Walking Pad Philippines Novels & Stories

Montemaggiore. Iyon ay ang pinakamabilis na sasakyang panghimpapawid na higit-kumulang 2,200 miles per hour. Hindi pwedeng magkamali si Galvino dahil ang sasakyang pamhimpapawid na iyon ay limitado lamang. Ang taong mayroon nito ang pinakamayamang tao sa mundo at wala pang mayroon ng ganu'ng sasakyang panghimpapawid ang Pilipinas.

“Logan, bumalik ka rito! Papaluin kita!” Sigaw ni Wade, dahilan upang mapatingin ang lahat, lalo na si Madame Morticia na kararating lamang. Halos buwan-buwan siyang bumibisita mula sa ibang lugar patungo rito sa Pilipinas dahil araw-araw siyang tina-tag ni Logan sa video call para magsumbong sa mga kalokohan ng kanyang tito.

Hindi na rin siya nakatiis at sinuot niya na ang pants na kasama sa Labubu pajama set na binili nila kanina sa boutique "Okay, I'm ready!" ani ni Ayra kay Vinxer Nagsimula silang mag ikot-ikot sa lugar. Sumakay sila ng carousel, kumain ng mga street food sa helera ng mga vendors, at sumakay sa kung tawagin ay Sky Eye. Ang pinakamataas na ferris wheel sa buong Pilipinas Sa kalagitnaan ng kanilang pagsasaya ay nag vibrate ang phone ni Vinxer na nasa kanyang bulsa. Nang tingnan niya iyon ay may tumatawag gamit ang hindi niya kilalang numero

"Izzy, mamaya aalis na tayo ng Pilipinas. ayos na ang lahat. 6 pm lilipad na tayo patungong Paris." "ha? paano? wala akong passport?" "meron na. naayos ko na." nagtaka naman si Izzy. paano kung paano iyon nagawa ni Emmerson. ni hindi man lang kasi nito kinuha ang mga basic information niya. paano nito nagawa ng ganoong kabilis?

Hinawakan niya ang kamay nito upang patigilin ito sa pagtakbo. “Ano ba? Male-late na tayo!” “Exactly, kaya bakit ka pa tatakbo?” Male-late rin naman sila kahit na tumakbo pa. Ang malas nila dahil wala man lang dumaan na tricycle kaya kailangan pa nilang maglakad palabas ng subdivision. “Ikaw ba si Thaddeus Franco? O baka naman sinapian ka ng weird na engkanto?”

May pagkakataon ring hindi niya mapigilan na mapahinto sa gilid upang pagmasdan ang mga nadadaanang mga souvenir shops na laging nauuwi sa pagbili ng mga iyon para ipamigay bilang pasalubong sakaling makauwi siya sa probinsya nila sa Cebu at sa mga kasamahan niya sa Maynila. Ilang sandali pa ay lumiko na siya sa maliit na eskinita. Sa labas pa lang ay kita na niya ang pangalan nito na nakapinta sa malaking plywood na talagang agaw pansin sa laki. Medyo may katarikan nga lang ng kaunti ang daan pero kakayanin din naman ng kahit anong sasakyan. May iilan din siyang naispatan na naglalakad lamang papunta sa itaas.

niya sabay lahad sa akin ng kanyang kamay. Tumango ako at tinanggap ang kamay niya. "Let's take a seat?" ani daddy. Hinawakan ni Clyde ang baywang ko dahilan kung bakit bumitiw ako sa kamay ni André. Iginiya ako ni Clyde sa upuang para sa amin at nagsimula na si daddy sa pakikipagusap sa mga Torrealba. "We can provide your agency the most advanced firearms..." ani daddy. "We have the newest hand guns and long guns in the Philippines. Ano nga iyong mga bagong dating natin,

Napabuntong-hininga siya bago tuluy-tuloy na humakbang patungo roon. Ang dating mabuhangin at mabatong daan ay pinagawan na ni Phillian ng halos isang metrong lapad na concrete pathwalk. Ginawa nito iyon dahil araw-araw na pumupunta sa mainhouse ang mag-iina nito para tingnan ang lagay ng bahay lalo at walang nakatira roon malibang may papasyal na miyembro ng pamilya o may okasyong doon idadaos.

FROM: EUPHORIA | Velvetlock Invitations SUBJECT: Your Guest Access Has Been Approved Napakunot ang noo ko. Parang may kakaibang lamig na gumapang sa batok ko habang binabasa ko ang unang linya. Welcome to EUPHORIA. You have been personally endorsed by an existing member in good standing. Your identity will remain protected. Your desires will remain undisclosed. Location access granted. Coordinates: West Philippine Sea Corridor Near Scarborough Shoal, off the coast of Palawan Island. Napahinto ako sa paghinga. Scarborough? Palawan?

Kailangan may stretching para hindi manakit ang katawan kinabukasan. Pagkalipas ng ilang minuto, tagaktak na agad ang pawis ko dahil sa pagja-jogging. Ang saya ngang tumakbo dito kasi walang gaanong sasakyan sa kalsada kapag umaga. Ang dami ko ring nakikitang mga taong nagja-jogging. Ang iba ay naka-walking lang. Mukhang marami sa mga taga Norzagaray, Bulacan ay naka-healthy living.