaniyang tindig ay matayog pa rin. Hindi bilang isang sugatang mandirigma, kun'di bilang isang lalaking handang mamatay para sa karangalan.

Walang lobong papalapit sa akin at mas lalong walang lamig na bumabalot sa aking buong pagkatao. Ang sugat na aking natamo ay isang malaking sugat parin hanggang ngayon. Hindi siya gumaling o kahit nawala man lang. Hindi ako lumabas ng kwartong ito, at tunay ngang ako'y nanatili lamang.

Hindi niya alam kung paano tatakpan ang sugat sa kanyang ulo. Naghanap siya ng tela upang balutin iyon, pero agad niya ring tinanggal ng makitang hindi iyon kaaya-ayang tignan. “Sht.” Usal niya habang palakad-lakad sa silid nito. “Hindi ako titigilan ni Tita kapag nakita niya ang sugat!” Kabado itong kinakagat ang kanyang mga kuko nang bigla niyang naalala ang kanyang kaibigan na si Natasha Ferrer.

Chapter 25 Kaylangan gumawa ako ng paraan para mapansin ako ni lola,, 'Kinuha nito ang basag na salamin,Ginamit niya itong panglaslas sa kanyang pulso na hindi naman gaanong kalalim,Para magmukha lang itong makatutuhanan hinabaan pa niya ang sugat nito ,,Sabay pabagsak kunwari,,At makita ng donya na malala ang kanyang sugat.

At ganon na lang ang panlalaki ng kaniyang mga mata ng makita niya ang sugat nito sa tiyan na nagdududo. Alam niya na dahil iyon sa pagsuntok niya rito kanina. At hindi niya naman alam na may sugat pala ito at sa unang tingin pa lang ay alam niya na tama ito ng bala. “Damn it! I’m sorry! Hindi ko alam na may sugat ka pala,” natataranta na paghingi niya ng paumanhin at agad na naghanap ng pwedeng magamit para malinis at mapalitan ang gasa sa sugat ng binate.

Kaagad akong tumakbo papuntang gripo at binasa ang panyong dala ko at bumalik sa kanya. "Pasensya na, mukhang mas lalong ma i-infect sugat mo, pero eto lang meron ako." Dahan-dahan kong dinampi ang panyo sa sugat niya. Nanginig naman siya at napapadaing din kaya napatawa ako. "Ano ka ba, sugat lang 'yan!" Natatawang sabi ko. Napatingin naman siya saakin pero ningitian ko lang siya at muling nilinis ang sugat niya.

Sa mga sandaling iyon ay nakaramdam siya ng isang kakila-kilabot na kapangyarihan Kumalat sa buong katawan niya. Biglang umungol si Gilbert nang lumitaw ang sugat sa kanyang dibdib, at dumadaloy ang dugo, na nadungisan ang lupa. Galit na galit ang tingin ni Gilbert nang ibaba niya ang kanyang ulo para sulyapan ang sugatang katawan nito. "Nakakatuwa naman kasi nasaktan mo ako ng ganito." Nang matapos niyang sabihin iyon, isang madilim na hamog ang bumabalot sa kanya, nag-condens sa kanyang sugat, at sa wakas ay gumaling ito.

That endearnment was too hard to ignore. "Here's the thing. You know... I am mad..." "S-sa'kin?" "No." Sagot nito. "Just someone. Huwag ka nalang magtanong. Basta galit ako. Kaya kailangan ko ng makauwi para makagawa ako ng Plano."

Maraming malalalim na sugat ang tumama sa kanya, lalo na sa binti—napakalalim na halos makita ang buto. Malabo ang paningin ni Juan habang hinihingal. Pinilit niyang isubo ang telang may jade elixir at sinipsip ang kaunting hamog. Pagkaraan ng ilang sandali, naupo siya nang nanginginig at piniga ang tela sa ibabaw ng sugat sa binti. Ilang patak ng hamog ang tumulo.

Sa isip nila, kaunting sorry, isang kasal, o kahit matamis na pangako ay mabubura na ang sugat. Hindi nila alam kung gaano siya nagbulag-bulagan at kung gaano siya nagtiis. Ilang beses niyang binigyan ng pagkakataon iyon, ngunit wala siyang napala kundi kabiguan.