Novel & Cerita Wavering In Tagalog

Malawak akong napangiti habang tinititigan iyon. "W-Wearing t-this ring felt l-like vowing to you." Mariin niya akong tinitigan. Isang beses pa siyang humalik sa aking kamay bago pinagsiklop iyon. Hinaplos niya pa ang palasingsingan ko at nagsalita. "You are vowed to me, my love, and I'm vowed to you 'till hell do us part." Sa sinabi niyang iyon ay hindi ko mapigilang pangilidan ng luha.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. "Hoy! Lalaki ka! Sino ang nagsabi sa’yo na maglakad ka riyan ng hubo’t-hubad? Aba! Mahiya ka sa balat mo, may ibang tao rito. Makapag-display ka riyan ng katawan mo, wagas na wagas. Bakit, porke’t marami kang pa-pandesal diyan, ano sa tingin mo, maaakit ako sa’yo ng gano'n na lang?"

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Halos mapatalon siya sa gulat nang biglang may magsalita sa gilid niya. Paglingon niya, napataas ang kilay niya nang bumungad sa kaniya ang mukha ni Jairus. “Jairus naman, bakit mo ‘ko ginugulat?” reklamo niya dito. Bahagyang natawa si jairus. May hawak itong surfing board at mukhang magpa-practice ulit dahil malakas ang alon ngayon ng dagat.

seryoso kong wika "What? ako Talaga? HIndi ba pweden bukas na lang? I mean, feeling ko wala akong energy na magbantay ngayun. Baka mamaya, tutulugan ko lang iyang si Carlito lalo na at puyat din ako." seryoso nitong wika

"Paalam" 🎵 Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete sa'yo Torete, torete, torete sa'yo 🎵 After she said that, she started walking away as the tears started rolling down to my cheek. 🎵 Ilang gabi pa nga lang Nang tayo'y pinagtagpo Na parang may tumulak

Iritado na tanong nito sabay tayo At bumungad saakin ang maaliwas na disyerto. Wag ngayon Ara! Yung yung flag pole ng Pilipinas ang alalahanin mo. Paalala ko sa sarili ko ngunit sa utak ko lamang iyon. " A-anong ginawa mo sakin? B-bakit ako nandito? B-bakit mag katabi tayo? Oh my ang future ko! Wala na akong future " madramang wika ko. "Tsk as if naman may hahawakan diyan sa taas mo"

muli niyang wika Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pagkabigla “”A-ano? Galing sa akin?” mahina kong sambit. Kaagad na napangisi si Arif “Yes, galing sa iyo? Bakit parang gulat na gulat ka?” galit niyang muling sigaw “Arif..imposible! Imposible iyang sinasabi mo! Hindi ko magagawa iyan..hindi---“ lumluha kong wika.