Walking Pad Philippines Novels & Stories

sambit nito na nagugulugan na yata sa'kin. Uhmmm! Mango at Laguna, please.. "W-what? Laguna? laglag ang panga nito sa narinig. Mahal, alam mo namang wala tayo sa Pilipinas. How can I do that.. sambit nito.. Out of nowhere nasabi kong bigla na; 'di lumipad ka, sabay simangot ko rito. At talikod. "W-what? lipad paano ko gagawin 'yon, I don't have a wings like a bird. sambit nito..

“Then how do you have a passport?” “You know, ambisyosa lang na magka-passport. Ginawa kong valid ID.” Natawa na talaga siya. Reedz also chuckled. “Teka…” Nang may maalala rin siya. “Visa ang wala ako. Baka need doon ng visa?” “Hindi na. Citizens of the Philippines do not need a visa to enter the Maldives for tourism purposes for stays of up to 30 days.” Namilog ang mga mata niya. “Aba’y tara na kung gano’n! Gusto ko nang maranasang sumakay sa eroplano at makatuntong sa ibang bansa.”

Knowing that woman, kahit saan ito magpunta ay may dala itong phone. Mahina siyang napailing. Mukhang naiwan ito. Nagkibit balikat na lang ang binata at lumabas ng silid ng dalaga. Dumiretso siya sa labas ng kanilang bahay at humugot ng malalim na hininga. Sobrang presko ng hangin dito kaya naman nang may mag-offer ng lupa rito malapit sa dagat ay agad na nilang binili. This place is way better than any tourist spots here in the Philippines. “Sir, gusto niyo po ng kape?”

Parang ganun. Wala akong masyadong makitang mga sasakyan na tumatakbo pero marami akong nakikitang naglalakad na mga banyaga at may iba pa na nagjojogging. Parang isa lang itong village sa Maynila. "Sila yun mga turista dito. Malalaman mo naman kasi iba sila sa karaniwan." Saad ulit ni Jopay at hinila na ako nito para tumawid kami sa daan.

tanong ni baby Hollis. "Meron, anak. Iba kasi dito, iba rin sa Pilipinas. Mas malawak ang lupa sa Pilipinas kumpara dito sa Singapore. Kaya building ang karamihan dito," matiyagang nagpapaliwanag naman si Harrison sa mga anak. "Wala rin po tricycle, Daddy, pero may bike po. Wala tayong sakyan, Daddy, na tricycle dito. Sabi kasi ni Nanay, mahal ang tasi na sasakyan," sabi din ni baby Molly.

Three Years Later… “SAAN na nga ulit iyong pupuntahan ninyo kamo?” ang Mama Cecille niya habang tinutulungan siya sa pag-e-empake ng mga damit na dadalhin niya sa kanilang company outing. “Sa Palawan po Mama. Huwag kang mag-alala pasasalubungan kita ng magandang set ng perlas na hikaw at kwintas,” pangako niyang ngiting-ngiti.

Nagtatawanan silang naglakad papunta ng cottage. “Paano, bukas ulit?” anito nang nasa bungad na sila ng cottage. Tumango siya at ngumiti. “Sige, good night na.” Pumasok na nga ito sa cottage. Medyo nahihilo pa siya kaya tumambay muna siya sa ilalim ng isang puno sa tabi ng kaniyang cottage. Umupo siya sa isang bato at hinarap ang cellphone. Nag-text si Fred, pinaalam lang na dumating na ito sa Magsaysay. Hindi sila nagkasabay sa pag-uwi ng Pilipinas dahil may hinabol pa itong paper works sa trabaho. May nabasa siyang joke sa newsfeed ng Facebook account niya kaya kagat-labi siyang napangiti.

tawag ng familiar na boses from the back. Napalingon si Neil sa tumawag sa kaniya and he found his elder sister walking too where he is going. "Anong ginagawa mo rito? Aren't you in the Philippines?" pagtataka niya dahil alam niya na nasa ibang bansa ito. "Pinauwi ako ni Mom and Dad at may importante raw sila sasabihin sa ating dalawa so, I am here," pagtatapat na sagot ni Princess while they are walking simultaneously sa likod ng Mom nila.

Tahimik lang ito at hindi nagsasalita ngunit hindi sila iniiwanan kahit isang hakbang. “Mom, it’s so hot here,” maya-maya ay hindi nakatiis na reklamo ni Kaden sa kanya, habang pinapaypayan nito ang sarili gamit ang libre nitong kamay. Hindi ito sanay sa tropical climate kaya ganoon nalang ang inasta ng anak. Bahagya siyang napangiti kahit na paano. “Welcome to the Philippines, baby.” sabay gulo ng buhok nito.

Panahon na para bumalik sa Pilipinas—hindi upang balikan ang nakaraan, kundi upang harapin ang kanyang hinaharap kasama ang pinakamahalagang tao sa buhay niya—ang kanyang anak. Tatlong linggo ang lumipas bago ang kanilang paglipad papuntang Pilipinas. Sa panahong iyon, abala si Carol sa paghahanda hindi lang para sa event kundi para rin sa kanilang muling pagbabalik sa bansang iniwan niya noon. Habang nasa airport, hawak-hawak ni Dustin ang kanyang maliit na backpack at isang sketchpad. "Mommy, do you think I can draw the sunset in the Philippines when we get there?"