Novel & Cerita Warfare Quotes

Naging mabagsik ang lahat ng titig nila. Kaunti lamang ang mga taong nasa lebel ng God of War sa militar, at mailap rin ito sa labas. “Kahit na nasa ganitong lebel ka, ano ngayon? “Hindi ka naman imortal! “Kanina, akala ko hindi ka karapat-dapat na mamatay kasama ko. Pero ngayon, tingin ko hindi na rin masamang mamatay tayo nang sabay!”

Ibig sabihin ay wala siyang pagpipilian kundi ang sagot na 'no'. " No. War is not a business for an ordinary citizen. Ang taong walang alam sa mundo ng karanasan ay wala ring alam sa mundo ng giyera at negosyo. Ang mga taong naging biktima ng giyera ay itinuturing LAMANG NILANG PANG-AABUSO sa kanilang karapatang mabuhay. Ang mga may utak ng giyera ay inaabuso ang kanilang kapangyarihan upang tanggalan ng karapatang mabuhay ang mga taong namumuhay malayo sa mundo ng mga taong may hawak ng kapangyarihan. Kung ang pagbabasehan natin ay ang estado ng buhay ng bawat isa ay hindi pare-pareho. Ang ilan ay nabubuhay ng payak, ang ilan ay nabubuhay ng nasa pagitan ngunit ang karamihan ay nabubuhay sa

Habang dinadala siya palayo, narinig nila ang huling tawa ni Ramos, naglalaho sa usok: “This war is far from over!” ---

sabi niya, ‎“…didn’t end peacefully.” ‎Nanlamig ako. ‎“Ano bang ibig sabihin niyan?” ‎Lumapit siya ulit sa akin. ‎Hindi mabilis. ‎Hindi agresibo. ‎Pero bawat hakbang niya— ‎parang bumibigat ang hangin. ‎“Means,” sabi niya, ‎“you’re already in the middle of a war you don’t remember starting.”

Nanginginig ang boses kong tanong. "The world is about to go on the biggest war in history and it's not going to wait for you to realize what you are capable of. If you cannot handle the way I deal with people, go look for your way out." Tinalikuran niya ako at iniwan doong halos wala nang lakas tumindig muli.

“Burn their money routes. Freeze accounts. Kidnap informants. I want panic.” “Freya,” mahina ngunit seryosong sabi ni Victor, “kapag ginawa natin ’yan… magkakaroon ng all-out war.” Tinitigan ko siya nang diretso. “Good.” Nanigas siya. Dahan-dahan akong lumapit sa mesa hanggang halos katapat ko na siya. “War is the only language these people understand.” “Torren wouldn’t—” “Torren is gone.”

"You... you can't do this." "Watch me," malamig na sagot ni Lucas. Sumakay na kami sa elevator. Nang magsara ang pinto, huminga ako nang malalim. "It's starting, isn't it?" Tumingin sa akin si Lucas at hinawakan ang mukha ko. "Yes. But remember what I said." "Which rule?" tanong ko. "Rule Number Sixty: In this war, I am your shield, but you are the sword," sabi niya. "Are you ready to strike back?"

Nagsusumigaw ng mga kapangyarihan. “Let’s go and let’s win this Bloody War…”

Galit na galit niyang asik at kulang nalang ay maputol ang kan'yang mga ugat sa leeg. “Is that a challenge? Because I don't see that as a threat at all. If you want war, then, alright. BRING IT ON. We both know that I am not at disadvantage. If you want war then we can start and end it right at this moment.” Malamig kong sabi as I stood up and faced him I am in their territory but that doesn't mean they are in advantage. Because we both know that I can take care all of them at once kung gugustuhin ko lang but I am trying to be rational here.