Art Of War Quotes Novels & Stories

At ngayon— Hindi na ako naglalaro para manalo. Naglalaban na ako para maningil. Because someone took one of mine. And in this world— That kind of mistake… Costs everything. Huminga ako nang mabagal. At sa wakas— Tuluyan nang nagbago ang laro. “War doesn’t end…” “…until one side disappears.” At sisiguraduhin ko— Hindi ako ang mawawala.

Habang dinadala siya palayo, narinig nila ang huling tawa ni Ramos, naglalaho sa usok: “This war is far from over!” ---

"The whole secret lies in confusing the enemy, so that he cannot fanthom our real intent." I stare at each of them and saw a man with dirty blonde hair and eyeglasses hide a paint of smile. "Art of war hmm?" He muttered. Pinagsiklop n'ya ang kanyang kamay saka ipinatong ang siko n'ya sa ibabaw ng lamesa na animo'y nakuha ko na ang buong interes n'ya dahil sa sinabi ko.

At doon ko naramdaman ulit ‘yung parehong takot na naramdaman ko sa Sanctum… pero ngayong gabi, may halong determinasyon. “Kung gusto niyang giyera,” bulong ko, “ibibigay natin sa kanya.” 🔥 “Some wars are fought with bullets. Others, with ghosts that learned how to live in code.”

Naging mabagsik ang lahat ng titig nila. Kaunti lamang ang mga taong nasa lebel ng God of War sa militar, at mailap rin ito sa labas. “Kahit na nasa ganitong lebel ka, ano ngayon? “Hindi ka naman imortal! “Kanina, akala ko hindi ka karapat-dapat na mamatay kasama ko. Pero ngayon, tingin ko hindi na rin masamang mamatay tayo nang sabay!”

naupo ako sa tabi ni Artemis na tulog na tulog at dahan-dahang hinaplos ang mukha niya. Napatingin naman agad ako kay Archer nang magsalita siya ulit. "In Miguel De Cervantes book, 'Don Quixote', the proper quote is "Let us forgive and forget injuries."" saad niya at napakunot ulit ang noo ko. "Huh? Hindi kita maintindihan." nagtatakang wika ko habang nakatingin sa kanya. He sighed and looked away. "Forgive and forget, I mean."

At hindi niya gusto ang pagkukritika sa kanya, lalo na ang pagbibigay ng payo gamit ang mga matalinong salita. "Hindi ka nabuhay sa mundo ng militar, kaya hindi mo maiintindihan ang tunay na kahulugan ng digmaan. Sa batas ng kagubatan, tiyak na ang mas malakas ang nananalo—ngunit sa mundo ng militar, ang nanalo ay may karapatang kumuha ng lahat ng pag-aari ng natalo. Kaya hindi ko kailangang tanggapin ang karma—dahil ang ginawa ko sa digmaan ay pagsisikap na ipaglaban ang bansa."

Agad ko na ginamit ang aking abilidad at namatay din kaagad ang demon. "This is war August. We cannot avoid collateral damage. And the moment we decide to join the war, we already expected the worst. And I don't expect as well that I will be coming back alive either." Sagot naman nito sa akin at patuloy ito sa pakikipaglaban. Ibinato ko na sa kung saan ang aking espada dahil hindi ko na rin siya kayang hawakan. Sobrang sakit na ng kamay ko.

dahil sa panganib ng mismong emosyon na sinusubukang niyang pigilan. Napalingon siya at sumalubong sa kanya ang mga titig ni Nero na parang hypnotic. Pilit nilalabanan ang sariling damdamin. Pero hindi pa tapos si Nero. “I admire the way you fight back,” bulong niya na nasa likuran niya. “You’ve been thrown into a war you didn’t start, and yet here you are… unshaken. Most people act as though they had the strength to do that."

We were deciding how to survive. Tumabi si Torren sa akin. Hindi niya ako hinawakan. Pero ramdam ko yung closeness niya. “You’re learning,” sabi niya. “Or becoming colder?” tanong ko. He looked at me. Then answered honestly: “Same thing in this world.” That line stayed. Kasi totoo. In war… softness dies. Or evolves into control. Biglang may vibration sa radio. One of the guards outside. “Sir—movement detected near the perimeter.”